Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II PK 68/18 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for procedural inadmissibility regarding non-terminating interlocutory orders.

Geschäftsnummer II PK 68/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against a district court order that revoked a payment order and rejected a lawsuit. The appellant argued procedural and substantive violations, but the court held the appeal was inadmissible because the contested order did not terminate the proceedings. Consequently, the appeal was rejected as it sought review of an intermediate decision rather than a final judgment.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 379 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if filed against an interlocutory order that does not terminate the proceedings, as such orders fall outside the scope of final decisions subject to cassation.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal procedural inadmissibility terminating order interlocutory decision civil procedure code Vereinigung von Verfahren Kostenauflage Geltendmachung von Betreibungskosten

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (por.
Art. 379 k.p.c.
wniosła do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 16 listopada 2017 r., zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 379 pkt 2 k.p.c.
Art. 370 k.p.c.
w związku z art. 370 k.p.c. i art.
Art. 373 k.p.c.
i art. 373 k.p.c. w związku z art.
Art. 394 § 1 k.p.c.
379 pkt 5 k.p.c., art. 394 § 1 k.p.c. i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
i art. 397 § 2 k.p.c. oraz naruszenie prawa materialnego, to jest art.
Art. 493 § 2 k.s.h.
oraz naruszenie prawa materialnego, to jest art. 493 § 2 k.s.h.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na nieważność postępowania określoną w art.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
wniosła do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 16 listopada 2017 r., zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 379 pkt 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
199 § 1 pkt 3 k.p.c., art. 379 pkt 5 k.p.c., art.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Dlatego też, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji swojego postanowienia.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., III CSK 48/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., III CSK 48/06, OSNC 2007 nr 1, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012 r., II CSK 499/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2015 r., V CZ 106/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 1999 r., II CZ 37/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 161/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 161/12, LEX nr 1360368).Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna pozwanej jest w całości niedopuszczalna.
III CSK 48/06
Supreme Court dismissed appeal for rejection of suit, ruling it was an appeal not a cassation case.
II CSK 499/11
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because second-instance ruling on dismissal does not end proceedings.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II PK 68/18 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa D. G.-K.‎przeciwko P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. następcy prawnego O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.‎o wynagrodzenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 kwietnia 2019 r.,‎skargi kasacyjnej strony pozwanej od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt XXI Pz […], odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy w W. postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r., wydanym na skutek zażalenia wniesionego przez powódkę D. G.-K. na postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 kwietnia 2017 r. w przedmiocie uchylenia nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 grudnia 2016 r. oraz odrzucenia pozwu, uchylił to postanowienie oraz zasądził od pozwanej P. Sp. z o.o. w W. na rzecz powódki kwotę 675 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.Pozwana P. Sp. z o.o. w W. wniosła do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 16 listopada 2017 r., zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 379 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c., art. 379 pkt 5 k.p.c., art. 394 § 1 k.p.c. i art. 373 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c. oraz naruszenie prawa materialnego, to jest art. 493 § 2 k.s.h.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na nieważność postępowania określoną w art. 379 pkt 2 i 5 k.p.c. oraz na oczywistą zasadność tego środka zaskarżenia, będącą konsekwencją niezastosowania w sprawie art. 493 § 2 k.s.h., co doprowadziło do nieważności postępowania, a także wynikającą z naruszenia art. 370 k.p.c. w związku z art. 373 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zwykłym środkiem zaskarżenia, przysługującym od każdego rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a to z uwagi na przeważający w jej charakterze element interesu publicznego. Z tych przyczyn ustawodawca wprowadził ograniczenia w dostępie do skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., III CSK 48/06, OSNC 2007 nr 1, poz. 12).Odnosząc tę regulację do zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 16 listopada 2017 r., Sąd Najwyższy zauważa przede wszystkim, że postanowieniem tym Sąd drugiej instancji uchylił dwa rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, jedno wydane w przedmiocie uchylenia nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i drugie w przedmiocie odrzucenia pozwu.

Tymczasem skarga, zgodnie z jej treścią, zaskarża omawiane postanowienie „w całości”, co oznacza, że odnosi się również do postanowienia w przedmiocie uchylenia nakazu zapłaty. Takie orzeczenie z całą pewnością nie należy jednak do kategorii postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Dlatego też skarga kasacyjna od takiego orzeczenia jest niedopuszczalna, gdyż wykracza poza zakres przedmiotowy wyznaczony treścią powołanego wcześniej art. 3981 § 1 k.p.c.Zdaniem Sądu Najwyższego, niedopuszczalna jest również skarga kasacyjna wniesiona od zaskarżonego postanowienia w tej części, w której uchyla ono rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia pozwu.

W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że za postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu kończące postępowanie w sprawie, od których przysługuje skarga kasacyjna, uznaje się postanowienia Sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające pozew, orzeczenia zmieniające postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające - na podstawie art. 222 k.p.c. - zarzut, którego uwzględnienie uzasadniałoby odrzucenie pozwu, a także orzeczenia - wydane w wyniku uwzględnienia apelacji - mocą których uchylono zaskarżony wyrok i pozew odrzucono (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2012 r., II CSK 499/11, LEX nr 1215281; z dnia 5 lutego 2015 r., V CZ 106/14, LEX nr 1652411).Zaskarżone orzeczenie, choć niewątpliwie zostało wydane w przedmiocie odrzucenia pozwu, nie prowadzi natomiast do zakończenia postępowania w sprawie, nie jest więc postanowieniem, które kończy sprawę jako całość, rozstrzygającym spór określony treścią powództwa lub zamykającym drogę do wydania wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 24 maja 1999 r., II CZ 37/99, OSNC 1999 nr 12, poz. 211 i powołane tam orzecznictwo).

Z tej przyczyny również takie postanowienie nie jest zaskarżalne skargą kasacyjną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 161/12, LEX nr 1360368).Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna pozwanej jest w całości niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji swojego postanowienia.