Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CO 1254/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses designation request as jurisdiction is not yet clearly established under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III CO 1254/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to designate the competent court for a divorce petition because the local jurisdiction had not yet been definitively determined. The lower court requested designation due to uncertainty regarding the parties' residences, but the Supreme Court found the request premature. The court ruled that the plaintiff's ordinary residence could still be established despite the lack of a registered domicile in Poland, making a general jurisdictional assessment necessary before any designation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 45 § 1 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.: The Supreme Court may designate the competent court only when it is unequivocally established that neither party has a domicile in Poland and local jurisdiction cannot be determined under Art. 41 k.p.c.

Schlagwörter

KI-generiert
divorce jurisdiction place of domicile ordinary residence competent court designation Civil Procedure Code territorial jurisdiction premature designation Scheidungsverfahren

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 45 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.
art. 41 k.p.c.
W sprawie o rozwód właściwość miejscową (wyłączną) ustala się zgodnie z art. 41 k.p.c.
art. 45 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c.
art. 41 k.p.c
W sprawie o rozwód właściwość miejscową (wyłączną) ustala się zgodnie z art. 41 k.p.c.
art. 45 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CO 1254/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa A. D.‎przeciwko A. D.1‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Szczecinie‎postanowieniem z 14 grudnia 2022 r., sygn. akt X RC 2069/18,‎o oznaczenie sądu właściwego, odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 grudnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie w sprawie z powództwa A. D. przeciwko A. D.1 o rozwód zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. W sprawie o rozwód właściwość miejscową (wyłączną) ustala się zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, iż powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa, jest uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego ustalenia, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. W niniejszej sprawie oznaczenie sądu na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. jest co najmniej przedwczesne, a to z uwagi na fakt, iż z pism pełnomocników stron nie można jednoznacznie ustalić nie tylko miejsca zamieszkania powoda, lecz także, a może przede wszystkim, jego miejsca zwykłego pobytu, które nie jest tożsame z miejscem zamieszkania w rozumieniu Kodeksu cywilnego, a mimo braku tego ostatniego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, pozostaje możliwe do ustalenia.

Z uwagi na tę okoliczność konieczne jest jednoznaczne zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wobec powyższych rozbieżności nie zachodzą podstawy do ustalenia właściwości miejscowej na zasadach ogólnych, w tym, czy nie została spełniona przesłanka miejsca zwykłego pobytu uzasadniająca zastosowanie art. 41 k.p.c. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.