Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II KK 431/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses request to correct Supreme Court ruling on compensation for wrongful detention.

Geschäftsnummer II KK 431/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected a request to correct an obvious clerical error in its June 2018 ruling regarding compensation for wrongful detention. The applicant argued that a specific sentence in the judgment's reasoning was a clerical mistake contradicting the court's own legal analysis of relevant statutes. The court determined that the disputed sentence was merely a summary reference to the appellate court's arguments and did not constitute a clerical error warranting correction.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 105 § 1 k.p.k.; Art. 552 § 4 k.p.k.; Art. 553 § 4 k.p.k.: A request to correct an obvious clerical error is denied when the disputed text is a non-binding summary of prior arguments rather than a factual or technical mistake.

Schlagwörter

KI-generiert
clerical error correction wrongful detention compensation Supreme Court ruling procedural error legal reasoning summary unleserliche Rechtsschrift Irreführung der Rechtspflege Komplexität des Verfahrens

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 105 § 1 k.p.k.
akt II KK 431/17 na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
Art. 552 § 4 k.p.k.
W uzasadnieniu swojego wniosku jego autorka przedstawiła analizę prawną przepisów art. 552 i 553 k.p.k.
Art. 553 § 4 k.p.k.
552 § 4 i art. 553 § 4 k.p.k., z tym że tego ostatniego obowiązującego od 1 lipca 215 r.
art. 105 § 1 k.p.k
akt II KK 431/17 na podstawie art. 105 § 1 k.p.k.
art. 553 § 4 k.p.k
552 § 4 i art. 553 § 4 k.p.k., z tym że tego ostatniego obowiązującego od 1 lipca 215 r.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
wyrok SN z dnia 24 kwietnia 2018 r., V KK 379/17
wyrok SN z dnia 24 kwietnia 2018 r., V KK 379/17, LEX nr 2490933).Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
V KK 379/17
Supreme Court quashes appeal court verdict on fraud charges due to insufficient evidence of subjective intent.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II KK 431/17 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca)‎SSN Rafał Malarski w sprawie R. B. o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłą z niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 lipca 2018 r., wniosku pełnomocnika R. B. o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II KK 431/17 na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIEW dniu 16 lipca 2018 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek pełnomocnika R. B. o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II KK 431/17, uchylającego wyrok Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II AKa …/17, w części utrzymującej w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt VIII Ko …/15, oddalający wniosek o zadośćuczynienie ponad kwotę 30 000 zł oraz przekazującego sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Powołując się na dyspozycję art. 105 § 1 k.p.k., autorka wniosku postulowała sprostowanie zdania: „ W niniejszym postępowaniu nie można (podkreślenie wnioskodawcy) dochodzić zadośćuczynienia za areszt w tych sprawach zakończonych prawomocnym wyrokiem skazującym, a następnie za odbywanie kary w systemie dla więźniów niebezpiecznych” (s. 19 uzasadnienia wyroku) na zapis: „W niniejszym postępowaniu można dochodzić zadośćuczynienia za areszt w tych sprawach zakończonych prawomocnym wyrokiem skazującym, a następnie za odbywanie kary w systemie dla więźniów niebezpiecznych”.

W uzasadnieniu swojego wniosku jego autorka przedstawiła analizę prawną przepisów art. 552 i 553 k.p.k. w kontekście ich działania w czasie i na tej podstawie uznała, że we wskazanym wyżej fragmencie uzasadnienia Sądu Najwyższego wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w stosunku do argumentacji przedstawionej na s. 10 uzasadnienia Sądu Apelacyjnego w W., co powoduje, że wniesienie niniejszego wniosku stało się konieczne i w pełni zasadne, gdy się zważy na związanie Sądu Apelacyjnego w W. w postępowaniu ponownym wytycznymi Sądu Najwyższego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek pełnomocnika R.

B. nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie trzeba przypomnieć, że oczywista omyłka pisarska, której prostowanie jest dopuszczalne w trybie art. 105 § 1 k.p.k., polega na błędnym zapisie poszczególnych wyrazów tworzących treść dokumentu, a zatem ma charakter techniczny, nie zaś wynikający z procesu wnioskowania. Stanowi ona niezamierzony sąd niezgodny z rzeczywistością, który nie jest wynikiem celowego działania (por. A. Lach, Glosa do postanowienia SN z 27.02.2008 r., IV KO 21/08, OSNwSK 2008/1/479, M. Kurowski (w:), D. Świecki (red.) Komentarz do art.105 Kodeksu postępowania karnego Tom.

I, teza 5). W analizowanym przypadku autorka wniosku trafnie zauważa, że art. 105 § 1 k.p.k. pozwala na dokonywanie w każdym czasie sprostowania oczywistych omyłek pisarskich i rachunkowych oraz w obliczeniu terminów w orzeczeniu lub zarządzeniu albo w ich uzasadnieniu, jednak nie wykazuje, aby w przytoczonym wyżej fragmencie uzasadnienia doszło do oczywistej omyłki pisarskiej, lecz kwestionuje merytoryczną wartość wytycznych Sądu Najwyższego na podstawie analizy przepisów art. 552 § 4 i art. 553 § 4 k.p.k., z tym że tego ostatniego obowiązującego od 1 lipca 215 r. do 15 kwietnia 2016 r.Wnioskodawczyni uznaje, iż przywołany fragment uzasadnienia Sądu Najwyższego objęty wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej odnosi się do argumentacji zawartej na s. 10 uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 5 lipca 2017 r., w sprawie II AKa …/17, i na tej podstawie dochodzi do przekonania o konieczności sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, albowiem kwestionowane zdanie nie oddaje istoty wywodów Sądu odwoławczego.

Stanowisko to należy uznać za błędne, ponieważ Sąd Najwyższy, stwierdzając, że „ W niniejszym postępowaniu nie można dochodzić zadośćuczynienia za areszt w tych sprawach zakończonych prawomocnym wyrokiem skazującym, a następnie za odbywanie kary w systemie dla więźniów niebezpiecznych”, w ten sposób jedynie nawiązał do całości argumentacji Sądu Apelacyjnego, wskazując, iż słusznie zwrócił on uwagę na ten fakt. Należy zaakcentować, że jeżeli to zdanie zestawimy ze zdaniem go poprzedzającym, w którym sprecyzowano, w jakich to innych sprawach, poza sprawą VIII K …/09 Sądu Okręgowego w W., w której R.

B. został uniewinniony od zarzutu podżegania i współudziału w zabójstwie gen. M. P., wnioskodawca nie może dochodzić zadośćuczynienia za pozbawienie go wolności w ramach tymczasowego aresztowania lub wykonywania orzeczonej mu kary, to okaże się, iż uzasadnienie to nie jest obciążone ani omyłką pisarską, ani merytoryczną. Z tych powodów należy uznać, że uwzględnienie niniejszego wniosku doprowadziłoby do merytorycznej zmiany treści motywów podjętego rozstrzygnięcia, a w szczególności wskazań Sądu Najwyższego co do dalszego postępowania, które są wiążące w postępowaniu ponownym, a takie postąpienie w trybie art. 105 § 1 k.p.k. jest niedopuszczalne (zob. wyrok SN z dnia 24 kwietnia 2018 r., V KK 379/17, LEX nr 2490933).Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. kc