Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II ZO 29/23 KI-generiert

Supreme Court rejects judge disqualification request due to prior legal question presentation in a different case.

Geschäftsnummer II ZO 29/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court in the Chamber of Professional Responsibility rejected a request to disqualify Judge X.Y. from a case involving a legal question previously presented by the same judge. The applicant argued that the judge's prior participation in a seven-judge panel raised valid doubts about impartiality in the current matter. The court held that presenting a legal question for interpretation does not constitute a specific case under the Code of Criminal Procedure and thus does not trigger disqualification grounds.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 82 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The presentation of a legal question by a judge to a seven-judge panel does not create a ground for disqualification under Art. 41 § 1 of the Code of Criminal Procedure, as it concerns general legal interpretation rather than a specific case.

Schlagwörter

KI-generiert
disqualification of judge legal question presentation impartiality doubts seven-judge panel Code of Criminal Procedure Supreme Court Chamber professional responsibility Entzug des Anwaltspatents

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 178 ust. 1 Konstytucji
nie jest zasadny z następujących przyczyn.Wyłączenie sędziego stanowi wyjątek od konstytucyjnej zasady pełnienia urzędu (art. 178 ust.
Art. 176 ust. 2 Konstytucji
Jak zauważono ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji.
Art. 41 § 1 k.p.k.
Wniosek odwołuje się do podstawy wyłączenia z art. 41 § 1 k.p.k.Przepis ten stanowi, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość do jego bezstronności w danej sprawie.Regulacja ta nie spełnia się z tej sprawie.
Art. 82 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
Potwierdza to art. 82 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym, określający systemowe prawo składu sądzącego do przedstawienia zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów Sądu Najwyższego.
Art. 82 § 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
II ZIZ 23/22 , na podstawie art. 82 § 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym przedstawił do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów tej Izby zagadnienia prawne.Dyrektor Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Zastępca Prokuratora Generalnego 22 lutego 2023 r.
art. 41 § 1 k.p.k
Wniosek odwołuje się do podstawy wyłączenia z art. 41 § 1 k.p.k.Przepis ten stanowi, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość do jego bezstronności w danej sprawie.Regulacja ta nie spełnia się z tej sprawie.
art. 441 § 2 k.k
Ustawodawca nie wymaga tego ‎w podobnych sytuacjach uregulowanych w art. 441 § 2 k.k.
art. 39817 k.p.c
art. 176 ust. 2 Konstytucji
Jak zauważono ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

II ZO 29/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, w składzie: Przewodniczący SSN Zbigniew Korzeniowski po rozpoznaniu 9 maja 2023 r. wniosku o wyłączenie sędziego X.Y. od udziału w sprawie o sygn. II ZPP 2/22 postanowił: nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziego X.Y. od udziału w sprawie sygn. II ZZP 2/22, dotyczącej rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, przedstawionego przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 13 grudnia 2022 r. w sprawie o sygn.

II ZIZ 23/22 . UZASADNIENIESąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej postanowieniem z 13 grudnia 2022 r., w sprawie sygn. II ZIZ 23/22 , na podstawie art. 82 § 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym przedstawił do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów tej Izby zagadnienia prawne.Dyrektor Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Zastępca Prokuratora Generalnego 22 lutego 2023 r. złożył wniosek o wyłączenie sędziego X.Y. od udziału w sprawie o sygn. akt II ZZP 2/22 , dotyczącej rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, przedstawionego w sprawie o sygn.

II ZIZ 23/22 .W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż zachodzi istotna rozbieżność pomiędzy stanowiskiem prawnym Zastępcy Prokuratora Generalnego – Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i stanowiskiem prawnym Sądu Najwyższego, który wydał postanowienie z 13 grudnia 2022 r., sygn. II ZIZ 23/22 . Sędzia X.Y. był członkiem składu orzekającego w sprawie o sygn. akt II ZIZ 23/22 i jest w składzie powiększonym, który będzie rozpoznawał zagadnienia prawne. Zachodzą istotne wątpliwości co do jego bezstronności jako członka składu orzekającego w sprawie, w której zagadnienia prawne, w tym kwestia dopuszczalności ich przedstawienia, mają być rozstrzygnięte.

