Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III ARN 45/94 KI-generiert

Supreme Court declares administrative decision void for lack of jurisdiction over civil property claims.

Geschäftsnummer III ARN 45/94
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court declared the contested administrative decisions void because military organs lacked jurisdiction over civil property disputes. The lower court incorrectly treated the claim as administrative, while the Minister of Justice argued the military could not be a party to the civil contract. The court ruled that such claims require civil court intervention and that issuing a decision by an incompetent organ constitutes a fatal procedural error.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.; Art. 207 § 3 k.p.a.: A decision rendered by an organ lacking jurisdiction is void, and the administrative court must declare it void upon finding such a violation.

Schlagwörter

KI-generiert
lack of jurisdiction administrative decision void civil property claim military organ incompetence extraordinary review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.
207 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Podzielając
Art. 207 § 3 k.p.a.
156 § 1 pkt 1 i art. 207 § 3 k.p.a.).
Art. 422 § 1 k.p.c.
orzekł stosownie do art. 422 § 1 k.p.c. co do istoty sprawy, przy odpowiednim
Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
roszczenia stanowi art. 8 ust.
art. 207 § 3 k.p
156 § 1 pkt 1 i art. 207 § 3 k.p.a.).
art. 105 § 1 k.p
umorzył postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., wskazując jako właściwą drogę
art. 156 § 1 pkt 1 k.p
207 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.
art. 422 § 1 k.p.c
orzekł stosownie do art. 422 § 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Wyrok z dnia 21 września 1994 r.

III ARN 45/94

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza nieważność decyzji rozstrzygającej o roszczeniu, które nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym (art. 156 § 1 pkt 1 i art. 207 § 3 k.p.a.).

Przewodniczący SSN: Walery Masewicz, Sędziowie SN: Adam Józefowicz, Jerzy

Kwaśniewski (sprawozdawca), Janusz Łętowski, Andrzej Wróbel,

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 21 września 1994 r. sprawy ze skargi Jana R. i Edwarda N. na decyzje

Szefa Wojskowego Rejonowego Zarządu Kwaterunkowo-Budowlanego w S. z dnia 20

kwietnia 1993 r. [...] w przedmiocie nabycia na własność garażu na skutek rewizji

nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 18 stycznia 1994 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok w punkcie I i stwierdził nieważność zaskarżonych

decyzji Szefa Wojskowego Rejonowego Zarządu Kwaterunkowo-Budowlanego w S. z

dnia 20 kwietnia 1993 r. [...] oraz poprzedzających je decyzji Dowódcy Garnizonu S. z

dnia 16 marca 1993 r. [...].

Uzasadnienie

W punkcie I zaskarżonego rewizją nadzwyczajną wyroku Naczelnego Sądu

Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 18 stycznia 1994 r. [...],

Sąd ten uchylił zaskarżone decyzje administracyjne Szefa Wojskowego Rejonowego

Zarządu Kwaterunkowo-Budowlanego w S. oraz poprzedzające je decyzje Dowódcy

Garnizonu S., oddalające wnioski najemców garaży wybudowanych z ich środków na

gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, a będących w zarządzie organów

wojskowych, o przeniesienie na ich rzecz własności tych garaży oraz ustanowienie

użytkowania wieczystego gruntów.

W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że roszczenie

najemców garaży, takie jakie było przedmiotem postępowania administracyjnego przed

wojskowymi organami kwaterunkowymi, nie podlega drodze administracyjnej. Jest

bowiem roszczeniem wynikającym ze stosunku cywilnoprawnego i może być

rozpoznane tylko przez sąd powszechny na skutek pozwu o zobowiązanie Skarbu

Państwa do złożenia oświadczenia o oddanie w wieczyste użytkowanie gruntu zajętego

pod budowę garażu oraz o przeniesienie własności garażu. Podstawę prawną takiego

roszczenia stanowi art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o

gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464). Wobec

braku drogi administracyjnej do rozpoznania sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny

zalecił organowi wojskowemu, jeżeli w trakcie ponownego rozpoznania sprawy nadal

pozostawać będzie na stanowisku niemożności zawarcia umowy ze skarżącymi, żeby

umorzył postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., wskazując jako właściwą drogę

- postępowanie przed sądem powszechnym.

Minister Sprawiedliwości, we wniesionej od tego wyroku rewizji nadzwyczajnej,

zarzucił rażące naruszenie art. 207 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Podzielając

ustaloną przez Naczelny Sąd Administracyjny niewłaściwość drogi administracyjnej,

Minister Sprawiedliwości wskazał na to, że Sąd nie wyciągnął, wynikających ze

wskazanych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, konsekwencji

wydania decyzji administracyjnej przez organ podwójnie niewłaściwy. Niewłaściwość

bowiem organów wojskowych do rozpoznania roszczeń wynikających z art. 8 ust. 1

ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i

wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464)wynika nie tylko z faktu, że

sprawa ma charakter cywilnoprawny, lecz przede wszystkim z tego, że organy wojskowe nie są upoważnione do dysponowania gruntami, którymi zarządzają. Stroną

bowiem w stosunku do której roszczenie to może być skierowane, jest właściciel gruntu,

na którym znajdują się garaże.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna podlega uwzględnieniu wobec zasadności przedstawionego zarzutu o niezastosowaniu w zaskarżonym wyroku, wynikających z art. 156 § 1 pkt 1

k.p.a. i art. 207 § 3 k.p.a., konsekwencji nie budzącego wątpliwości ustalenia, że

będące przedmiotem postępowania przed Sądem Administracyjnym decyzje

wojskowych organów kwaterunkowych wydane zostały z naruszeniem przepisów o

właściwości. W takich przypadkach, tj. jeżeli decyzja wydana została z naruszeniem

przepisów o właściwości, zachodzi bezwzględna przyczyna nieważności (art. 156 § 1

pkt 1 k.p.a.), co art. 207 § 3 k.p.a. nakazuje sądowi administracyjnemu stwierdzić.

Z rażącym naruszeniem tych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny nie

stwierdził nieważności zaskarżonych decyzji oraz błędnie wskazywał na celowość

ponownego postępowania przed niewłaściwym organem, sugerując zawarcie umowy ze

skarżącymi, chociaż prowadzące to postępowanie organy nie mogłyby być - na co

słusznie zwrócił uwagę Minister Sprawiedliwości - stroną takiej umowy.

Z powyższych przyczyn, wobec zasadności rewizji nadzwyczajnej Sąd Najwyższy

orzekł stosownie do art. 422 § 1 k.p.c. co do istoty sprawy, przy odpowiednim

uwzględnieniu art. 207 § 3 k.p.a.