Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II USK 659/21 KI-generiert

Social security pension appeal dismissed as inadmissible due to insufficient value of the disputed portion.

Geschäftsnummer II USK 659/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the social security agency's cassation appeal regarding the start date of a pension award. The agency argued that granting the pension retroactively to a minor violated the statute requiring full age for eligibility. However, the court ruled the appeal inadmissible because the disputed monetary value was below the statutory threshold.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; The cassation appeal is inadmissible if the value of the disputed part of the judgment does not reach ten thousand zlotys, unless it concerns the acquisition of the right itself rather than its payment.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility social security pension value of dispute threshold retroactive payment date minor eligibility status Rentenanspruch Neuanmeldung zur Invalidenrente laufende Versicherungsleistungen

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej
Organ rentowy powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej z powodu naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, zgodnie z którym prawo do renty socjalnej przysługuje wyłącznie osobie pełnoletniej, podczas gdy wnioskodawca pełnoletność osiągnął 6 czerwca 2018 r.
art. 3982 § 1 k.p.c.
Skoro tak, to skarga kasacyjna nie jest objęta katalogiem wyjątków z art. 3982 § 1 k.p.c., według którego przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.
art. 3982 § 1 k.p.c
Skoro tak, to skarga kasacyjna nie jest objęta katalogiem wyjątków z art. 3982 § 1 k.p.c., według którego przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lutego 2007 r.
uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 27 listopada 1989 r., III UZP 11/89
Sąd Najwyższy przyjmuje bowiem, że czym innym jest nabycie prawa do świadczenia a czym innym prawo do wypłaty świadczenia (uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 27 listopada 1989 r., III UZP 11/89, OSNCP 1990 nr 6, poz.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II USK 659/21 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania Ł. K.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.‎o rentę socjalną,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 lipca 2022 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 20 lipca 2021 r., sygn. akt III AUa […], odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z 10 marca 2021 r., VII U […], zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. (organ rentowy) z 26 lipca 2018 r. odmawiającą Ł. K. (wnioskodawca) prawa do renty socjalnej i przyznał mu prawo do renty socjalnej od dnia 1 maja 2018 r. na stałe.Wyrokiem z 20 lipca 2021 r., III AUa […], Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ rentowy, zaskarżając go w części, a mianowicie w zakresie nienależnie przyznanej wnioskodawcy przez sądy obu instancji renty socjalnej za okres od 1 maja 2018 r. do 5 czerwca 2018 r. przed dniem 6 czerwca 2018 r., czyli datą uzyskania pełnoletności przez wnioskodawcę.

Organ rentowy powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej z powodu naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, zgodnie z którym prawo do renty socjalnej przysługuje wyłącznie osobie pełnoletniej, podczas gdy wnioskodawca pełnoletność osiągnął 6 czerwca 2018 r. natomiast prawo do renty socjalnej zostało mu przyznane od 1 maja 2018 r. na stałe, czyli de facto za okres od 1 maja 2018 r. do 5 czerwca 2018 r. przyznana została osobie niepełnoletniej, wbrew literalnemu brzmieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej.W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawca stwierdził, że nie oponuje zarzutom i wnioskom wywiedzionym przez organ rentowy w skardze kasacyjnej i wniósł o nieobciążanie ewentualnymi kosztami wywołanymi niniejszą skargą kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna organu rentowego wniesiona w sprawie o rentę socjalną w zakresie dotyczącym daty przyznania prawa do renty okazała się niedopuszczalna. Wnosząc skargę kasacyjną, organ rentowy podał jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 1.037 zł. Tymczasem jak już wyjaśniono w postanowieniu Sądu Najwyższego z 20 lutego 2007 r., dopuszczalność skargi kasacyjnej obejmującej wyrok sądu drugiej instancji wyłącznie w części dotyczącej daty początkowej wypłaty renty socjalnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy przyjmuje bowiem, że czym innym jest nabycie prawa do świadczenia a czym innym prawo do wypłaty świadczenia (uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 27 listopada 1989 r., III UZP 11/89, OSNCP 1990 nr 6, poz. 72).W zaskarżonym w niniejszej sprawie wyroku Sąd drugiej instancji oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w G., którym to wyrokiem Sąd pierwszej instancji przyznał – po zmianie decyzji organu rentowego – prawo do renty socjalnej od dnia 1 maja 2018 r. na stałe. Organ rentowy zaskarżył powyższy wyrok w części, to jest w zakresie nienależnie przyznanej przez sądy obu instancji renty socjalnej za okres od 1 maja 2018 r., do 5 czerwca 2018 r.

Oznacza to, że skarga kasacyjna organu rentowego od tego wyroku, w której kwestionuje się datę początkową wypłaty renty socjalnej (realizacji prawa do tej renty), nie dotyczy samego prawa do renty. Skoro tak, to skarga kasacyjna nie jest objęta katalogiem wyjątków z art. 3982 § 1 k.p.c., według którego przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Oznacza to, że przy wartości przedmiotu zaskarżenia niesięgającej kwoty dziesięciu tysięcy złotych, jest niedopuszczalna.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.[as]