Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 8/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of specific legal provision citation and incorrect relief request.

Geschäftsnummer III CNP 8/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the participant's appeal against a lower court's decision to revoke a previous ruling. The appellant cited factual grounds but failed to identify the specific legal provision violated and incorrectly requested the annulment of the judgment rather than a declaration of unlawfulness. The court ruled that all requirements under Article 4245 of the Civil Procedure Code must be cumulatively and independently met, making the appeal inadmissible due to these formal defects.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a declaration of unlawfulness must independently cite the violated legal provision and request a declaration of unlawfulness, not the annulment of the judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for declaration of unlawfulness Civil Procedure Code formal defects cumulative requirements inadmissible appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 8/09

POSTANOWIENIE

Dnia 10 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku T.Ś.

przy uczestnictwie [...]

o zasiedzenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2009 r.,

na skutek skargi uczestnika S.R.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I[...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2006 r. Sąd Okręgowy w K. uchylił

postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 stycznia 2005 r. w punkcie

pierwszym, a w pozostałej części oddalił apelację uczestnika S.R.

Postanowienie

Sądu

Okręgowego

uczestnik

S.R.

zaskarżył

skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od

którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,

uprawdopodobnienia

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy, oraz wykazania, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe – także

wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, oraz

wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek

z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym

dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że każde wymaganie przewidziane

w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny i powinno być spełnione

samodzielnie, niezależnie od innych. Przepis ten wyraźnie odróżnia podstawy

skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne, nie może zatem budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy

z tych elementów przedstawiony odrębnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., i z dnia 27 lipca 2006 r., III CNP

25/06, niepubl.). Tymczasem w skardze uczestnik powołał podstawy, ale nie

wskazał przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, co

sprawia, że skarga ta nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3

k.p.c.

Poza tym skarga uczestnika nie spełnia także wymagania art. 424 5 § 1 pkt 6

k.p.c., gdyż zamiast wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem,

skarżący wniósł „o uchylenie postanowienia Sądu drugiej instancji w całości

i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania”. Tymczasem jest

oczywiste, że skarga nie może zmierzać do uchylenia, albo zmiany zaskarżonego

orzeczenia, ale jedynie do stwierdzenie jego zgodności lub niezgodności z prawem

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2007 r., I CNP 13/07,

niepubl., i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.).

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.

w związku z art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.).