Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UK 248/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal controversy exists regarding tax code application to social insurance contributions.

Geschäftsnummer II UK 248/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a social insurance fund against a lower court decision limiting the liability of a sports club for unpaid contributions. The applicant argued that existing precedent created serious doubts about the statutory interpretation of Article 32 of the Social Insurance System Act, necessitating a new ruling. However, the Court found no such controversy because subsequent judgments consistently confirmed that tax code provisions apply to health insurance and labor fund contributions. Consequently, the appeal was dismissed under Article 398 § 2 of the Civil Procedure Code due to the absence of divergent judicial interpretations.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 398 § 2 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal when the cited legal provision does not generate serious interpretative doubts or conflicting case law, as established by consistent precedent applying tax code provisions to social insurance contributions.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal dismissal social insurance contributions tax code application legal interpretation controversy third party liability civil procedure code divergent case law

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
wykładni przepisu art. 32 ustawy z 13 października 1998 r.
Art. 398 § 2 k.p.c.
Wniosek skargi odwołuje się do podstawy (przesłanki) przedsądu z art. 398 9 § 1
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UK 248/09

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Korzeniowski

w sprawie z wniosku B. L.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

z udziałem zainteresowanego Zakładowego Klubu Sportowego P. o składki na

ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2010 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 18 marca 2009 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z 18 marca 2009 r. oddalił apelację skarżącego od

wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 22

października 2008 r., który zmienił częściowo decyzję pozwanego organu

ubezpieczeń społecznych z 3 lipca 2007 r., w ten sposób, iż ograniczył

odpowiedzialność skarżącego z tytułu nieopłaconych składek przez Zakładowy

Klub Sportowy „Polar" na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, za okres od listopada 2003

r. do listopada 2004 r., oddalając jego odwołanie w pozostałym zakresie.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na potrzebę

wykładni przepisu art. 32 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych,

albowiem

dotychczasowa

jego

wykładnia

prezentowana

w

orzecznictwie Sądu Najwyższego budzi poważne wątpliwości, tak co do wyniku, jak

i rozbieżnych metod wykładni prezentowanych przez różne składy orzekające. W

ocenie skarżącego argumentacja przyjęta w uchwale z 7 maja 2008 r., II UZP 1/08,

nie daje wystarczających podstaw do przyjęcia, iżby w drodze wykładni językowej

można z przepisu art. 32 ustawy systemowej wywieść normę upoważniającą ZUS

do stosowania przepisów Ordynacji podatkowej o odpowiedzialności osób trzecich

w odniesieniu do składek na ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy oraz

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. O istnieniu poważnych

wątpliwości dotyczących wykładni art. 32 ustawy systemowej świadczy to, że w

kolejnym orzeczeniu dotyczącym tej samej kwestii, tj. w uchwale z 4 czerwca 2008

r., II UZP 3/08, Sąd Najwyższy nie odwołał się już do argumentacji wyrażonej w

uzasadnieniu uchwały z 7 maja 2008 r., lecz podstawy do stosowania art. 116a

Ordynacji podatkowej poszukiwał w wykładni celowościowej i systemowej. Sądy

obu instancji rozstrzygające sprawę skarżącego także wskazały na względy

wykładni celowościowej i systemowej. Rzecz jednak w tym, o czym szerzej w pkt. II

uzasadnienia skargi (podstawy skargi), że na odwoływanie się do pozajęzykowych

reguł wykładni winno na gruncie przepisów statuujących obowiązki o charakterze

daninowym podlegać daleko idącym ograniczeniom, a w żadnym wypadku nie

powinno prowadzić do rozszerzającej wykładni tego rodzaju przepisów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek skargi odwołuje się do podstawy (przesłanki) przedsądu z art. 398 9 § 1

pkt 2 k.p.c. Zgodnie z nim Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli (pkt 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów.

Skarżący nie wykazuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, w szczególności co

do orzeczeń które kwestionowałyby zastosowanie do składek na oba Fundusze i na

ubezpieczenie zdrowotne odpowiednio przepisów dotyczących składek na

ubezpieczenia społeczne.

Dotychczasowe orzecznictwo nie jest rozbieżne i przyjmuje, że również do tych

składek stosuje się odpowiednio przepisy art. 116 (116a) Ordynacji podatkowej na

podstawie art. 31 w związku z art. 32 ustawy systemowej.

Orzeczenia Sądu Najwyższego wskazane we wniosku potwierdzają kolejne.

W uchwale z 19 listopada 2008 r., III CZP 114/08 (OSNC 2009 r. Nr 10, poz. 137),

stwierdzono, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest legitymowany czynnie do

zgłaszania w postępowaniu upadłościowym wierzytelności z tytułu składek na

Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych.

W wyroku z 4 marca 2009 r. (II UK 275/08) przyjęto, iż „Członkowie zarządu spółki

z ograniczoną odpowiedzialnością mogą, na podstawie art. 116 ustawy z dnia 29

sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( jednolity tekst: Dz. U. z 2005 r. , Nr 8, poz.

60) w związku z art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2007 Nr 11, poz. 74 ze zm. )

oraz w związku z art. 31 tej ustawy, zostać obciążeni odpowiedzialnością za

niezapłacone w terminie przez tę spółkę składki na Fundusz Pracy, Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i na ubezpieczenie zdrowotne".

Istotne znaczenie dla wykładni ma też uchwała siedmiu sędziów z 15

października 2009 r. (II UZP 3/09) o treści: „Przepis art. 32 ustawy z dnia 13

października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z

2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) – także w brzmieniu obowiązującym do dnia 1

stycznia 2010 r. przed zmianą dokonaną przez art. 45 pkt 1 ustawy z dnia 19

grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656) – stanowi

podstawę odpowiedniego stosowania do składek na Fundusz Pracy, Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i na ubezpieczenie zdrowotne

przepisów dotyczących składek na ubezpieczenia społeczne o odpowiedzialności

osób trzecich za zaległości składkowe.

Na tle powyższego orzecznictwa nie można przyjąć, że istnieje potrzeba wykładni

przepisu art. 32 ustawy systemowej, jako że stawiony problem nie wywołuje

rozbieżności.

Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.