Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 2/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to lack of proven damage and failure to cite specific legal provisions.

Geschäftsnummer III CNP 2/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal seeking to annul a final judgment regarding property co-ownership. The court found that no damage was caused to the applicant, which is a mandatory prerequisite for such an appeal under civil procedure law. Furthermore, the applicant failed to identify the specific legal provisions allegedly violated by the lower court's decision, rendering the appeal procedurally defective.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; An appeal for annulment requires proof of damage caused by the contested judgment and must explicitly cite the specific legal provisions allegedly violated.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for annulment civil procedure law proof of damage citation of provisions property co-ownership final judgment procedural defect

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
niezbędną przesłanką umożliwiającą rozpoznanie skargi (art. 4241 § 1 k.p.c.).
Art. 231 k.c.
od chwili doręczenia skarżącej pozwu w sprawie wytoczonej na podstawie art. 231
Art. 224 § 2 k.c.
Od tej też chwili, zgodnie z art. 224 § 2 k.c., posiadacz powinien
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Tymczasem, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., wskazanie takich przepisów jest
art. 4241 § 1 k.p.c
niezbędną przesłanką umożliwiającą rozpoznanie skargi (art. 4241 § 1 k.p.c.).
art. 231 k.c
od chwili doręczenia skarżącej pozwu w sprawie wytoczonej na podstawie art. 231
art. 224 § 2 k.c
Od tej też chwili, zgodnie z art. 224 § 2 k.c., posiadacz powinien
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
Tymczasem, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., wskazanie takich przepisów jest

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 2/11

POSTANOWIENIE

Dnia 25 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku D. B.

przy uczestnictwie K. S., K. B. i M. M.

o zniesienie współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 marca 2011 r.,

skargi wnioskodawczyni

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 4 marca 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie istnieją dwie przyczyny uzasadniające odrzucenie

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Przez wydanie kwestionowanego wyroku nie wyrządzono skarżącej szkody, co jest

niezbędną przesłanką umożliwiającą rozpoznanie skargi (art. 4241 § 1 k.p.c.).

Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał, że zasądza wynagrodzenie za bezumowne

korzystanie z nieruchomości nie od rozpoczęcia takiego korzystania, lecz dopiero

od chwili doręczenia skarżącej pozwu w sprawie wytoczonej na podstawie art. 231

k.c. Chwilę tę należy bowiem uznać za dowiedzenie się przez samoistnego

posiadacza w dobrej wierze, że żąda się od niego wydania rzeczy będącej

w posiadaniu. Od tej też chwili, zgodnie z art. 224 § 2 k.c., posiadacz powinien

płacić wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy. Ponadto, chociaż

w skardze wskazano jej podstawy oraz je uzasadniono, to jednak w skardze nie

wskazano, z jakimi przepisami pozostaje sprzeczne kwestionowane orzeczenie.

Tymczasem, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., wskazanie takich przepisów jest

samodzielnym i niezbędnym elementem skargi o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia, którego brak uzasadnia odrzucenie skargi.

Jednocześnie z utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego jednoznacznie

wynika, że wskazanie podstaw skargi nie jest tożsame ze wskazaniem przepisów,

z którymi zaskarżone orzeczenie pozostaje sprzeczne.