Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 13/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of proven damage and missing legal basis.

Geschäftsnummer III CNP 13/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final judgment that had previously dismissed the original lawsuit. The plaintiff argued that a future inability to register property ownership constituted damage, but failed to cite a specific legal provision rendering the contested decision unlawful. The court ruled that such an appeal requires a clear causal link between the judgment and immediate damage, along with a distinct citation of the violated law, neither of which was met.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove damage caused by the judgment or does not separately cite the specific legal provision violated.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for invalidating final judgment lack of causal link to damage missing legal basis citation constructive requirements of appeal inadmissible appeal limine

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
Art. 4171 § 2 k.c.
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
Art. 361 § 1 k.c.
mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.c
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
art. 361 § 1 k.c
mowa w art. 361 § 1 k.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 13/12

POSTANOWIENIE

Dnia 23 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko W. K.

o złożenie oświadczenia woli,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 sierpnia 2012 r.,

na skutek skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 20 stycznia 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu

Rejonowego z dnia 16 marca 2011 r. w ten sposób, że uchylił wyrok zaoczny Sądu

Rejonowego z dnia 8 grudnia 2005 r. i oddalił powództwo.

Od wyroku Sądu Okręgowego powód J. K. wniósł skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego

z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie

i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych

środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia,

surogaty dokumentów. Zawarte w art. 4241 § 1 k.p.c. sformułowanie „przez

wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem

szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym

mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością

uznania, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia

i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi zatem być spowodowana

przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać poniesiona później niż w chwili

wydania orzeczenia. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada

2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r.,

II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP

46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, IC 2008, nr 12,

s. 52). Skarżący podniósł tymczasem, że dopiero poniesie szkodę związaną

z niemożnością dokonania wpisu własności nieruchomości w księdze wieczystej na

skutek nieuprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 30

czerwca 1993 r., co w oczywisty sposób nie spełnia przesłanki art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c.

Skarga

pozwanej

że nie wskazuje

przepisu

niezgodne. Sąd Najwyższy

jest

niedopuszczalna

prawa,

z

wielokrotnie

którym

również

zaskarżone

wyjaśniał,

że

z

tej

przyczyny,

orzeczenie

wszystkie

jest

wymagania

art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (np. postanowienie

z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Skoro więc ww. przepis wyraźnie

odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że skarga musi

zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie..

Należy także zauważyć, że w skardze o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia niedopuszczalne są wnioski właściwe

skardze kasacyjnej, tj. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz o uchylenia

zaskarżonego orzeczenia. Postawienie tych wniosków oznacza niezrozumienie

istoty wnoszonego środka zaskarżenia.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).