Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II CNP 18/18 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove no other legal remedies exist.

Geschäftsnummer II CNP 18/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appellant's extraordinary appeal challenging the final judgment of the District Court in a debt collection case. The appellant argued the lower court's decision was legally inconsistent but failed to demonstrate that no other legal remedies, such as an opposing lawsuit, were available to challenge the judgment. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because it did not meet the statutory requirement of proving the absence of alternative means to alter or set aside the contested ruling.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to prove that no other legal remedies exist which could lead to the change or setting aside of the contested judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
extraordinary appeal legal inconsistency opposing lawsuit constructive requirements inadmissible appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 § 1 k.p.c.
1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. (konstrukcyjne) powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art.
Art. 138 k.r.o.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art. 138 k.r.o. (por.
art. 4241 k.p.c
Ocena zasadności skargi dokonywana jest przez Sąd Najwyższy przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 138 k.r.o
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art. 138 k.r.o.
art. 690 § 2 k.p.c
577, 614, 678, 679 i art. 690 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV CNP 25/05
Supreme Court dismissed appeal claiming legal inconsistency, ruling errors require obvious judicial misinterpretation.
I CNP 33/06
Supreme Court dismissed appeal; factual findings and legal characterization of transport contract were not erroneous.
Sk 4/11
I 1. W skardze konstytucyjnej z 9 lutego 2009 r. Danuta Kuźnicka (dalej także: skarżąca) wystąpiła o stwierdzenie, że art. 4241 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), dodany przez art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), rozumiany w ten sposób, że od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe, przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jedynie wtedy, gdy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest niezgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji.
V CNP 199/0
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art.
I CNP 91/09
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove irreparable harm and exhaustion of legal remedies.
III CNP 23/05
Supreme Court dismissed a legal challenge for failing to prove impossibility of other remedies.
III CKN 563/01
Supreme Court dismisses appeal due to failure to state grounds for admissibility under Civil Procedure Code.
III CSK 185/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, nie publ., z dnia 1 sierpnia 2007 r., III CSK 185/07, nie publ.
III CSK 280/14
Wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II CNP 18/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2018 r. skargi B. S.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku ‎Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt III Ca (...)‎wydanego w sprawie z powództwa B. S.‎przeciwko I. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z.‎o zapłatę, 1) odrzuca skargę 2) nie obciąża skarżącego kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi przysługującymi przeciwnikowi skargi.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem przez powoda B. S. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. należy wskazać, co następuje:Przedmiotem badania w postępowaniu zainicjowanym wskazanym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia jest niezgodność z prawem prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Ocena zasadności skargi dokonywana jest przez Sąd Najwyższy przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17 i z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 roku, Sk 4/11, OTK-A 2012/8/97, Dz.U.2012, poz. 1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. (konstrukcyjne) powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. polega na przeprowadzeniu umotywowanego wywodu prawnego wykazującego, że w sprawie nie przysługuje skarżącemu jakikolwiek inny, niż wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, środek zaskarżenia prowadzący do zmiany lub uchylenia wyroku objętego rozpatrywaną skargą.

Nie chodzi tu przy tym tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie wyroku, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia. Wśród tych środków należy wymienić także m.in. powództwa opozycyjne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art. 138 k.r.o. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09, OSNC-ZD 2010, nr C, poz.

85) oraz zwykłe i szczególne środki przysługujące w postępowaniu nieprocesowym, przewidziane w art. 523, 539–543, art. 550 § 2, art. 577, 614, 678, 679 i art. 690 § 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Skarżący nie wykazał przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., albowiem wskazał jedynie na niedopuszczalność skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, lecz nie przeprowadził analizy prawnej możliwości skorzystania z innych środków prawnych.Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy nie obciążył skarżącego kosztami postępowania wywołanymi wniesieniem skargi na rzecz przeciwnika skargi, albowiem w odpowiedzi na skargę nie zauważył on, że skarga nie spełniała wymagań konstrukcyjnych i nie zawarł w odpowiedzi wniosku, choćby alternatywnego, o jej odrzucenie z tej przyczyny (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, nie publ., z dnia 1 sierpnia 2007 r., III CSK 185/07, nie publ. oraz z dnia 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14, nie publ.).jw