Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 21/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific legal provision alongside grounds.

Geschäftsnummer III CNP 21/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment for failure to comply with statutory requirements. The plaintiffs cited the legal grounds for the appeal but omitted the specific article of law with which the contested decision was alleged to be inconsistent. The court ruled that under the Civil Procedure Code, every requirement in the appeal statute must be met cumulatively and independently, making the omission a fatal defect that renders the appeal inadmissible ab initio.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment must cumulatively include the grounds for the appeal and the specific legal provision with which the judgment is inconsistent, as each requirement is independent and mandatory.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal admissibility civil procedure code fatal defect cumulative requirements inadmissible appeal legal provision citation final judgment review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 w związku
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 21/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Nieruchomości "T. " – B. O., R. O. sp.j. w K.

przeciwko D. D.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r.,

na skutek skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 24 kwietnia 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w punkcie 1 zmienił

wyrok Sądu Rejonowego z dnia 6 stycznia 2009 r., a w punkcie 2 oddalił apelację

pozwanego w pozostałym zakresie.

Powodowie B. O. i R. O. spółka jawna „T.” w K. zaskarżyli wyrok skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia,

od którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,

wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy, wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe – także wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek

z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym

dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że każde wymaganie przewidziane

w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny i powinno być spełnione

samodzielnie, niezależnie od innych. Przepis ten wyraźnie odróżnia podstawy

skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne, nie może zatem budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy

z tych elementów przedstawiony odrębnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., i z dnia 27 lipca 2006 r., III CNP

25/06, niepubl.). Jeżeli ten sam przepis stanowi jednocześnie podstawę skargi oraz

przepis, z którym orzeczenie jest niezgodne, to należy przedstawić oba te elementy

w sposób wyraźnie wyodrębniony.

Tymczasem we wniesionej skardze powodowie powołali podstawy, ale nie

wskazali przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,

co sprawia, że skarga ta nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3

k.p.c.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 w związku

z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).