Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UKN 11/99 KI-generiert

Cassation dismissed for war veteran's disability pension claim rejected by expert medical opinions.

Geschäftsnummer II UKN 11/99
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a war veteran against the Social Insurance Office regarding his disability pension claim. The lower courts upheld the initial decision based on expert medical opinions stating that the veteran's injuries from landmine clearance did not constitute disability under any group. The court ruled that since the injuries themselves, independent of other conditions, do not result in disability, the claim for a pension cannot be granted.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 240 KPC; Art. 241 KPC: Cassation is inadmissible when expert medical opinions establish that specific injuries do not constitute disability under any statutory group, rendering the lower court's reliance on such evidence legally sound.

Schlagwörter

KI-generiert
war veteran disability pension expert medical opinion cassation appeal dismissal injury disability classification Social Insurance Office landmine clearance injuries no disability found

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 240 KPC
Przepis art. 240 KPC stanowi, że sąd nie
Art. 241 KPC
Zarzut kasacji naruszenia art. 241 KPC jest bezzasadny, jeżeli z opinii
Art. 393 § 12 KPC
Sąd Najwyższy nie znalazł zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia kasacji i w oparciu o art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji wyroku.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Wyrok z dnia 23 czerwca 1999 r.

II UKN 11/99

Zarzut kasacji naruszenia art. 241 KPC jest bezzasadny, jeżeli z opinii

biegłych sądowych lekarzy właściwych specjalności i jej uzupełnienia na żądanie wnioskodawcy wynika, że pourazowe obrażenia nie powodują inwalidztwa

żadnej z grup.

Przewodniczący: SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca), Sędziowie: SN

Stefania Szymańska, SA Krystyna Bednarczyk.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 1999 r. sprawy z wniosku

Leona D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o prawo

do renty inwalidy wojennego i wojskowego, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 kwietnia 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 27 listopada 1997 r. oddalił odwołanie Leona D. od decyzji Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. oddalającej jego żądanie przyznania renty inwalidzkiej dla inwalidy wojennego z uwagi na treść opinii biegłych sądowych lekarzy

specjalistów neurologa, ortopedy i kardiologa, według której wnioskodawca nie jest

inwalidą w związku ze służbą wojskową w 1946 r., podczas której przy rozminowywaniu doznał obrażeń.

Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 1998 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił

apelację wnioskodawcy, uznając ustalenia Sądu pierwszej instancji za trafne.

Kasacja wnioskodawcy od powyższego wyroku zarzuca naruszenie art. 240 i

241 KPC.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Przepis art. 240 KPC stanowi, że sąd nie

jest związany swym postanowieniem dowodowym i może je stosownie do okoliczności uchylić lub zmienić, zaś przepis art. 241 KPC stwarza możliwość zarządzenia

powtórzenia lub uzupełnienia postępowania dowodowego. W przedmiotowej sprawie

nie nastąpiło, zdaniem Sądu Najwyższego naruszenie, wskazanych przepisów.

Wnioskodawca badany był w toku postępowania sądowego przez biegłych lekarzy

właściwych specjalności, którzy nadto uzupełnili swoją opinię [...] i stanęli na stanowisku, że obrażenia okolicy szczękowej, wybicie zębów, złamanie kciuka, nie powodują inwalidztwa którejkolwiek z grup – bez względu na to, kiedy i w jakich okolicznościach powstały. Sąd pierwszej instancji nie miał więc powodu uchylać lub zmieniać swojego postanowienia dowodowego bądź powtarzać lub uzupełniać postępowania dowodowego. Udział bowiem wnioskodawcy w akcji rozminowywania podczas

służby wojskowej nie jest kwestionowany, jak i nie są kwestionowane obrażenia

pourazowe. Jednakże następstwa urazu same przez się, niezależnie od innych schorzeń, nie powodują inwalidztwa, nie ulegają też żadnym zmianom. Tym samym roszczenie o rentę inwalidzką z ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych nie może zostać zaspokojone.

Sąd Najwyższy nie znalazł zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia kasacji i w oparciu o art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji wyroku.