Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
I CZ 45/14 KI-generiert

Supreme Court partially allowed cassation appeal, quashing ruling against one foundation while dismissing it against others.

Geschäftsnummer I CZ 45/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court partially quashed the appellate court's decision regarding the plaintiff's personal rights claim against the defendant foundations. The court found the appeal inadmissible against two individual defendants because the monetary claims exceeded the threshold for cassation, whereas the appeal against the Foundation P.L. was admissible. Consequently, the ruling against the Foundation was set aside for retrial, while the dismissal against the individuals stood.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Art. 39815 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the monetary claim falls below the statutory threshold, but admissible if the appeal correctly identifies the specific part of the judgment to be quashed and the main request is not defective.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility personal rights protection monetary claim threshold partial quashing of judgment reformatory cassation request

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Wskazał także, że skarga zawiera brak konstrukcyjny, gdyż skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy, nie wskazała zakresu swojego żądania w tej części.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. i art.
Art. 24 § 1 i 2 k.c.
II CZ 31/07, nie publ.).Z tytułu ochrony dóbr osobistych mogą być dochodzone roszczenia o charakterze niemajątkowym jak i majątkowym (art. 24 § 1 i 2 k.c.).
Art. 39814 k.p.c.
Z tego względu zażalenie w tym zakresie podlegało oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
i art. 3941 § 3 k.p.c.).Bezpodstawnie natomiast została odrzucona skarga kasacyjna w części dotyczącej pozwanej Fundacji.
art. 3982 § 1 k.p.c
Wskazał także, że skarga zawiera brak konstrukcyjny, gdyż skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy, nie wskazała zakresu swojego żądania w tej części.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z tego względu zażalenie w tym zakresie podlegało oddaleniu (art. 39814 k.p.c.
art. 39821 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt I CZ 45/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)‎SSN Jan Górowski (sprawozdawca)‎SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Fundacji U. J. z siedzibą w W.‎przeciwko Fundacji P. L. z siedzibą w W., ‎L. K. i M. S.‎o ochronę dóbr osobistych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym ‎w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2014 r., zażalenia strony powodowej ‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 26 lutego 2014 r.

1) uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej ‎ pozwanej Fundacji P. L. z siedzibą ‎ w W., 2) oddala zażalenie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

Pozwem złożonym w dniu 14 września 2007 roku, Fundacja U.J. z siedzibą w W. wniosła: I. aby Fundacja P. L. z siedzibą w W., zaprzestała naruszania dóbr osobistych powódki, w szczególności poprzez przedstawienie Fundacji U. J. w W. w jakichkolwiek publikacjach, jako nierzetelnej i/lub nieuczciwej i/lub pozbawionej wiarygodności; II. nakazanie pozwanej Fundacji, złożenia oświadczenia o treści: „Fundacja P. L. z ubolewaniem oświadcza, że zamieszczone przez nią na stronie internetowej […] oraz zamieszczone w pismach pt.: „Do wszystkich zainteresowanych.

Dotyczy medialnej kampanii reklamowej prowadzonej przez FUNDACJĘ U. J." oraz „Do władz T. S. sp. z o. o. Dotyczy: kampanii Fundacji U. J.: […] " informacje są nieprawdziwe i krzywdzące Fundację U. J. W związku z tym, fundacja P. L., przeprasza za podanie informacji nieprawdziwych, narażających Fundację U. J. na utratę zaufania niezbędnego do prowadzenia działalności statutowej oraz naruszające jej dobre imię i wiarygodność i opublikowania w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku na własny koszt, w sposób wyraźnie wyeksponowany, w ramce, czcionka Times New Roman o wielkości nie mniejszej niż 14 punktów w dzienniku „Rzeczpospolita" na pierwszej stronie, w tygodniku „Przekrój" na pierwszej stronie, oraz dzienniku „Życie Warszawy" na pierwszej stronie oraz zamieszczenie go na własny koszt na stronie […] na okres jednego roku, a także wniosła o nakazanie przesłania treści oświadczenia do adresatów pism pt.

„Do wszystkich zainteresowanych. Dotyczy: medialnej kampanii reklamowej prowadzonej przez Fundację U. J." i „Do Władz T. S. sp. z o. o. Dotyczy: kampanii Fundacji U. J.: […] " według wykazu załączonego w pozwie; III. zasądzenie od pozwanej kwoty 30.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Na wniosek powódki postanowieniem z dnia 5 lutego 2009 r. Sąd pierwszej instancji dopozwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanych M.

