Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 5/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of actual damage suffered.

Geschäftsnummer III CNP 5/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected a complaint filed by participant K.P. seeking to declare a final inheritance partition judgment illegal. The complainant argued she suffered damages by losing potential business profits and the ability to sell the property, but the court found these were hypothetical future losses rather than actual harm. The court ruled that under the Civil Procedure Code, a complaint for invalidating a final judgment requires proof of damage already incurred at the time of filing, which was absent here.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4171 § 2 k.c.; art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: A complaint to declare a final judgment illegal is admissible only if the party has already suffered actual damage as a result of the judgment, not merely a threat of future loss.

Schlagwörter

KI-generiert
complaint invalidating final judgment actual damage requirement hypothetical future loss inheritance partition proceedings Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.c.
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.c
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 5/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku D. P.

przy uczestnictwie S. G.i innych,

o dział spadku, podział majątku dorobkowego i zniesienie współwłasności,

oraz w sprawie z wniosku R. B., P. B., A. Z. i L. Z.

przy uczestnictwie K. P.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2011 r.,

na skutek skargi uczestniczki K. P.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 21 stycznia 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił

postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 kwietnia 2008 r.

Uczestniczka K. P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego w K. podnosząc, że na

skutek wydania zaskarżonego orzeczenia poniosła szkodę w postaci utraconych

korzyści, jakie mogłaby uzyskać, gdyby w lokalu prowadziła działalność

gospodarczą. Skarżąca podniosła także, iż doznała szkody w postaci niemożności

sprzedaży lokalu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego

z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie

i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych

środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia,

surogaty dokumentów.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że do spełnienia

przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest istnienie szkody w chwili

wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia. Nie jest zatem wystarczające powołanie się w skardze na samo

zagrożenie wystąpienia szkody, choćby było ono realne. Taki wniosek wynika

z wykładni literalnej powołanego przepisu dokonywanej w związku z art. 424 1 § 1

k.p.c. i art. art. 4171 § 2 k.c., w których ustawodawca powtórzył zawarty w art. 424 5

§ 1 pkt 4 k.p.c. zwrot „została wyrządzona szkoda”. Sformułowanie to świadczy

o tym, że omawiana skarga przysługuje stronie tylko wtedy, gdy przez wydanie

prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem została już stronie wyrządzona

szkoda (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP

5/05, niepubl., z dnia 4 sierpnia 2009 r., II CNP 43/09, niepubl., z dnia 10 grudnia

2010 r., III CNP 48/10, niepubl., z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05,OSNC 2006, nr 6,

poz. 110).

Tymczasem skarżąca nie powołała się na rzeczywistą, realną szkodę, która

została już poniesiona przez nią na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, lecz

na szkodę hipotetyczną, przyszłą. Uszło także uwagi skarżącej, że dokonany przez

Sąd podział jest ekwiwalentny; wszyscy uczestnicy zostali rozliczeni według

posiadanych udziałów, więc o szkodzie – także z tego punktu widzenia – nie może

być mowy.

Okoliczność ta przesądza, iż w sprawie nie została spełniona przesłanka art.

4245 § 1 pkt 4 k.p.c., a skarga uczestniczki o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).