Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 16/12 KI-generiert

Social security contribution dispute dismissed as property right case under 10,000 zł threshold.

Geschäftsnummer II UZ 16/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding the calculation base for social security contributions. The appellant argued that disputes over contribution bases fall under the broader category of social security coverage, allowing cassation regardless of the claim's value. The court rejected this, ruling that such disputes are distinct property rights cases where the appeal value was only 3,680.35 zł, falling below the statutory 10,000 zł threshold for admissibility.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A dispute over the calculation base for social security contributions is a property rights case, not a social security coverage case, and is inadmissible if the disputed value is under 10,000 zł.

Schlagwörter

KI-generiert
social security contributions cassation admissibility property rights dispute value threshold calculation base determination

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c., przewidującego, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w
Art. 3984 § 2 k.p.c.
(art. 3984 § 2 k.p.c.) m.in.
Art. 22 ust. 1 k.p.c.
okres sporny, jeżeli jest krótszy niż 12 miesięcy (art. 22 w związku z z art.
art. 3984 § 2 k.p.c
(art. 3984 § 2 k.p.c.) m.in.
art. 3982 § 1 k.p.c
art. 3982 § 1 k.p.c., przewidującego, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UZ 16/12

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

w sprawie z wniosku E. K. i R. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o podstawę wymiaru składek,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 maja 2012 r.,

zażalenia wnioskodawczyni R. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20

stycznia 2012 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z

dnia 20 stycznia 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną R. K. od wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 24 marca 2011 r. Uznał za chybione powoływanie się przez

wnoszącą skargę na art. 3982 § 1 in fine k.p.c., gdyż spór dotyczył prawa

majątkowego o wartości niższej od 10.000 zł, a sprawa, której przedmiot zakreślała

zaskarżona decyzja organu rentowego, nie była sprawą o objęcie ubezpieczeniem

społecznym; tytuł podlegania ubezpieczeniu społecznemu (umowa o pracę) nie był

kwestionowany. Stwierdził, że przedmiotem sporu było ustalenie wysokości

podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz fundusz pracy i

fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych za okres trzech miesięcy

(listopad, grudzień 2010 r. oraz styczeń 2011 r.) o wartości 3.680,35 zł, a nie

wskazana przez stronę suma wynagrodzeń za 3 miesiące w kwocie 12.900 zł.

W zażaleniu R. K. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia,

podnosząc, że bez wątpienia jej sprawa nie ma charakteru sprawy o świadczenie

(jego wysokość), gdyż pojęcia „objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego"

nie można sprowadzać tylko do spraw o podleganie bądź niepodleganie

obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. Jej zdaniem to, że spór dotyczy

podstawy wymiaru składki jako jednego z elementów objęcia obowiązkiem

ubezpieczenia społecznego, nie odbiera sprawie charakteru sprawy o objęcie

obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w których skarga kasacyjna jest

dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. W ocenie skarżącej

w zakres tych spraw wchodzą zarówno sprawy, w których kwestionowany jest tytuł

do objęcia ubezpieczeniem społecznym w ogóle, a także sprawy, w których spór

dotyczy wysokości składki, gdyż w takich sprawach organ rentowy kwestionuje

treść tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną, jest sprawą o prawa

majątkowe, niezależnie od tego, czy dotyczy ustalenia podleganiu ubezpieczeniom

społecznym, czy określenia wysokości świadczeń z tego ubezpieczenia. W takich

sprawach w skardze kasacyjnej oznacza się wartość przedmiotu zaskarżenia

(art. 3984 § 2 k.p.c.) m.in. w celu sprawdzenia jej dopuszczalności, stosownie do

art. 3982 § 1 k.p.c., przewidującego, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w

sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż dziesięć tysięcy złotych, chyba że przedmiotem sprawy jest objęcie

obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, przyznanie lub wstrzymanie emerytury

lub renty.

Treść

art.

3982

§

k.p.c.

nie

upoważnia

do

zaaprobowania

zaprezentowanego w zażaleniu wniosku, że sprawa wszczęta odwołaniem,

w którym kwestionowana jest wyłącznie wysokość świadczenia, uzależniona od

przyjętej podstawy wyliczenia (wynagrodzenia), dotyczy „objęcia obowiązkiem

ubezpieczenia społecznego”. Pojęcia te nie pokrywają się w żadnym zakresie, a

Sąd Najwyższy przyjmuje, że spór o włączenie określonych świadczeń do

podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne nie jest sporem o objęcie

obowiązkiem ubezpieczenia społecznego (por. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 17 lipca 2009 r., I UZ 22/09, OSNP 2011 Nr 5-6, poz. 88, z dnia 8 lutego

2002 r., II UKN 45/01, OSNP 2003 Nr 22, poz. 553, z dnia 9 października 2002 r., II

UZ 94/02, OSNP 2004 Nr 6, poz. 107, z dnia 17 września 2008 I UZ 14/08 OSNP

2010 Nr 3-4, poz. 54 oraz z dnia 8 września 2009 r., I UZ 61/09, z dnia 1 września

2009 r., I UZ 72/09 i z dnia 16 czerwca 2009 r., I UZ 16/09 - niepublikowane).

Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie o wysokość podstawy wymiaru

składki na ubezpieczenie społeczne równa jest różnicy między wysokością składki

wskazywaną przez ubezpieczonego i należną, ustaloną w zaskarżonej decyzji za

okres sporny, jeżeli jest krótszy niż 12 miesięcy (art. 22 w związku z z art. 398 2 § 1

k.p.c.). Wskazanie więc przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia jako

trzykrotnego

wynagrodzenia

miesięcznego,

było

nieprawidłowe.

Wysokość

wynagrodzenia – podstawy, od której wylicza się należne składki – nie stanowiła

przedmiotu sporu.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy zażalenie oddalił jako bezzasadne

(art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).