Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II CKN 1095/98 KI-generiert

Civil appeal dismissed; medical leave insufficient to justify court adjournment under Polish Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer II CKN 1095/98
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a taxpayer against a forced mortgage entry. The appellant argued that her medical leave prevented her from attending court, violating her right to defense. The court ruled that the medical certificate did not prove she was unable to appear, so the lower court correctly proceeded without adjourning the hearing.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 214 k.p.c.; Art. 379 k.p.c.; Art. 393 k.p.c.: A court must adjourn proceedings only if a known obstacle, such as illness, makes attendance impossible; mere medical leave without proof of inability to appear does not justify postponement.

Schlagwörter

KI-generiert
forced mortgage entry civil procedure code medical leave validity right to defense court adjournment tax authority execution cassation appeal dismissal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 214 k.p.c.
Zgodnie z art. 214 k.p.c. sąd jest obowiązany odroczyć rozprawę jeżeli
Art. 379 k.p.c.
zarzuciła naruszenie przepisu art. 3791 pkt 5 k.p.c.
Art. 393 k.p.c.
Uczestniczka powołując w kasacji podstawę z art. 3931 pkt 2 k.p.c.
Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17.VI.1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
bowiem zgodnie z art. 3 ustawy z dnia
art. 3931 pkt 2 k.p.c
Uczestniczka powołując w kasacji podstawę z art. 3931 pkt 2 k.p.c.
art. 3791 pkt 5 k.p.c
zarzuciła naruszenie przepisu art. 3791 pkt 5 k.p.c.
art. 214 k.p.c
Zgodnie z art. 214 k.p.c.
art. 379 pkt 5 k.p.c
zarzut nieważności postępowania z przyczyny określonej w art. 379 pkt 5 k.p.c.
art. 39312 k.p.c
oddalono (art. 39312 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
orzecz. SN z dnia 18.III.1981 r. I PRN 8/81, OSNCP 1981/10/201

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II CKN 1095/98

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lipca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN - Zdzisław Świeboda

Sędziowie:

SN - Helena Ciepła (spraw.)

SN - Tadeusz Domińczyk

Protokolant: Anna Jasińska

po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2000 r.

na rozprawie sprawy z wniosku Skarbu Państwa – Urzędu Skarbowego w T.

z udziałem A. J. – K.

o wpis hipoteki przymusowej

na skutek kasacji uczestniczki

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w P.

z dnia 6 sierpnia 1998 r., sygn. akt II Ca […]

p o s t a n a w i a:

oddalić kasację.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w T. w dniu 22.I.1998 r. wpisał w księdze wieczystej

Kw […], obejmującej nieruchomość stanowiącą własność A.-B. J.-K.,

hipotekę przymusową w kwocie 53.595 zł na rzecz Skarbu Państwa-Urzędu

Skarbowego w T., na podstawie tytułów wykonawczych nr […], […], […], […]

i […].

Rozpoznając

sprawę

na

skutek

apelacji

uczestniczki

A. J.-K.

Sąd Wojewódzki w P. nie uwzględnił jej wniosku o odroczenie rozprawy

z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim, ponieważ z tego zwolnienia

nie wynika, by musiała ona leżeć i nie mogła stawić się przed sądem.

Postanowieniem z dnia 6.VIII.1998 r. apelację oddalił uznając, że przedstawione

przez wierzyciela tytuły wykonawcze stanowiły podstawę wpisu hipoteki,

bowiem zgodnie z art. 3 ustawy z dnia

17.VI.1996 r. o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 36, poz. 161 ze zm.) tytuły

wykonawcze wydane w oparciu o decyzje urzędu skarbowego podlegają

egzekucji administracyjnej, a wniesienie odwołania nie wstrzymuje ich

wykonania.

Uczestniczka powołując w kasacji podstawę z art. 3931 pkt 2 k.p.c.

zarzuciła naruszenie przepisu art. 3791 pkt 5 k.p.c. przez pozbawienie jej

możliwości obrony swoich praw. W konkluzji wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 214 k.p.c. sąd jest obowiązany odroczyć rozprawę jeżeli

nieobecność strony jest wywołana znaną sądowi przeszkodą, której nie można

przezwyciężyć.

Za

taką

przeszkodę

orzecznictwo

przyjmuje

chorobę

uniemożliwiającą stawienie się w sądzie. Rozpoznanie sprawy mimo takiej

przeszkody powoduje nieważność postępowania z powodu pozbawienia strony

możności działania (por. orzecz. SN z dnia 18.III.1981 r. I PRN 8/81, OSNCP

1981/10/201). Tymczasem z zaświadczenia lekarskiego przedłożonego przez

skarżącą przed rozprawą w Sądzie Wojewódzkim nie wynika, by choroba

uniemożliwiała jej stawienie się w sądzie. Zatem słusznie Sąd ten przyjął, iż nie

zachodziła konieczność odroczenia rozprawy. W konsekwencji rozpoznanie

sprawy i oddalenie apelacji w nieobecności skarżącej nie pozbawiło jej

możności obrony swoich praw. Tak więc chybiony jest podniesiony w kasacji

zarzut nieważności postępowania z przyczyny określonej w art. 379 pkt 5 k.p.c.

Z tych względów kasację, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw,

oddalono (art. 39312 k.p.c.).

aw

db