Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 58/15 KI-generiert

Social Security Court dismisses appeal on social security contributions as a property dispute under Polish law.

Geschäftsnummer II UZ 58/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Social Security Institution's appeal against a lower court ruling that rejected its cassation complaint. The dispute concerned the calculation of social security contributions based on a specific income base, which the Social Security Institution argued was a procedural matter rather than a property dispute. The court held that because the contested decision explicitly defined the scope of the contribution base, the underlying issue of mandatory insurance coverage was not part of the appeal's subject matter, rendering the case inadmissible as a property dispute.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation complaint regarding a decision determining the amount of social security contributions is inadmissible as a property dispute if the decision's scope is limited to the calculation base, excluding the primary issue of mandatory insurance coverage.

Schlagwörter

KI-generiert
social security contributions cassation admissibility property dispute threshold scope of appeal decision mandatory insurance coverage

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c.
Z tych też względów skarga kasacyjna była przedmiotowo niedopuszczalna w rozumieniu art. 3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu organ rentowy zarzucił: 1/ błędną wykładnię art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3941 § 3 w związku z art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
39814 k.p.c., orzekając o kosztach postępowania w zgodzie z art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 12 ust.
§ 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w związku z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jednolity tekst:
art. 3986 § 2 k.p.c
3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu organ rentowy zarzucił: 1/ błędną wykładnię art.
art. 3982 § 1 k.p.c
3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c., orzekając o kosztach postępowania w zgodzie z art.
art. 98 § 1 k.p.c
39814 k.p.c., orzekając o kosztach postępowania w zgodzie z art. 98 § 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UZ 58/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Beata Gudowska‎SSN Krzysztof Staryk w sprawie z wniosku […] Stowarzyszenia […] z/s w W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.‎z udziałem zainteresowanych C. Sp. z o.o. Ośrodek […] z/s w W. i A. Z.‎o ubezpieczenie społeczne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 marca 2016 r.,‎zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 6 lipca 2015 r., sygn. akt III AUa […], oddala zażalenie i zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. na rzecz […] Stowarzyszenia […] z/s w W. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. od wyroku tego Sądu Apelacyjnego z dnia 22 stycznia 2015 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 maja 2014 r. oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego z dnia 28 listopada 2011 r. ustalającą wysokość podstawy wymiaru składek na pracownicze ubezpieczenia społeczne A. Z. u płatnika składek - […] Stowarzyszenia […] Sąd Apelacyjny argumentował, że przedmiotem sporu było prawo majątkowe sprowadzające się do wymiaru składek, których wartość zaskarżenia organ rentowy określił na kwotę poniżej dziesięciu tysięcy złotych.

Z tych też względów skarga kasacyjna była przedmiotowo niedopuszczalna w rozumieniu art. 3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu organ rentowy zarzucił: 1/ błędną wykładnię art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 121 ze zm., dalej ustawa systemowa) przez przyjęcie, że sprawy zainicjowane odwołaniem od decyzji dotyczących podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne mają charakter spraw, w których przedmiotem sporu jest wysokość należnych składek od danego płatnika składek.

Tymczasem sprawa dotyczyła objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, natomiast ustalenie w decyzji wysokości podstawy wymiaru składek „jest jedynie wtórnym i następczym zabiegiem prawnym umożliwiającym wyrażenie uznania, iż dla danej osoby ubezpieczonej umowa cywilnoprawna nie stanowi tytułu do ubezpieczenia, a prawidłowym tytułem ubezpieczeniowym jest umowa o pracę”; oraz 2/ naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c. przez błędne zastosowanie i przyjęcie, że skarga kasacyjna od wyroku Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę zainicjowaną odwołaniem od decyzji opartej na art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, w której organ rentowy określił podstawy wymiaru składek zainteresowanej na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne u płatnika składek jest sprawą o prawa majątkowe, w której dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy przedmiotowa sprawa jest sprawą o objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym.

W konsekwencji skarga kasacyjna jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Dlatego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.W odpowiedzi na zażalenie płatnik wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie miało usprawiedliwionych podstaw, ponieważ przedmiot postępowania odwoławczego stanowiła decyzja „wymiarowa”, a nie decyzja o ustaleniu podlegania pracowniczym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Wydając decyzję wymiarową sam wnoszący zażalenie organ ubezpieczeń społecznych określił przedmiot i zakres odwołania, przeto dla potrzeb niedopuszczalnego kasacyjnego zaskarżenia nie może racjonalnie utrzymywać, że wydał kontestowaną decyzję także w niewymienionym w niej zakresie i przedmiocie ustalenia podlegania zainteresowanej pracowniczym ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu z przychodów uzyskiwanych za wykonywanie spornych umów.

Powyższe oznaczało, że ograniczenie zakresu i przedmiotu zaskarżonej decyzji do określenia wysokości „podstawy wymiaru”, a w konsekwencji objęcie przedmiotem odwołania (sporu) wysokości składek należnych od określonej w decyzji podstawy ich wymiaru, wykluczało kasacyjne rozeznanie sprawy o nieobjęte zaskarżoną decyzją „pierwotne” ustalenie pracowniczego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu z przychodów uzyskiwanych przez zainteresowaną za wykonywanie spornych umów cywilnoprawnych. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c., orzekając o kosztach postępowania w zgodzie z art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jednolity tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 490). l.n