Supreme Court dismisses appeal claiming invalid power of attorney due to missing signature date on photocopy.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Krzysztof K. against a social insurance office's refusal of a disability pension. The appellant argued that the power of attorney was invalid because the submitted photocopy lacked a signature date, violating procedural rules. The court ruled that the document was a valid general power of attorney signed by the authorized director and that submitting a photocopy did not compromise its legal effect.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 89 § 1 KPC; Art. 378 § 2 in conjunction with Art. 379 pkt 2 KPC; A power of attorney signed by an authorized representative remains valid even if a photocopy is submitted without a signature date, provided the original requirements are met.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Postanowienie z dnia 10 września 1998 r.
II UKN 236/98
Pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania i obrony interesów Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych, podpisane przez dyrektora właściwego oddziału,
stanowi należyte umocowanie tego pełnomocnika w postępowaniu sądowym.
Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie: SN Stefania Szymańska
(sprawozdawca), SA Beata Gudowska.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 września 1998 r. na posiedzeniu
niejawnym sprawy z wniosku Krzysztofa K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od
wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie
z dnia 16 grudnia 1997 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć kasację.
Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z 4 września 1997 r., oddalił odwołanie Krzysztofa K. od decyzji ZUS-Oddziału
w W. z 2 czerwca 1997 r. odmawiającej przyznania renty inwalidzkiej. Apelację
wnioskodawcy od tego wyroku oddalił Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z 16
grudnia 1997 r.
W kasacji opartej na podstawie z art. 3931 pkt 2 KPC, Krzysztof K. zarzucił
naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 378 § 2 w związku z art.
379 pkt 2 KPC, polegające na oddaleniu apelacji w sytuacji, gdy postępowanie przed
Sądem pierwszej instancji dotknięte było nieważnością, wynikającą z nienależytego
umocowania pełnomocnika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. We wniosku żąda
więc uchylenia zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Wojewódzkiego i przekazania sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na
mocy art. 39312 KPC. Pozbawiony słuszności jest zarzut, iż pełnomocnik Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych nie był należycie umocowany w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, gdyż złożył do akt kserokopię pełnomocnictwa, na której
jedynie napisano datę „04.09.1997 r.”. Wbrew temu zarzutowi, nie stanowi to naruszenia art. 89 § 1 KPC. Przedłożone pełnomocnictwo, udzielone Małgorzacie G.-K.,
odpowiada bowiem wymaganiom określonym w przepisach KPC. Pełnomocnictwo to
jest pełnomocnictwem ogólnym i jest podpisane przez dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w W., a więc osobę uprawnioną do udzielania pełnomocnictwa. Małgorzata G.-K., pracownik Oddziału, została z mocy tego pełnomocnictwa upoważniona do reprezentowania i obrony interesów Oddziału na rozprawach
przed Sądem Wojewódzkim-Wydział XIV w Warszawie. Na mocy tego pełnomocnictwa zatem była upoważniona także do występowania jako pełnomocnik Oddziału w rozpoznawanej sprawie. Nie narusza prawidłowości umocowania przedłożenie na rozprawie kserokopii tego pełnomocnictwa.