Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated articles and denies lawyer fees.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal and denied a request for state-funded legal costs. The court found the cassation inadmissible because the appellant failed to specify which articles of the Civil Procedure Code were violated, rendering the appeal procedurally defective. Consequently, the court ruled that the appointed lawyer could not claim reimbursement for costs incurred in filing an invalid appeal.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 3931, Art. 3933, Art. 3938 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible and must be rejected if the appellant fails to concretely specify the violated statutory provisions, as such a defect deprives the appeal of the nature of a proper remedy.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt II CKN 341/98
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lutego 1999 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN
- J. Suchecki (spraw.)
Sędziowie
- Z. Świeboda
SN
SN
-
T. Żyznowski
po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 1999 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa H. B.
przeciwko A. C.
o ochronę dóbr osobistych,
na skutek kasacji powódki
od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 2 lutego 1998 roku, sygn. akt I ACa […]
p o s t a n a w i a:
odrzucić kasację i oddalić wniosek pełnomocnika powódki z urzędu
o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów ich opłaconej pomocy
prawnej.
UZASADNIENIE
Sąd Wojewódzki oddalił powództwo o ochronę dóbr osobistych powódki,
a Sąd Apelacyjny oddalił jej apelację.
Wyrok
Sądu
Apelacyjnego
powódka,
działająca
przez
adwokata
ustanowionego z urzędu, zaskarżyła kasacją wnosząc o jego uchylenie, jak również
o uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi
do ponownego rozpoznania. Kasacja zawiera również wniosek o zasądzenie
od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
zgodnie z załączonym ich zestawieniem, zawierającym także oświadczenie iż
nie zostały one zapłacone.
Kasacja zarzuca naruszenie przez Sąd Apelacyjny przepisów postępowania
w zakresie oceny materiału dowodowego, lecz nie wskazuje w sposób konkretny
jakie przepisy zostały przez ten Sąd naruszone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
wykładnia art. 3931, art. 3933, art. 39311 i art. 3938 kpc jest już ugruntowana
w orzecznictwie. Tak np. w postanowieniu z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97
(OSN 8/98, poz. 114) Sąd Najwyższy stwierdził, że dla zachowania formy kasacji
nie jest wystarczające ograniczenie się do powołania przepisu art. 393 1 pkt 2 kpc, ale
konieczne jest także uzasadnienie podnoszonej podstawy kasacyjnej przez
wskazanie które przepisy, oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy
zostały naruszone. W przeciwnym razie ocena zasadności kasacji nie jest w ogóle
możliwa, samo zaś pismo pozostaje tylko namiastką środka odwoławczego.
Brak przytoczenia podstaw kasacyjnych w sposób tak określony jest brakiem
nieusuwalnym, gdyż wykracza poza pojęcie braku formalnego pisma procesowego,
odbierając środkowi odwoławczemu cechy dopuszczalnej kasacji (wykładnia
z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1997 r. III CKN 29/97 - OSN 67/97, poz. 96). W niepublikowanym wyroku z dnia 19 marca 1997 r. II CKN 16/97
Sąd Najwyższy wyłożył m.i. że nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania
konkretyzacji zarzutów lub też stawiania hipotez co do tego jakiego aktu prawnego
dotyczy podstawa kasacji.
Podzielając w pełni przytoczoną wykładnię wskazanych norm kodeksu
postępowania cywilnego Sąd Najwyższy uznał, że kasacja jako nie spełniająca
wymagań przewidzianych w art. 3933 kpc jest niedopuszczalna i ulega odrzuceniu
z mocy art. 3938 w związku z art. 3935 kpc.
Oddalając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
Sąd Najwyższy zważył, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia
12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności
radców prawnych (Dz.U. Nr 154, poz. 1013, zmiana Dz.U. z 1998 r. Nr 159,
poz. 1049) stanowi, Ze adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje prawo
domagania się od Skarbu Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej
w wysokości określonej w rozporządzeniu (§§ 21-23 i 25).
Pomoc ta jednakże powinna być udzielana zgodnie z wymaganiami stawianymi
profesjonaliście, jak to już wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia
14 sierpnia 1997 r. II CZ 88/97 (OSN 3/98, poz. 40).
W sprawie niniejszej „pomoc prawna” udzielona powódce polegała na sporządzeniu
i wniesieniu kasacji nie spełniającej - jak to już wyjaśniono - podstawowych
warunków proceduralnych stawianych temu środkowi, co spowodowało konieczność
jej odrzucenia już na posiedzeniu niejawnym jako - według przytoczonego orzeczenia
z dnia 11 marca 1997 r. - „namiastki środka odwoławczego”.
Zdaniem Sądu Najwyższego rażąco sprzeczne z zasadami profesjonalizmu
czynności adwokata ustanowionego z urzędu nie upoważniają go do skutecznego
domagania się przyznania mu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej.
Za takie należy uznać czynności adwokata w sprawie niniejszej stąd - zdaniem Sądu
-
brak
podstaw
by
z
mocy
wymienionych
przepisów
rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. przyznać mu zwrot tych kosztów.
aw
jg