Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II PZ 1/10 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against its own ruling as procedurally inadmissible under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer II PZ 1/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected an appeal filed against its own previous decision of December 3, 2009. The appellant argued for a full review of the dismissal of a cassation complaint, but the Court clarified that appeals are only permissible against rulings of lower courts. Since the Supreme Court acts as the final instance, it cannot be the subject of an appeal, rendering the filing procedurally inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.; Art. 373 w zw. z art. 397 § 2 i 3981 k.p.c.: Appeals do the Supreme Court are inadmissible against its own rulings because it is not a court of the second instance.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural inadmissibility appeal against Supreme Court second instance requirement Civil Procedure Code final instance court dismissal of appeal jurisdictional error

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.
postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.).
Art. 373 k.p.c.
podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
373 w związku z art. 397 § 2 i 398 10 k.p.c.
Art. 3981 k.p.c.
art. 3981 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II PZ 30/09
z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II PZ 30/09,
II PK 136/09
Najwyższego z dnia 17 września 2009 r., II PK 136/09, którym Sąd ten odmówił

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II PZ 1/10

POSTANOWIENIE

Dnia 7 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa C. M.

przeciwko G. Przedsiębiorstwu Budowlanemu „Z." w G.

o ustalenie pracy w warunkach szczególnych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 7 stycznia 2010 r.,

na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II PZ 30/09,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2009 r., II PZ 30/09, Sąd Najwyższy

odrzucił – jako niedopuszczalne - zażalenie powoda C. M. na postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 17 września 2009 r., II PK 136/09, którym Sąd ten odmówił

przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od postanowienia Sądu

Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 19 lutego 2009 r.

Na

powyższe

postanowienie

Sądu

Najwyższego

zażalenie

złożył

pełnomocnik powoda, wnosząc o „jego uchylenie w całości oraz przyjęcie zażalenia

skarżącego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2009 r. (...) do

merytorycznego rozpoznania (...)”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie jako oczywiście niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Powtarzając wywód zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z

dnia 3 grudnia 2009 r., II PZ 30/09, trzeba przypomnieć, że zażalenie do Sądu

Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające

skargę

kasacyjną

oraz

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia, a także co do kosztów procesu, które nie były

przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji zaś w sprawach, w których

przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienia sądu drugiej instancji

kończące postępowanie w sprawie, poza postanowieniami, o których mowa w art.

3981 k.p.c., a także postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na

postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.). Innymi słowy

środek ten (zażalenia) nie przysługuje od orzeczenia Sądu Najwyższego, bowiem

nie jest on sądem drugiej instancji.

To nie budzące wątpliwości uregulowanie wskazuje więc, że wniesione w

sprawie zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne i stąd

podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art. 397 § 2 i 398 10 k.p.c.