Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 66/06 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of proven damage under Art. 4245 § 1 pkt 4 of CPC.

Geschäftsnummer III CNP 66/06
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint regarding the finality of a lower court's decision to order a declaration of will. The appellant argued that the appeal violated substantive law but failed to demonstrate any actual damage resulting from the judgment. The court ruled that without proof of harm, the statutory requirement for filing a complaint on finality is not met.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: A complaint for violation of law in a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate that damage occurred.

Schlagwörter

KI-generiert
complaint on finality substantive law violation proof of damage constructive requirements civil procedure code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza
Art. 243 k.p.c.
dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 231 k.c
wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci art. 231 k.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza
art. 243 k.p.c
dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 66/06

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa B. C. i G. C.

przeciwko K. M. i J. M.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2007 r.,

na skutek skargi pozwanego J. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem,

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 23 marca 2006 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 23 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

pozwanego J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 listopada 2005 r.

w sprawie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.

Wyrok Sądu Apelacyjnego pozwany J. M. zaskarżył w całości skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu

wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci art. 231 k.c. poprzez

błędną jego interpretację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego

względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza

złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze

wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.

W tym celu skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, jak i inne

środki. niespełniające wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu

dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16 oraz z dnia 23 września 2005 r.,

III CNP 5/05. niepubl.).

Skarżący nie wskazał, że związana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda

powstała. Nie uprawdopodobnił ani rozmiaru poniesionych szkód, ani też nie

wykazał ich związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia. Nie jest bowiem

spełnieniem wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie skarżącego, że

szkoda wynika z utraty korzyści płynących z istnienia stosunku najmu części

spornego budynku, nałożenia obowiązku przeniesienia udziału w wysokości 3/10

nieruchomości oraz utraty korzyści wynikającej ze wzrostu wartości nieruchomości.

W istocie powyższe stwierdzenia skarżącego są wyrazem jego niezadowolenia

z rozstrzygnięcia Sądu.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8

§ 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

jc