Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 12/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-acceptance due to lack of obvious violation of fundamental law.

Geschäftsnummer III CNP 12/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the Association's appeal against the District Court's final judgment, ruling it inadmissible. The Association argued the lower court violated constitutional and civil code provisions regarding personality rights, but failed to prove an obvious error. The court held that appeals must demonstrate a clear, unquestionable contradiction with fundamental legal standards to be accepted.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for non-acceptance is inadmissible if the contested judgment does not clearly contradict fundamental, non-interpretable legal provisions or generally accepted standards of decision-making.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for non-acceptance obvious violation of law fundamental legal provisions personality rights civil procedure code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 32 Konstytucji
art. 32 Konstytucji, art.
Art. 24 § 1 w zw. z art. 43 w zw. z art. 43 Pr. stow.
32 Konstytucji, art. 24 § 1 w zw. z art. 43 w zw. z art. 43 Pr. stow., art.
Art. 448 w zw. z art. 24 § 1 k.c.
stow., art. 448 w zw. z art. 24 § 1 k.c. Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art.
Art. 4241 k.p.c.
Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
Art. 4249 k.p.c.
Stanowisko Sądu Okręgowego nie wskazuje też na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, znajdujących zastosowanie w sprawie, w stopniu oczywistym i rażącym.Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 4249 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39820 k.p.c.
391 § 1, art. 39820 i art.
art. 32 Konstytucji
art. 32 Konstytucji, art.
art. 24 § 1 k.c
32 Konstytucji, art. 24 § 1 w zw.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 12/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa Stowarzyszenia […] z siedzibą w K. ‎przeciwko T.F. i Narodowemu Funduszowi Zdrowia w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2017 r.,‎na skutek skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania 2. przyznaje radcy prawnemu P.R. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu skargowym 3. zasądza od Stowarzyszenia […] w K. na rzecz strony pozwanej Narodowego Funduszu Zdrowia w W. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIESkarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 czerwca 2016 r., wniesiona przez stronę powodową została oparta o zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. art. 32 Konstytucji, art. 24 § 1 w zw. z art. 43 w zw. z art. 43 Pr. stow., art. 448 w zw. z art. 24 § 1 k.c. Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. jest tylko takie orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo orzeczenie wydane w wyniku rażąco błędnej wykładni prawa lub jego niewłaściwego zastosowania.

Z tego względu naruszenie prawa stanowiącego podstawę skargi musi mieć zatem charakter kwalifikowany i być oczywiste. Te kryteria oceny niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być odniesione do zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K., którego przedmiotem było żądanie zapłaty szczegółowo opisanych w pozwie kwot z tytułu naruszenia dóbr osobistych Stowarzyszenia […] Przedstawiony w skardze wywód prawny nie zawiera argumentów przekonujących o tym, że zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć (dyskrecjonalności) albo, że zostało wydane w wyniku oczywiście błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa.

Stanowisko Sądu Okręgowego nie wskazuje też na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, znajdujących zastosowanie w sprawie, w stopniu oczywistym i rażącym.Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 4249 k.p.c. Dlatego też Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia do rozpoznania. O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c.jw