Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II CSK 779/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal in property division case where value exceeds 150k PLN threshold. The appeal was inadmissible because the claimed value was lower than the first-instance appeal. The court determined the appeal value cannot exceed the first-instance appeal value. The Supreme Court rejected the cassation appeal as inadmissible because the claimed value was lower than the first-instance appeal. The court found the appeal value cannot exceed the first-instance appeal value. The Supreme Court dismissed the cassation appeal as inadmissible due to the value discrepancy. The court ruled the appeal value cannot exceed the first-instance appeal value. The Supreme Court rejected the cassation appeal as inadmissible because the claimed value was lower than the first-instance appeal. The court found the appeal value cannot exceed the first-instance appeal value.

Geschäftsnummer II CSK 779/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a property division judgment, ordering the appellant to pay the respondent's costs. The appellant claimed a property value of over 230,000 PLN in the cassation, but had previously claimed less than 150,000 PLN in the first-instance appeal. The court ruled that the value of the cassation appeal cannot exceed the value claimed in the first-instance appeal, rendering the appeal inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. The value of the subject matter of a cassation appeal in property division cases cannot exceed the value of the interest claimed in the first-instance appeal.

Schlagwörter

KI-generiert
property division cassation appeal admissibility threshold value of subject matter civil procedure code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 5191 § 2 k.p.c.
W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie mniej niż 150.000 zł (art. 5191 § 2 k.p.c.).
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Z tych względów skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
39821 i art. 13 § 2 k.p.c. oraz przepisów § 13 ust.
Art. 520 § 3 k.p.c.
Na wniosek wnioskodawcy zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1, art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
§ 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II CSK 779/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku R. C.‎przy uczestnictwie A. C.‎o podział majątku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie‎z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Ca 749/13, 1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) zasądza od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie mniej niż 150.000 zł (art. 5191 § 2 k.p.c.). Wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość konkretnego interesu, tj. roszczenia, żądania lub składnika majątkowego, którego dotyczy wniesiona skarga. Co do zasady, w sprawach tych wartość przedmiotu zaskarżenia nie może przekraczać wartości udziału należącego do skarżącego.W skardze kasacyjnej uczestniczka postępowania wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 230.083,80 złotych, podczas gdy w apelacji – kwestionującej w części rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji - wartość przedmiotu zaskarżenia została określona przez nią na kwotę poniżej 150.000 złotych.

Sąd Najwyższy nie jest związany wskazaną przez strony wartością przedmiotu zaskarżenia i może dokonać jej sprawdzenia na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. Sprawdzenie jest niezbędne wówczas, gdy od tej wartości zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2014 r., II CSK 235/14, nie publ.).W razie częściowego zaskarżenia apelacją orzeczenia w sprawie o podział majątku wspólnego, czy o zniesienie współwłasności na stronie skarżącej spoczywa prawo a zarazem obowiązek określenia wartości przedmiotu zaskarżenia przy uwzględnieniu formułowanych wniosków co do zakresu uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2014 r., III CZ 54/14, nie publ.).

Podana przez skarżącą w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia wyrażała rzeczywistą wartość jej interesu majątkowego skorelowaną z zawartymi w apelacji wnioskami co do uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia w razie podzielania zarzutów zawartych w apelacji. Ponieważ zakres zaskarżenia skargi kasacyjnej odpowiada temu samemu zakresowi zaskarżenia co apelacja - która została oddalona przez Sąd drugiej instancji - wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej nie może przekraczać wartości podanej w apelacji przez uczestniczkę postępowania.

Z tych względów skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 i art. 5191 § 2 k.p.c. Na wniosek wnioskodawcy zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c. oraz przepisów § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2, § 7 ust. 1 pkt 10 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.

Dz.U. 2013, poz. 461). l.n