II UK 219/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 219/05

POSTANOWIENIE

Dnia 27 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z odwołania E..

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych

i Spraw Publicznych w dniu 27 kwietnia 2006 r.,

skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 9 sierpnia 2005 r., sygn. akt III AUa …/02,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2005 r. Sąd Apelacyjny w W. oddalił apelację E. C.od

wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 4

kwietnia 2002 r., którym oddalone zostało jej odwołanie od decyzji Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w W. odmawiającej wnioskodawczyni prawa do

renty z tytułu niezdolności do pracy wobec braku takiej niezdolności.

W

skardze

kasacyjnej

od

powyższego

wyroku

nazwanej

„kasacją”

wnioskodawczyni zarzuciła mu w ramach podstawy określonej w art. 3933 pkt 2 k.p.c. w

związku z art. 3931 pkt 1 k.p.c. nieważność postępowania, o której mowa w art. 379 pkt

5 k.p.c. i wywodząc, iż w związku z treścią art. 393 § 2 k.p.c. zwolniona jest z

obowiązku wskazania okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, wniosła o

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Sądowi drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie

zaskarżonego orzeczenia (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie (pkt 2), wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie (pkt 3) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4). Przepis

art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej stanowił

odrębny element pisma niezależny od przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienia. Uzasadnienie wniosku natomiast powinno nawiązywać do przesłanek

przyjęcia kasacji do rozpoznania określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym

przepisem Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1) w

sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni

przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga

kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Spełnienie wymagania z art. 398 4 § pkt 3

k.p.c. powinno zatem przybrać formę wyodrębnionego wywodu prawnego, w którym

skarżący wskaże, jakie występujące w sprawie okoliczności pozwalają na

uwzględnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jednocześnie

uzasadni, dlaczego odpowiadają one ustawowemu katalogowi przesłanek. Braki

skargi kasacyjnej w zakresie wskazanych wyżej elementów konstrukcyjnych

powodują, że skarga jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie

właściwym do usuwania braków formalnych skargi kasacyjnej i w związku z tym

podlega odrzuceniu bez wzywania do ich uzupełnienia. Skoro bowiem wymóg

zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi tej do rozpoznania i jego

uzasadnienie ma taką samą wagę i znaczenie jak pozostałe istotne cechy skargi

kasacyjnej, to podlega badaniu według kryteriów, przy pomocy których badane są

kryteria pozostałe.

Skarga kasacyjna wnioskodawczyni nie spełnia istotnego wymogu formalnego

z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., albowiem nie został w niej w ogóle zawarty wniosek o

przyjęcie skargi do rozpoznania (co wynika z niedostrzeżenia przez skarżącą zmiany

z dniem 6 lutego 2005 r. charakteru tego środka prawnego, przez co stał się on

nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia – art. 3981 § 1 k.p.c.) wraz ze wskazaniem

istnienia przesłanek wniosek ten uzasadniających.

W konsekwencji brak w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do

rozpoznania, a także brak odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia

tego wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) są brakami nieusuwalnymi, powodującymi

odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.

(por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05,

OSNC z 2006 r., z. 4, poz. 75).