Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 21/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for violation of final judgment due to failure to prove legal impossibility of other remedies.

Geschäftsnummer III CNP 21/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal challenging a final judgment for violation of law. The appellant merely stated that other legal remedies were impossible without providing the required legal analysis proving why specific procedures like retrial or cassation were inadmissible. The court ruled that the appeal failed to meet the statutory burden of demonstrating the absolute impossibility of exhausting other available means of legal redress.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for violation of a final judgment requires the appellant to substantiate, through legal reasoning, that other statutory means of redress are legally impossible or inadmissible; a mere assertion of impossibility without such analysis is insufficient.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for violation of law final judgment impossibility of remedies burden of proof legal analysis requirement procedural dismissal exhaustion of remedies

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
65 § 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 65 § 2 k.c
z dnia 3 listopada 2015 r., została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego - art. 65 § 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
65 § 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with legal analysis requirement for vacating final judgment.
I CNP 28/05
17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 32/05, nie publ., z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ.).
I CNP 37/05
17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 32/05, nie publ., z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ.).
I CNP 32/05
17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 32/05, nie publ., z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ.).
III CNP 1/06
17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 32/05, nie publ., z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 21/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa R. Z. i J. B.‎przeciwko P. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 29 listopada 2017 r.,‎na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę

UZASADNIENIE

Skarga pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 listopada 2015 r., została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego - art. 65 § 2 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego takie ujęcie wymienionego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku (por. postanowienia z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 32/05, nie publ., z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ.).

Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje żaden środek prawny i dlatego wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było i nie jest możliwe. Skarżący powinien zatem wykazać, że np. wznowienie postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem - w świetle przepisów art. 399-4161 k.p.c. - jest niedopuszczalne ze względu na rodzaj zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach skargi o wznowienie postępowania.

Tylko w następstwie przeprowadzenia tego rodzaju wywodu prawnego skarżący spełnia obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było i nie jest możliwe.Skarga strony pozwanej nie spełnia warunku przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., gdyż ogranicza się tylko do lakonicznego stwierdzenia, że „wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe; brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, ponadto zaskarżony wyrok nie podlegał zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na wysokość wartości przedmiotu sporu".Z tego względu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).jw r.g.