Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 24/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal challenging final judgment on joint property division due to factual disputes.

Geschäftsnummer III CNP 24/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a final ruling regarding the division of joint property. The applicant argued the court erred in factually determining that funds from a house sale were consumed, but the court found this constituted a challenge to factual findings rather than a legal error. Consequently, the appeal was rejected because it violated procedural requirements prohibiting appeals based on disputed facts or lack of demonstrated harm.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4244 k.p.c.; Art. 4245 k.p.c.: Appeals against final judgments cannot be based on objections regarding the establishment of facts or the assessment of evidence, and must demonstrate actual harm or the impossibility of other remedies.

Schlagwörter

KI-generiert
joint property division final judgment appeal factual findings objection procedural admissibility demonstrated harm requirement

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4244 k.p.c.
Zgodnie z art. 4244 k.p.c. zdanie drugie, podstawą skargi nie mogą być
Art. 4245 k.p.c.
Niezależnie od tego skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1
Art. 4248 k.p.c.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4244 k.p.c
Zgodnie z art. 4244 k.p.c.
art. 46 k.r.o
twierdzenia o niezgodności orzeczenia z art. 46 k.r.o.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
wypełniał wymaganie opisane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 24/09

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z wniosku H.Ł.

przy uczestnictwie J.Ł.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2009 r.,

na skutek skargi wnioskodawczyni

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą wnioskodawczyni H.Ł. o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z

dnia 1 października 2008 r. należy podnieść, co następuje.

Zgodnie z art. 4244 k.p.c. zdanie drugie, podstawą skargi nie mogą być

zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Skarżąca nie powołała

w podstawie skargi wprawdzie przepisów odnoszących się do ustalenia faktów lub

oceny dowodów, jednak wywód mający uzasadnić tezę

o niezgodności

zaskarżonego orzeczenia z przepisami art. 46, 36 i 40 k.r.o., 684 k.p.c. oraz 6 k.c.

oparty jest na przyjętym przez nią założeniu, że w skład majątku wspólnego nie

wchodziła kwota pozostała po sprzedaży domu, ponieważ została zużyta w sposób

nie naruszający zasad zwykłego zarządu majątkiem wspólnym. Oznacza to,

że skarżąca w istocie kwestionuje dokonane w sprawie ustalenia faktyczne.

Podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

(podobnie jak w przypadku skargi kasacyjnej) nie mogą zaś być zarzuty dotyczące

ustalonego w sprawie stanu faktycznego, podnoszone pod pozorem twierdzeń

o niezgodności orzeczenia ze wskazanymi przepisami prawa materialnego.

Niezależnie od tego skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1

pkt 1, 2, 4 i 5 k.p.c. Wnioskodawczyni oznaczając orzeczenie, od którego wnosi

skargę nie wskazała, czy zaskarża je w całości, czy w części (art. 424 5 § 1 pkt 1

k.p.c.).

W skardze brak uzasadnienia jej podstaw, uzasadnienie dotyczy jedynie

twierdzenia o niezgodności orzeczenia z art. 46 k.r.o. i 684 k.p.c.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na

przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została

wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy

z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8,

poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września

2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Tymczasem

z

twierdzeń

zawartych

w

skardze

jednoznacznie

wynika,

że wskazywana szkoda jeszcze nie wystąpiła. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy

w postanowieniu z 27 października 2005 r. (V CNP 28/05, niepubl.), skarga

o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie służy

zapobieganiu wyrządzenia szkody, mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia

sądowego, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia stanowi

podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie

szkody wyrządzonej orzeczeniem sądowym.

Wykazanie

w

skardze

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.)

polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący

i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym

uzasadnieniu.

Niezbędne

jest

przedstawienia

analizy

prawnej

przepisów

dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do

zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno

nie mogłoby odnieść skutku (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r.,

I CNP 12/06, niepubl.). Wobec powyższego nie można uznać, aby przedstawiony w

skardze wywód odnoszący się jedynie do dopuszczalności skargi kasacyjnej

wypełniał wymaganie opisane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).