Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UK 320/15 KI-generiert

Supreme Court dismissed pension claim appeal citing clear legal reasoning and lack of serious legal question.

Geschäftsnummer II UK 320/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a woman seeking early retirement benefits based on railway service. The lower court had denied her claim because her employment history did not meet the specific duration requirements for reduced retirement age. The Supreme Court ruled that the lower court's application of the law was correct and did not raise a serious legal question warranting cassation review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the alleged violation of law does not constitute a serious legal question or if the lower court's decision is obviously correct based on established precedent.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility pension entitlement criteria railway employment conditions reduced retirement age serious legal question requirement

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
57).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymagało wykazania – odrębnego od uzasadnienia podstaw kasacyjnych – że wadliwe niezastosowanie tego przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
57).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 43 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
bez zastosowania art. 43 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
57).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymagało wykazania – odrębnego od uzasadnienia podstaw kasacyjnych – że wadliwe niezastosowanie tego przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
57).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UK 320/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku M. W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.‎o prawo do emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 marca 2016 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację M. W. od wyroku Sądu Okręgowego w G., Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 kwietnia 2014 r., oddalające jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w G. z dnia 7 maja 2013 r. o odmowie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym ze wskazaniem, że nie spełniła warunku co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zatrudnienie na kolei wykonywane w okresie od dnia 2 sierpnia 1982 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. w przedsiębiorstwie P. […] w T.

Sp. z o.o. jako konduktor, kierownik pociągu, sprzątacz obiektów kolejowych i starszy kierownik pociągu zostało zaliczone do dnia 1 stycznia 1999 r. bez zastosowania art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.).W skardze kasacyjnej M. W., zarzucając naruszenie art. 184 w związku z art. 43 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przez zaliczenie okresu zatrudnienia na kolei w niższym wymiarze, niż wynikający z art. 43 ust. 2 ustawy, wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie jej prawa do emerytury, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.Jako przyczynę przyjęcia jej skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała oczywistą zasadność zarzutu naruszenia art. 43 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym „każdy rok zatrudnienia na kolei na parowym, spalinowym lub elektrycznym pojeździć trakcyjnym, w drużynach konduktorskich oraz na stanowiskach manewrowych lub ustawiaczy liczy się jako 14 miesięcy zatrudnienia na kolei”.Organ rentowy wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżąca wywiodła, że zaskarżony wyrok oczywiście narusza art. 43 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymagało wykazania – odrębnego od uzasadnienia podstaw kasacyjnych – że wadliwe niezastosowanie tego przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Takiego rodzaju naruszenie nie zostało wykazane, a za trafnością zaskarżonego orzeczenia przemawia stanowisko zajęte w uchwale Sądu Najwyższego dnia 4 grudnia 2013 r., II UZP 7/13 (OSNP 2014 nr 4, poz. 57).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n