Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 57/98 KI-generiert

Polish Supreme Court dismisses appeal for lack of lawyer qualification despite appointment request.

Geschäftsnummer II UZ 57/98
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's decision to reject his appeal due to lack of legal qualification. Although the applicant had requested a court-appointed lawyer, the Supreme Court ruled that the appeal was inadmissible because it was filed personally without meeting the statutory requirements. The court clarified that the appointment of a lawyer did not validate the filing of an appeal by an unqualified individual.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3932 § 2 KPC; Art. 394 § 2 KPC: An appeal filed personally by a party lacking the qualifications specified in Art. 3932 § 2 KPC is inadmissible, regardless of a subsequent request for a court-appointed lawyer.

Schlagwörter

KI-generiert
Polish Civil Procedure Code court-appointed lawyer inadmissible appeal qualification requirements Supreme Court ruling social insurance dispute procedural deadline

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3932 § 2 KPC
Kasacja sporządzona samodzielnie przez wnioskodawcę, który nie posiada kwalifikacji określonych w art. 3932 § 2 KPC, podlega odrzuceniu niezależnie od tego, że wnioskodawca złożył też wniosek o ustanowienie adwokata
Art. 394 § 2 KPC
z uwagi na przekroczenie terminu z art. 394 § 2 KPC.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Postanowienie z dnia 25 czerwca 1998 r.

II UZ 57/98

Kasacja sporządzona samodzielnie przez wnioskodawcę, który nie posiada kwalifikacji określonych w art. 3932 § 2 KPC, podlega odrzuceniu niezależnie od tego, że wnioskodawca złożył też wniosek o ustanowienie adwokata

z urzędu.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Maria Mańkowska

(sprawozdawca), Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 1998 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Alfreda L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w P. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu i zwrot

zasiłku chorobowego, na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu

Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 1998 r. [...] i postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 26 lutego 1998 r. [...

p o s t a n o w i ł:

1. u c h y l i ć pkt II postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 26 lutego 1998 r. [...];

2. o d d a l i ć zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 1998 r.

[...];

3. zwrócić akta sprawy Sądowi Apelacyjnemu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Rzeszowie celem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do

wniesienia kasacji, złożonej w dniu 7 kwietnia 1998 r. przez pełnomocnika wnioskodawcy.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie postanowieniem z dnia 14 stycznia 1998 r., odrzucił kasację Alfreda L. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w P. o ustalenie podlegania

ubezpieczeniu społecznemu i zwrot zasiłku chorobowego. Zgodnie z art. 393 2 KPC

Sąd uznał, że złożenie kasacji samodzielnie przez wnioskodawcę jest niedopuszczalne, gdyż nie ma on kwalifikacji wymienionych w art. 3932 § 2 KPC.

Postanowieniem tego Sądu z dnia 26 lutego 1998 r. został ustanowiony dla

wnioskodawcy adwokat do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia

14 listopada 1997 r. i Sąd odrzucił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie z dnia

14 stycznia 1998 r. z uwagi na przekroczenie terminu z art. 394 § 2 KPC.

Następnym postanowieniem z dnia 22 kwietnia 1998 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu z dnia 26 lutego 1998 r. uznając,

że od postanowienia tego, jako kończącego postępowanie, przysługiwała kasacja, a

nie zażalenie. Równocześnie Sąd przywrócił termin do wniesienia zażalenia na

postanowienie z dnia 14 stycznia 1998 r. w przedmiocie odrzucenia kasacji, gdyż

wnioskodawca został mylnie poinformowany przez Sąd o prawie wniesienia kasacji w

terminie miesięcznym, podczas gdy pouczenie powinno dotyczyć zażalenia.

Wnioskodawca wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia

14 stycznia i 26 lutego 1998 r. oraz kasację od wyroku tego Sądu z dnia 14 listopada

1997 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.

Sad Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 1998 r. nie jest zasadne,

bowiem kasacja podlegała odrzuceniu, ponieważ nie została wniesiona przez osobę

wymienioną w art. 3932 KPC. Nie stanowi również uchybienia Sądu Apelacyjnego

wydanie zaskarżonego postanowienia w sytuacji, gdy wnioskodawca złożył też wniosek o ustanowienie dla niego adwokata z urzędu.

Zasadnie natomiast zarzucił wnioskodawca, że nie było podstaw do odrzucenia w pkt I postanowienia Sądu z dnia 26 lutego 1998 r. zażalenia wnioskodawcy od

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 14 stycznia 1998 r. w przedmiocie uchybienia terminu, skoro otrzymał w tym zakresie mylną informację.

Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela pogląd Sądu Najwyższego, wyrażony w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 1997 r., I PZ 28/97 (OSNAPiUS 1998 nr

12, poz. 364), że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji, odrzucające

zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji, jest niedopuszczalne i nie może

być rozpoznane jako kasacja. Jednakże w rozpoznawanej sprawie doszło do mylnego poinformowania wnioskodawcy o przysługujących mu środkach odwoławczych,

dlatego Sad Najwyższy rozpoznał jego zażalenie jako kasację od postanowienia

Sądu drugiej instancji z 26 lutego 1998 r.

W sprawie doszło do wyznaczenia przez Sąd drugiej instancji adwokata z

urzędu dla wnioskodawcy w postanowieniu z dnia 22 kwietnia 1998 r., a więc po

upływie terminu do złożenia kasacji. Wniesienie kasacji przez pełnomocnika wnioskodawcy z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wymaga zatem

obecnie, rozpoznania tego wniosku przez Sąd Apelacyjny.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy postanowił, jak wyżej.