S. i L. K. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 16 lutego 2010 r. oddalił powództwo.W dniu 26 marca 2010 r. Fundacja wiosła apelację od tego wyroku, zaskarżając go w całości, którą postanowieniem z dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił w stosunku do pozwanych M. S. i L. K. w zakresie roszczeń niemajątkowych, natomiast w wyniku rozpoznania apelacji powódki w dalszej części wyrokiem z dnia 2 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. Skoro uchylił to orzeczenie w zakresie w jakim było zaskarżone, to niewątpliwie orzeczeniem tym było objęte roszczenie o zadośćuczynienie w odniesieniu do pozwanej Fundacji oraz przeciwko L.

K. i M. S. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2012 r.:1) nakazał pozwanej Fundacji P. L. z siedzibą w W. opublikowanie w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku i pozostawienie na okres jednego na stronie internetowej [...] oświadczenia o następującej treści: „Fundacja P. L. z ubolewaniem oświadcza, że znajdujące się na stronie internetowej [...] informacje są nieprawdziwe i krzywdzące Fundację U. J., za co Fundacja P. L. przeprasza Fundację U. J. z siedzibą w W.";2) zakazał pozwanym Fundacji P. L. z siedzibą w W., L.

K. i M. S. dalszych naruszeń dóbr osobistych powódki Fundacji U. J. z siedzibą w W.;3) upoważnił powódkę Fundację U. J. z siedzibą w W. do zastępczego wykonania czynności określonej w pkt I wyroku w imieniu pozwanej Fundacji na wypadek jej niewykonania w terminie;4) zasądził od pozwanych Fundacji P. L. z siedzibą w W., L. K. i M. S. solidarnie na rzecz powódki Fundacji U. J. z siedzibą w W. kwotę 30.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia;5) dalej idące powództwo oddalił;6) po częściowym wzajemnym rozdzieleniu zasądził od pozwanych Fundacji P. L. z siedzibą w W., L.

K. i M. S. solidarnie na rzecz powódki Fundacji U. J. z siedzibą w W. koszty procesu w kwocie 3 486 zł.Od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 31 sierpnia 2012 r. apelację wnieśli wszyscy pozwani, zaskarżając go w całości.Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. uchylił zaskarżony wyrok w punkcie drugim w zakresie rozstrzygnięcia przeciwko L. K. i M. S. i w tym zakresie umorzył postępowanie prowadzone przed Sądem Okręgowym w W. Na rozprawie apelacyjnej powódka sprecyzowała żądanie w przedmiocie zadośćuczynienia w ten sposób, że z tego tytułu dochodzi od każdego z pozwanych kwot po 10 000 zł.

Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2013 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:A.zasądził od L. K. na rzecz Fundacji U. J. w W. kwotę 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia;B.w pozostałym zakresie powództwo oddalił;C.ustalił, że Fundację U. J. w W. obciąża obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz M. S. i Fundacji P. L. w W. w całości i pozostawił szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu w sądzie I instancji;D.ustalił, że Fundację U. J. w W. obciąża obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz L.

K. w zakresie roszczeń niemajątkowych natomiast L. K. obciąża obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz Fundacji U. J. w W. w zakresie roszczeń majątkowych i pozostawia szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu w sądzie I instancji;II.w pozostałym zakresie apelację L. K. oddalił;III.ustalił, że Fundację U. J. w W. obciąża obowiązek zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz M. S. i Fundacji P. L. w W. w całości i pozostawił szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu w sądzie I instancji;IV.ustalił, że Fundację U.

J. w W. obciąża obowiązek zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz L. K. w zakresie roszczeń niemajątkowych natomiast L. K. obciąża obowiązek zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz Fundacji U. J. w W. w zakresie roszczeń majątkowych i pozostawił szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu w sądzie I instancji.Od wyroku Sądu Apelacyjnego powódka wniosła skargę kasacyjną zaskarżając go w części oddalającej powództwo oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu.Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną powódki, jako niedopuszczalną oraz nie spełniającą wymogów konstrukcyjnych.

Podniósł, że niedopuszczalne było wniesienie skargi co do oddalonych roszeń przeciwko L. K. i M. S. o zapłatę z tytułu zadośćuczynienia kwot po 10 000 zł, przy czym, w odniesieniu do tych pozwanych wyrok nie obejmuje rozstrzygnięcia w przedmiocie roszczeń niemajątkowych. Wskazał także, że skarga zawiera brak konstrukcyjny, gdyż skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy, nie wskazała zakresu swojego żądania w tej części.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. i art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lutego 2014 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.Art. 3982 § 1 k.p.c. jest ujęty w sposób negatywny, tj. wymienia sprawy, w których skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna.

