Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UK 75/18 KI-generiert

Social Security Fund's appeal dismissed; case dismissed for lack of value threshold under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer II UK 75/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Social Security Fund's cassation appeal against a regional court ruling that recognized a work accident. The Fund argued the appeal was inadmissible because the disputed monetary value did not meet the statutory threshold for cassation. The court held that since the appeal was not withdrawn and the value remained below the required limit, the appeal was procedurally inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal in a property rights case is admissible only if the value of the subject matter exceeds ten thousand zloty, and the obligor to specify this value is the appellant.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility value of subject matter Social Security Fund work accident recognition Civil Procedure Code Versicherungsleistungsanspruch Anerkennung der Krankenkasse Kaskoversicherung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Obowiązek oznaczenia wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia spoczywa na stronie wnoszącej skargę kasacyjną (art. 3984 § 2 w związku z art.
art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.
art. 1261 k.p.c
3984 § 2 w związku z art. 1261 k.p.c.).
art. 3982 § 1 k.p.c
art. 98 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 5 grudnia 2006 r., II PZ 57/06
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 17 listopada 2005 r., I CZ 130/05
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 11 grudnia 2009 r., II UZ 43/09
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 9 października 2002 r., II UZ 94/02
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 13 czerwca 2013 r., I UZ 12/13
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 21 marca 2017 r., II UZ 90/16
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UK 75/18 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku M. K.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.‎z udziałem Z. w Z.‎o jednorazowe odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 kwietnia 2018 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Z.‎z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt IV Ua […], 1. odrzuca skargę kasacyjną 2. zasądza od organu rentowego na rzecz M. K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 15 listopada 2016 r., którym oddalono apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 29 lipca 2016 r., zmieniającego jego decyzję o odmowie prawa do jednorazowego odszkodowania przez ustalenie, że zdarzenie z dnia 13 listopada 2015 r. jest wypadkiem przy pracy, oraz zobowiązującego organ rentowy do ustalenia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek tego wypadku przez ubezpieczoną M. K. Ubezpieczona wniosła odpowiedź na skargę z żądaniem zasądzenia od organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie kasacyjne według norm przepisanych.Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2018 r. Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną Sądowi Okręgowemu celem wezwania wnoszącego skargę do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia.Organ rentowy odmówił uzupełnienia skargi kasacyjnej podnosząc, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie ma wypływu na jej dopuszczalność oraz że jej oznaczenie jest niemożliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Obowiązek oznaczenia wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia spoczywa na stronie wnoszącej skargę kasacyjną (art. 3984 § 2 w związku z art. 1261 k.p.c.). Wyjątek od tej zasady komentatorzy i orzecznictwo dopuszczają wtedy, gdy przedmiotem roszczenia jest określona kwota pieniężna albo gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie ma znaczenia dla określenia możliwości zaskarżenia wyroku, należnej opłaty lub właściwego wynagrodzenia pełnomocników stron (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2006 r., II PZ 57/06 niepubl., z dnia 17 listopada 2005 r., I CZ 130/05, niepubl. i z dnia 11 grudnia 2009 r., II UZ 43/09, niepubl.).Przedmiot zaskarżonej decyzji kwalifikuje niniejszą sprawę jako sprawę o prawa majątkowe, niebędącą sprawą o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w której skarga kasacyjna - stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c. - jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04, OSNP 2005 nr 7, poz. 101, z dnia 9 października 2002 r., II UZ 94/02, OSNP 2004 nr 6, poz. 107, z dnia 13 czerwca 2013 r., I UZ 12/13, niepubl. i z dnia 21 marca 2017 r., II UZ 90/16, niepubl.).Nieusunięcie zatem przez skarżącego wskazanego w wezwaniu braku uzasadnia orzeczenie przez Sąd Najwyższy, jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 w związku z § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.