Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II PZ 30/10 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to procedural mismatch and unconstitutional law applicability.

Geschäftsnummer II PZ 30/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for retrial against a final appellate judgment. The plaintiff argued that a specific procedural rule was unconstitutional and sought to restart proceedings based on Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court rejected this because the appeal targeted a non-final ruling and the cited constitutional conflict did not apply to the specific final judgment in question.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 399 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: An appeal for retrial must target a final judgment and cite a valid ground; a claim based on a non-final ruling or a constitutional conflict inapplicable to the final decision is inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for retrial final judgment civil procedure code constitutional conflict procedural mismatch non-final ruling dismissal of appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 399 k.p.c.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że zgodnie z art. 399 k.p.c. zaskarżeniu
Art. 401 § 2 k.p.c.
399 § 2 w związku z art. 401 1 § 2 k.p.c.,
Art. 403 § 2 k.p.c.
uzasadnia odwołanie się powoda do art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 8 ust. 1 of the Act of 5 December 2008
1571), jednak zgodnie z art. 8 ust.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Tym samym, na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
uzasadnia odwołanie się powoda do art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
podniósł, że skarga podlegała odrzuceniu z mocy art. 410 § 1 k.p.c.
art. 1302 § 3 k.p.c
niezgodność art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 399 k.p.c
Przede wszystkim należy stwierdzić, że zgodnie z art. 399 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II PZ 30/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Romualda Spyt

w sprawie z powództwa W. P.

przeciwko Ministerstwu Sportu i Turystyki w Warszawie

o wynagrodzenie za pracę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 października 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 marca 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Powód W. P. dnia

11 grudnia 2009 r. wniósł skargę o wznowienie

postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 5

grudnia 2007 r.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że wyrokiem z 30 kwietnia 2007 r. w pkt III

Sąd Okręgowy zasądził na jego rzecz od Ministerstwa Sportu w Warszawie kwotę

20.230,81 zł tytułem wyrównania świadczenia budżetowego. Sąd Apelacyjny na

skutek apelacji strony pozwanej zmienił wyrok w tej części i powództwo oddalił. W

związku z treścią wyroku Sądu Apelacyjnego powód złożył skargę kasacyjną.

Została ona jednak przez Sąd Apelacyjny odrzucona w oparciu o przepis art. 130 2 §

3 k.p.c. Tymczasem, zdaniem powoda, przepis ten w brzmieniu obowiązującym

przed 1 lipca 2009 r. jest „niezgodny z obowiązującą Konstytucją, na co wskazała

również w swoim zdaniu odrębnym do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 14

września 2009 r. (SK 47/07) sędzia tego Trybunału Teresa Liszcz”. Tym samym

zdaniem powoda postanowienie Sądu Apelacyjnego z 26 marca 2008 r. o

odrzuceniu skargi kasacyjnej bez wezwania do uzupełnienia wymaganej od niej

opłaty było dotknięte istotną wadą prawną wskutek niezgodności z Konstytucją. To

uzasadnia odwołanie się powoda do art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z 11 marca 2010 r. odrzucił skargę powoda

o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny

podniósł, że skarga podlegała odrzuceniu z mocy art. 410 § 1 k.p.c. Powód jako

podstawę skargi wskazał art. 403 § 2 k.p.c. Przepis ten stanowi, że żądanie

wznowienia postępowania może być oparte na późniejszym wykryciu takich

okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na

wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu. Domagając się wznowienia postępowania na tej podstawie powód

równocześnie nie wskazał tego rodzaju okoliczności lub środków dowodowych. W

rezultacie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu także wtedy, gdy

wskazana w niej podstawa faktycznie nie występuje. Powód formułując skargę

odniósł się, jak to wskazano wyżej, do art. 403 § 2 k.p.c. Natomiast argumentując ją

przedstawił swoje zastrzeżenia do postanowienia Sądu Apelacyjnego z 26 marca

2008 r. (k. 797-798) odrzucającego skargę kasacyjną, przemilczając nota bene fakt,

że Sąd Najwyższy postanowieniem z 22 lipca 2008 r. oddalił jego zażalenie na to

postanowienie. Tak więc brak jest korelacji między wskazaną podstawą skargi, a

podanymi okolicznościami, które miałyby ją uzasadnić, co czyni zasadnym jej

odrzucenie.

Powód złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z 11 marca

2010 r., zaskarżając je w całości. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził, że

stanowisko Sądu Apelacyjnego nie jest słuszne, gdyż od początku istniała

niezgodność art. 1302 § 3 k.p.c. i 3701 k.p.c. z obowiązującą Konstytucją, a

ponadto, że nie mógł powołać się na nią wobec panujących błędnych i niezgodnych

z Konstytucją zapatrywań co do mocy prawnej rygorów zawartych w przepisach

wyżej powołanych. Podstawa wznowienia – art. 403 § 2 k.p.c. została zatem jego

zdaniem nie tylko należycie wskazana, ale i uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że zgodnie z art. 399 k.p.c. zaskarżeniu

skargą o wznowienie postępowania podlegają sprawy zakończone prawomocnym

wyrokiem. Wyjątek przewidziany jest w art. 399 § 2 w związku z art. 401 1 § 2 k.p.c.,

gdzie stanowi się, że postępowanie może być wznowione również w razie

zakończenia

go

postanowieniem,

niezgodności

aktu

normatywnego

gdy

Trybunał

Konstytucyjny

z

Konstytucją,

orzekł

ratyfikowaną

o

umową

międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

Skarga powoda o wznowienie postępowania została skierowana przeciwko

prawomocnemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z 5 grudnia 2007 r., uzasadnienie

skargi odnosi się natomiast do postanowienia Sądu Apelacyjnego z 26 marca 2008

r. odrzucającego skargę kasacyjną. Tym samym słusznie Sąd uznał, że skarga nie

została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, gdyż z samego jej

uzasadnienia wynikało, że podnoszona podstawa faktycznie nie występuje.

Ponadto należy stwierdzić, że art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964

r. - Kodeks postępowania cywilnego w zakresie, w jakim przewidywał, że sąd

odrzuca nieopłacone zarzuty od nakazu zapłaty, wniesione przez adwokata, radcę

prawnego lub rzecznika patentowego, bez uprzedniego wezwania do uiszczenia

należnej opłaty, został przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 14 września 2007

r. SK 47/07 uznany, wbrew sugestiom powoda, za zgodny z art. 45 ust. 1 w

związku z art. 32 ust. 1 oraz w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej. Został on co prawda uchylony przez ustawę z dnia 5 grudnia 2008 r. o

zmianie ustawy - kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw

(Dz.U. Nr 234, poz. 1571), jednak zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy jest nadal

stosowany - po jego uchyleniu - do spraw wszczętych przed dniem 1 lipca 2009 r.

Tym samym, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

orzeczono jak w sentencji.