W uzasadnieniu postanowienia z 13 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko wskazujące na oczywistość podobieństwa postępowań dyscyplinarnych i delibacyjnych oraz uzupełniającą się ich relację. Ponadto w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego co do zasady nie miały miejsca przypadki, aby sędziowie orzekający o zwróceniu się do składu 7 sędziów Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego wywołującego poważne wątpliwości co do wykładni przepisów prawa brali następnie udział w rozstrzygnięciu tych wątpliwości jako członkowie siedmioosobowego składu Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek o wyłączenie sędziego X.Y. nie jest zasadny z następujących przyczyn.Wyłączenie sędziego stanowi wyjątek od konstytucyjnej zasady pełnienia urzędu (art. 178 ust. 1 ustawy zasadniczej). Określone jest ściśle, zgodnie z regułą, iż postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 ustawy zasadniczej). Wniosek odwołuje się do podstawy wyłączenia z art. 41 § 1 k.p.k.Przepis ten stanowi, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość do jego bezstronności w danej sprawie.Regulacja ta nie spełnia się z tej sprawie.

Wnioskodawca nie wykazuje okoliczności, która mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość do bezstronności sędziego w sprawie. Argumentacja uzasadnienia wniosku jest ogólna.Nie można nie zgodzić się z tezą wniosku, że w postępowaniu delibacyjnym zastosowanie ma przepis art. 41 § 1 k.p.k. Chodzi wówczas o konkretną sprawę, czyli o „daną sprawę” rozpoznawaną przez sędziego i o stosunek sędziego do stron i przedmiotu tej sprawy.W aspekcie ustawowej podstawy wniosku, należy zatem zauważyć, że argumentacja wniosku rozmija się z przesłanką wyłączenia z art. 41 § 1 k.p.k., gdyż sprawa sędziego Sądu Najwyższego w stanie spoczynku E. M. nie została rozstrzygnięta.Czym innym są kwestie uniwersalne, dotyczące wykładni prawa, czyli ustalenia jego treści i znaczenia, zatem przedstawiając uniwersalne zagadnienia prawne i rozpoznając te zagadnienia prawne Sąd Najwyższy poprzestaje na samej wykładni prawa.

Nie jest to stosowanie prawa przez skład zwykły w danej sprawie (art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p.).Czym innym jest zatem sama wykładnia prawa, która poprzedza stosowanie prawa i której sędzia ma obowiązek dokonać w przypadku powstających wątpliwości. Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom (art. 178 ust. 1 ustawy zasadniczej).Rolą sędziego i sądu jest wpierw dokonanie wykładni prawa. W tym zakresie mogą powstać wątpliwości, co ustawa wyraźnie przewiduje. Sędziemu nie można odmówić prawa do wykładni przepisów przed rozstrzygnięciem sprawy.

Potwierdza to art. 82 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym, określający systemowe prawo składu sądzącego do przedstawienia zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów Sądu Najwyższego. Wówczas Sąd działa na podstawie prawa i nie jest to przesłanka do wyłączenia sędziegoUprawnione jest zatem stwierdzenie, że argumentacja wniosku o wyłączenie sędziego nie składa się na okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w „danej sprawie”.W zakresie drugiego wątku wniosku należy stwierdzić, że skład 7 sędziów, to skład określony w ten sposób w ustawie, jako skład większy niż skład zwykły, przedstawiający zagadnienie.

Z art. 82 ustawy o Sądzie Najwyższym nie wynika zakaz, aby w składzie 7 sędziów nie mógł być sędzia, który był w składzie przedstawiającym zagadnienie. Ustawa wszak nie wyłącza ze składu rozstrzygającego 7 sędziów (składu powiększonego) sędziów, którzy przedstawili zagadnienia prawne do rozstrzygnięcia. Ustawodawca nie wymaga tego ‎w podobnych sytuacjach uregulowanych w art. 441 § 2 k.k. i art. 39817 k.p.c. Ustawowo określony większy skład nie łączy się z wyłączeniem z tego składu sędziów składu zwykłego, którzy przedstawili pytania prawne.

Jak zauważono ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji.