Supreme Court dismissed cassation appeal due to failure to file within 30 days after being formally summoned by the court.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal because he failed to file the appeal within the 30-day period after being formally summoned to do so. Although the defendant argued that the state-appointed lawyer lacked independence and that financial issues warranted a new lawyer, the court found no legal basis for appointing another defender since the defendant had already utilized the free legal aid system. The court emphasized that the state-appointed lawyer's opinion was a legal assessment, not a mandate to file the appeal, and the defendant's subsequent inaction constituted a formal defect that precluded the appeal's acceptance.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 518 k.p.k.; Art. 530 § 3 k.p.k.; Art. 526 § 2 k.p.k. The state-appointed lawyer's opinion on the necessity of filing a cassation appeal is a legal assessment, not a mandate to the defendant; failure to file the appeal within the statutory period after being formally summoned constitutes a formal defect barring acceptance of the appeal.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt II KZ 19/21 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie M. P.skazanego za czyn z art. 200 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2021 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 marca 2021 r. sygn. akt III Ka (…)o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 2 marca 2021 r. odmówiono przyjęcia kasacji skazanego M.
P. w sprawie III Ka (…) Sądu Okręgowego w K. Podstawą odmowy przyjęcia kasacji było nieuzupełnienie przez skazanego braku formalnego polegającego na niedopełnieniu wymogu sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata lub radcę prawnego (art. 526 § 2 k.p.k.) - w sytuacji, gdy wyznaczony uprzednio obrońca z urzędu adw. M. W. poinformowała o braku podstaw do jej wniesienia (k. 701-708). Po tym fakcie skazany wezwany do usunięcia braku formalnego (k. 714), tego nie uczynił. W dniu 18 lutego 2021 r. (k. 728-729) skazany złożył ponowny wniosek o wyznaczenie innego obrońcy z urzędu.
Z kolei we wniesionym zażaleniu (k. 733 - 735) skazany zarzucił wyznaczonemu z urzędu obrońcy brak rzetelności i bezstronności przy sporządzaniu opinii. Wskazał też na okoliczności, jak chociażby brak obecności obrońcy podczas przesłuchania małoletniej - art. 185 a § 2 zd. 4 k.p.k., które w jego ocenie świadczą o zaistnieniu niedostrzeżonej przez obrońcę, bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art 439 § 1 pkt. 10 k.p.k. Ponadto skazany zakwestionował zasadność wezwania go przez sąd odwoławczy do ewentualnego ustanowienia obrońcy z wyboru w celu sporządzenia i podpisania kasacji oraz odmowy wyznaczenia mu nowego obrońcy z urzędu.
W ocenie skazanego takie postąpienie pozbawia go możliwości skorzystania z nadzwyczajnego środka zaskarżenia oraz narusza jego prawo do obrony. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie jest niezasadne. Dokonując kontroli odwoławczej w aspekcie wszystkich podstaw odwoławczych Sąd Najwyższy stwierdza, że analiza akt sprawy nie wskazuje, aby doszło do uchybienia przepisom prawa w trakcie procedowania na tym etapie postępowania. Skazany korzystał z pomocy wyznaczonego z urzędu obrońcy adw. M. W., która nie stwierdziła podstaw do wniesienia w tej sprawie kasacji, a stanowisko swoje przedstawiła w obszernej i przekonującej opinii (k.702-709).
Podkreślić trzeba, że skarga kasacyjna ma charakter nadzwyczajny, jej wniesienie możliwe jest tylko i wyłącznie w określonych sytuacjach, a podstawy kasacji są ograniczone jedynie do rażącej - a nie jakiejkolwiek - obrazy przepisów prawa, i to takiej, która w istotny sposób mogła wpłynąć na treść wyroku. Wyznaczony w sprawie obrońca z urzędu nie został ustanowiony po to, aby sporządził kasację zgodnie z wolą skazanego, ale po to, aby dokonał oceny akt sprawy pod kątem istnienia podstaw do wniesienia kasacji; nie jest zatem wyznaczany do wypełniania woli skazanego, ale do dokonywania ocen prawnych, niezależnie od tego jakie stanowisko w tym przedmiocie zajmuje skazany.
Niekorzystne dla skazanego stanowisko obrońcy w tym przedmiocie nie daje podstaw do wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu, albowiem skazany już skorzystał z prawa do bezpłatnej pomocy prawnej na tym etapie postępowania karnego. W takiej sytuacji brak jest podstaw do wyznaczenia skazanemu innego obrońcy z urzędu, aż do uzyskania przez stronę oczekiwanego efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2020 r., III KZ 53/20). Brak satysfakcji skazanego z decyzji obrońcy co do potrzeby wywiedzenia kasacji nie jest przy tym wyznacznikiem rzetelności jego pracy.
Po sporządzeniu opinii przez obrońcę Sąd Okręgowy w K. poinformował M. P. o tym, że ma możliwość ustanowienia obrońcy z wyboru w celu ewentualnego sporządzenia i podpisania kasacji (k. 714). Zawiadomienie to skazany otrzymał (k. 714), a w zakreślonym terminie brak formalny nie został uzupełniony, co skutkowało wydaniem zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji (k. 730). W związku z tym, skoro skazany wezwany do usunięcia braku formalnego kasacji, a więc złożenia w terminie 30 dni kasacji sporządzonej i podpisanej przez obrońcę ustanowionego z wyboru, obowiązku tego nie dopełnił, to konieczne stało się wydanie zaskarżonego zarządzenia.
Eksponowane przez skarżącego kwestie związane z jego sytuacją finansową zostały już raz uwzględnione przez sąd odwoławczy z chwilą wyznaczenia mu obrońcy z urzędu (k. 691). Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.