Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UK 102/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses pension claim for special working conditions due to lack of expert evidence and official certificates.

Geschäftsnummer II UK 102/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal regarding a pension claim based on work in special conditions. The applicant argued that the lower court failed to analyze the actual nature of the work, relying instead on job titles and documents. The court dismissed the appeal because the applicant failed to provide sufficient evidence, including expert opinions and employment certificates, to prove the existence of special working conditions during the relevant periods.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 382 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 228 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 184 ust. 1; Art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The Supreme Court examines only the circumstances cited in the cassation complaint, not the legal grounds or their justification, and requires the applicant to provide sufficient evidence, such as expert opinions and official certificates, to prove work in special conditions.

Schlagwörter

KI-generiert
pension claim special working conditions cassation appeal expert opinion employment certificate social insurance fund burden of proof

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 382 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
382 k.p.c., 2) art. 385 k.p.c., 3) art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
385 k.p.c., 3) art. 233 § 1 k.p.c., art.
Art. 228 k.p.c.
233 § 1 k.p.c., art. 228 k.p.c., art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
228 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c., 4) art.
Art. 184 ust. 1
391 § 1 k.p.c., 4) art. 184 ust. 1 w związku z art.
Art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
1 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r.
§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Art. 398 § 13 k.p.c.
Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 102 k.p.c.
powołanie się na to, ze skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona bez jakiejkolwiek motywacji takiego twierdzenia (postanowienie SN z 17 sierpnia 2007 r., I UK 125/07, niepubl.).W zakresie kosztów Sąd Najwyższy miał na względzie art. 102 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.aw

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).
postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07
– postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109.W sprawie ustalono natomiast, że wnioskodawca w toku postępowania przed organem rentowym, jak również w czasie postępowania sądowego nie przedstawił wystarczających dowodów potwierdzających jego pracę w warunkach szczególnych.
postanowienie SN z 17 sierpnia 2007 r., I UK 125/07
powołanie się na to, ze skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona bez jakiejkolwiek motywacji takiego twierdzenia (postanowienie SN z 17 sierpnia 2007 r., I UK 125/07, niepubl.).W zakresie kosztów Sąd Najwyższy miał na względzie art.
I UK 16/08
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).
I UK 339/07
– postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109.W sprawie ustalono natomiast, że wnioskodawca w toku postępowania przed organem rentowym, jak również w czasie postępowania sądowego nie przedstawił wystarczających dowodów potwierdzających jego pracę w warunkach szczególnych.
I UK 125/07
powołanie się na to, ze skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona bez jakiejkolwiek motywacji takiego twierdzenia (postanowienie SN z 17 sierpnia 2007 r., I UK 125/07, niepubl.).W zakresie kosztów Sąd Najwyższy miał na względzie art.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UK 102/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku J. G.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.‎o emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje pełnomocnikowi z urzędu radcy prawnemu K. Ż. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 20 grudnia 2012 r. Zarzucono naruszenie:

1) art. 382 k.p.c., 2) art. 385 k.p.c., 3) art. 233 § 1 k.p.c., art. 228 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., 4) art. 184 ust. 1 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Skarga ma być oczywiście uzasadniona. Podniesiono mianowicie, że „w stanie faktycznym niniejszej sprawy powód faktycznie wykonywał pracę w szczególnych (szkodliwych) warunkach.

Opierając się na orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym tej materii stwierdzić należy, że w pierwszej kolejności ocenie Sądu winien podlegać charakter, rodzaj i warunki, w jakich wykonywana była praca przez powoda. Skoro mimo tego Sąd II-instancji całkowicie pominął dokonanie analizy sprawy pod tym kątem, to zdaniem skarżącego wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej jest w pełni uprawniony, tym bardziej, że wskazane argumenty znajdują wprost poparcie w orzeczeniach Sądu Najwyższego, z których bezspornie wynika, że kwestia nazwy stanowiska pracy oraz dokumentacji dotyczącej pracownika są wtórne, gdyż kluczowa pozostaje analiza charakteru i rodzaju pracy faktycznie wykonywanej przez pracownika”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328). Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). – postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109.W sprawie ustalono natomiast, że wnioskodawca w toku postępowania przed organem rentowym, jak również w czasie postępowania sądowego nie przedstawił wystarczających dowodów potwierdzających jego pracę w warunkach szczególnych.

Sąd Okręgowy powołał biegłego sądowego z zakresu BHP, badania wypadków, oceny ryzyka zawodowego, przestrzegania przez pracodawcę prawa pracy w celu ustalenia, czy wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach. Sądy uznały, że wnioskodawca w okresach od 3 czerwca 1976 r. do 30 czerwca 1981 r. oraz od 1 marca 1989 r. do 31 sierpnia 1991 r. nie wykonywał pracy w szczególnym charakterze lub w szczególnych warunkach. Swoje ustalenia Sąd Okręgowy oparła na opinii biegłego i zgromadzonym materiału dowodowym. Wnioskodawca nie otrzymał od pracodawcy świadectwa pracy poświadczającego pracę w warunkach szczególnych w spornych okresach.

Z akt osobowych wnioskodawcy wynika, że nie otrzymywał on dodatku za pracę w warunkach szczególnych. Zdaniem biegłego na stanowisku pracy napraw przepływomierzy rtęciowych nie występowały normatywne przekroczenia stężenia oparów rtęci.Również w okresie od 16 października 1972 r. do 29 lutego 1976 r. wnioskodawca pracując w Instytucie […] Oddział w W. na stanowisku starszego laboranta, nie pracował w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających taką okoliczność.

Również w tym przypadku wnioskodawca nie posiada świadectwa pracy w szczególnych warunkach za ten okres.Nie spełnia wymagania z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. powołanie się na to, ze skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona bez jakiejkolwiek motywacji takiego twierdzenia (postanowienie SN z 17 sierpnia 2007 r., I UK 125/07, niepubl.).W zakresie kosztów Sąd Najwyższy miał na względzie art. 102 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.aw