Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 26/05 KI-generiert

Supreme Court dismisses second appeal for procedural defect under Civil Procedure Code Art. 4245. The plaintiff failed to meet statutory requirements for a second appeal.

Geschäftsnummer III CNP 26/05
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's second appeal against a final judgment due to failure to comply with statutory requirements. Although the plaintiff had previously filed two unsuccessful appeals, the court ruled that the current filing lacked specific details mandated by law. Consequently, the court determined the appeal was inadmissible ab initio because it did not substantively address the legal grounds for the challenge.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4243 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. A second appeal must strictly comply with formal requirements; failure to do so renders the appeal inadmissible ab initio regardless of prior unsuccessful attempts.

Schlagwörter

KI-generiert
second appeal admissibility procedural defect Civil Procedure Code inadmissible appeal cumulative requirements

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4243 k.p.c.
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie narusza art. 4243 k.p.c.,
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4248 § 1 k.p.c.
wymagań, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
których jedna została zwrócona jako niespełniająca wymagań z art. 871 § 1 k.p.c.,
art. 89 § 3 k.p.c
przewidzianego w art. 89 § 3 k.p.c.
art. 4243 k.p.c
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie narusza art. 4243 k.p.c.,
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c
wymagań, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III CKN 13/97
III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz.
III CZ 70/02
114 i z dnia 25 lipca 2002 r., III CZ 70/02,

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 26/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko M. B.

o ustalenie istnienia służebności osobistej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2006 r.,

na skutek skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w R.

z dnia 20 stycznia 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację

powódki J. K. od wyroku Sądu Rejonowego w P., z dnia 30 czerwca 2004 r.

Wyrok Sądu Okręgowego powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w R. z dnia 20 stycznia 2005 r. jest ponowną skargą wniesioną przez

powódkę od tego samego orzeczenia. Poprzednio powódka wniosła dwie skargi, z

których jedna została zwrócona jako niespełniająca wymagań z art. 871 § 1 k.p.c.,

a

druga

została

odrzucona

ze

względu

na

niedopełnienie

wymagania

przewidzianego w art. 89 § 3 k.p.c.

Ponowne

wniesienie przez tę

samą

stronę

skargi o

stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie narusza art. 4243 k.p.c.,

ponieważ przepis ten ma zastosowanie w stosunku do skarg wniesionych

skutecznie, tylko bowiem

w przypadku skutecznego wniesienia skargi może dojść do przystąpienia do jej

rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1997 r.,

III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114 i z dnia 25 lipca 2002 r., III CZ 70/02,

niepubl.). Dwie poprzednie skargi powódki nie zostały skutecznie wniesione, zatem

art. 4243 k.p.c. nie stoi na przeszkodzie badaniu dopuszczalności skargi wniesionej

obecnie.

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,

wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

W skardze powódki opisano jedynie w sposób ogólny postępowanie, które

zostało w sprawie przeprowadzone, co jest oczywiście niewystarczające z punktu

widzenia art. 4245 § 1 k.p.c.

Z tych względów, stwierdziwszy że skarga powódki nie spełnia ustawowych

wymagań, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jz