Supreme Court dismisses appeal against rejection of cassation due to late filing, noting cause is irrelevant here.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court upheld the lower court's decision to reject the defendant's cassation appeal because it was filed after the statutory deadline. The defendant argued that his former lawyer misled him regarding the filing date, but the court held that the reason for the delay is irrelevant at this stage. Consequently, the appeal was dismissed as the cause of the missed deadline can only be addressed in a separate request to restore the term, which was previously rejected.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 524 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: The cause of missing the cassation deadline is irrelevant for the court's decision to reject the appeal; only the fact of the delay matters.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt II KZ 3/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie R. F. skazanego za czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2023 r.zażalenia skazanego,na zarządzenie przewodniczącej IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawiez dnia 23 grudnia 2022 r., sygn. akt IX Ka 703/22 - IX WKK 86/22 o odmowie przejęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę R. F., adw. M. M. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 703/22 ze względu na złożenie po terminie wskazanym w art. 524 § 1 k.p.k.Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, który zażądał przywrócenia terminu do wniesienia tej nadzwyczajnej skargi, albowiem jak argumentował, jego poprzedni obrońca wprowadził go w błąd informując o terminie wniesienia kasacji, który jak twierdził, miał przypadać na 15 listopada 2022 r. nie zaś jak prawidłowo wypadał na 8 listopada 2022 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Zgodnie z brzmieniem art. 524 § 1 k.p.k. termin do wniesienia kasacji dla stron wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie, który wydał orzeczenie, w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia.Jak wynika z akt sprawy, dotychczasowy obrońca R. F., adw. P. P. w dniu 20 września 2022 r. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wskazanego wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem (k. 956 – 957), który został mu doręczony 8 listopada 2022 r. (k. 988).
Termin do wniesienia kasacji dla skazanego mijał zatem 8 grudnia 2022 r. Obrońca z wyboru adw. M. M. wniósł natomiast w imieniu skazanego kasację w dniu 13 grudnia 2022 r. (k. 990 – 997).W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie należało uznać za prawidłowe, skoro kasacja została wniesiona przez obrońcę skazanego po upływie 30 dniowego terminu (art. 524 § 1 k.p.k.). Okoliczność ta, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. obligowała przewodniczącego wydziału (art. 93 § 2 k.p.k.), do którego wniesiono kasację, do odmowy jej przyjęcia, albowiem zaszła jedna z okoliczności, o jakich mowa w art. 429 § 1 k.p.k.Podniesione przez skazanego argumenty, zwłaszcza te obciążające dotychczasowego obrońcę o wadliwe poinformowanie o rzeczywistym terminie do wniesienia kasacji, nie stanowią podstawy do uwzględnienia jego zażalenia, gdyż z punktu widzenia art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. nie ma znaczenia przyczyna uchybienia terminu.
Przyczyna ta podlega rozważeniu jedynie w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu, co wykracza poza kognicję Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie. Należy jedynie odnotować, że obrońca skazanego w dniu 21 grudnia 2022 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia sporządzonej przez siebie kasacji (k. 1001 i n.), jednak Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 5 stycznia 2023 r., sygn. akt IXZ 53/22, na postawie art. 524 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 1 (a contrario) nie uwzględnił tego wniosku (k. 1011). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.