Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II KK 490/24 KI-generiert

Supreme Court orders temporary arrest for recidivist convicted of murder despite appeal dismissal due to court composition error.

Geschäftsnummer II KK 490/24
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court ordered the temporary arrest of defendant J.M. for one month following his conviction for murder. Although the Court of Appeal dismissed the appeal due to an improper court composition, the Supreme Court noted the defendant's prior non-appealable conviction for murder and a combined sentence of ten years. The court determined that temporary arrest was the only sufficient preventive measure to prevent the defendant from evading his non-appealable sentence.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 249 § 1 k.p.k.; Art. 258 § 2 k.p.k.; Art. 257 § 1 k.p.k.: Where a defendant has been non-appealably convicted of a serious crime and faces a severe sentence, temporary arrest is the mandatory preventive measure to ensure the proper course of proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
temporary arrest non-appealable sentence murder conviction preventive measure recidivist defendant court composition error Supreme Court ruling Justizirrtum

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 249 § 1 k.p.k.
z art. 249 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 258 § 2 k.p.k.
z art. 258 § 2 k.p.k. postanowił zastosować wobec oskarżonego J.M., s.
Art. 257 § 1 k.p.k.
Z tego też powodu zastosowanie innego niż tymczasowe aresztowanie środka zapobiegawczego byłoby niewystarczające w rozumieniu art. 257 § 1 k.p.k. W ocenie Sądu Najwyższego w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki z art.
Art. 259 k.p.k.
W ocenie Sądu Najwyższego w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki z art. 259 k.p.k., które uzasadniałyby konieczność odstąpienia od stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 156 § 1 pkt 2 k.k
oskarżonego o czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
art. 538 § 2 k.p.k
w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 538 § 2 k.p.k.
art. 249 § 1 k.p.k
Andrzej Stępka Jarosław Matras Eugeniusz Wildowicz UZASADNIENIEW ocenie Sądu Najwyższego nie budzi żadnych wątpliwości istnienie ogólnej przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k.
art. 258 § 2 k.p.k
art. 156 § 3 k.k
oskarżonego o czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

II KK 490/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Dorota Szczerbiak po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2024 r. sprawy J.M. oskarżonego o czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in. w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. postanowił zastosować wobec oskarżonego J.M., s. T. ur. […] grudnia 1973 r. w W., środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres miesiąca, tj. od dnia 17 grudnia 2024 r. godz. 950 do dnia 16 stycznia 2025 r. godz. 950.

Andrzej Stępka Jarosław Matras Eugeniusz Wildowicz UZASADNIENIEW ocenie Sądu Najwyższego nie budzi żadnych wątpliwości istnienie ogólnej przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez J. M. zarzucanych mu czynów, w tym jednego z nich stanowiącego zbrodnię z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k. Wydanie wyroku skazującego w pierwszej instancji i uznanie oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów uprawdopodobnia jego sprawstwo w bardzo wysokim stopniu, co spełnia warunek z art. 249 § 1 k.p.k.

Nie ma tu znaczenia fakt uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, skoro podstawą tego rozstrzygnięcia było uchybienie polegające na niewłaściwej obsadzie sądu drugiej instancji - uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Trzeba mieć na względzie, że nieprawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23 października 2023 r., sygn. akt XVIII K 50/23 J. M. został skazany za popełnienie zarzucanych mu przestępstw odpowiednio na kary 9 lat pozbawienia wolności oraz dwukrotnie kary roku pozbawienia wolności, które to kary połączono i wymierzono mu karę łączną 10 lat pozbawienia wolności.

Nie ulega zatem wątpliwości, że nieprawomocnie orzeczona wobec oskarżonego kara łączna spełnia warunki wskazane w art. 258 § 2 k.p.k., co rodzi konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania najsurowszym środkiem zapobiegawczym w celu wyeliminowania możliwości podejmowania przez oskarżonego bezprawnych działań zmierzających do jej (kary) uniknięcia. Z tego też powodu zastosowanie innego niż tymczasowe aresztowanie środka zapobiegawczego byłoby niewystarczające w rozumieniu art. 257 § 1 k.p.k. W ocenie Sądu Najwyższego w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki z art. 259 k.p.k., które uzasadniałyby konieczność odstąpienia od stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego.

Z tych przyczyn orzec należało jak wyżej. Andrzej Stępka Jarosław Matras Eugeniusz Wildowicz [WB]r.g.