Taka konstrukcja tego unormowania wzmacnia ogólnie przyjmowaną zasadę, że ograniczenia w zakresie dopuszczalności środków odwoławczych lub środków zaskarżenia powinny wyraźnie wynikać z treści przepisów oraz, że nie należy ich wykładać rozszerzająco. Z brzmienia powołanego przepisu wynika dostatecznie jasno, że odnosi się on jedynie do „spraw o prawa majątkowe”. Także wykładnia funkcjonalna uzasadnia takie rozumienie art. 3982 § 1 k.p.c., że kryterium dopuszczalności skargi kasacyjnej w postaci wartości przedmiotu zaskarżenia dotyczy spraw, których przedmiotem są tylko prawa majątkowe.

Jeżeli sprawa dotyczy praw majątkowych i niemajątkowych, a skargę kasacyjną skierowano przeciwko orzeczeniu zarówno w zakresie praw majątkowych, jak i niemajątkowych, to będzie ona dopuszczalna bez względu na wartość objętego zaskarżeniem roszczenia majątkowego. Sprawy o prawa majątkowe, w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c., obejmują sprawy o świadczenie, o ustalenie prawa lub stosunku prawnego oraz o ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego, jeżeli dotyczą one praw majątkowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2001 r., V CZ 4/01, nie publ.).

Kryterium oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej z uwagi na treść art. 3982 § 1 k.p.c. stanowi więc nie rodzaj powództwa, ale jego charakter majątkowy bądź niemajątkowy. Za prawa majątkowe uważa się także roszczenia pieniężne, chociażby służyły do ochrony dóbr niemajątkowych (postanowienie SN z dnia 24 maja 2007 r. II CZ 31/07, nie publ.).Z tytułu ochrony dóbr osobistych mogą być dochodzone roszczenia o charakterze niemajątkowym jak i majątkowym (art. 24 § 1 i 2 k.c.). O dopuszczalności skargi kasacyjnej w takiej sprawie w części dotyczącej roszczeń majątkowych (praw majątkowych) decyduje jednakże wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.).W sprawie Sąd Apelacyjny zasądził od pozwanego L.

K. na rzecz powódki kwotę 10 000 zł tytułem zadośćuczynienia, tj. w odniesieniu do tego pozwanego całe roszczenie będące przedmiotem postępowania apelacyjnego. W stosunku do pozwanej M. S. dochodzone wobec niej roszczenie o zapłatę kwoty 10 000 zł wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 sierpnia 2013 r. zostało w całości oddalone. Ze względu na to, że roszczenia niemajątkowe powódki dotyczące ochrony jej praw niemajątkowych przeciwko tym pozwanym, jak wynika już z powyższych uwag, zostały rozstrzygnięte prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 16 lutego 2010 r. i nie były objęte zakresem wyroku Sądu Apelacyjnego, w odniesieniu do tych pozwanych Sąd Apelacyjny orzekał swym wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2013 r. o roszczeniu o zadośćuczynienie w odniesieniu do każdego z nich w kwocie po 10 000 zł, to rzeczywiście w tym zakresie skarga kasacyjna była niedopuszczalna, a więc została trafnie oddalona.

Z tego względu zażalenie w tym zakresie podlegało oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).Bezpodstawnie natomiast została odrzucona skarga kasacyjna w części dotyczącej pozwanej Fundacji. Przedmiotem bowiem postępowania apelacyjnego w stosunku do tej pozwanej były roszczenia niemajątkowe i związane z nimi roszczenie majątkowe, tj. o zadośćuczynienie ostatecznie w kwocie 10 000 zł. W odniesieniu do tej pozwanej zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2013 r. Sąd zmienił uwzględniający te roszczenia wyrok Sądu Okręgowego w W. i powództwo oddalił.

Powódka w skardze kasacyjnej zaskarżyła niewątpliwie oddalenie jej powództwa wobec Fundacji P. L. w W., zarówno co do roszczeń niemajątkowych, jak i roszczenia o zapłatę kwoty 10 000 zł z tytułu zadośćuczynienia. Nietrafny był pogląd Sądu Apelacyjnego, że skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem konstrukcyjnym. Został bowiem w niej oznaczony zakres zaskarżenia i precyzyjnie określony został wniosek kasacyjny, w zakresie żądania kasatoryjnego, tj. skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części, czyli w jakiej zostało nim oddalone jej powództwo i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Wprawdzie wniosek ewentualny w tym wypadku reformatoryjny nie jest do końca precyzyjny, niemniej skarga kasacyjna z tego względu nie jest dotknięta brakiem konstrukcyjnym, jeżeli wniosek główny nie jest dotknięty żadną wadą.W tym stanie rzeczy w części w jakiej skarga została odrzucona w stosunku do pozwanej Fundacji zażalenie okazało się uzasadnione, a więc zaskarżone postanowienie należało uchylić (art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).