Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
I CZ 49/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds due to property dispute value limits under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer I CZ 49/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding the inadmissibility of the case based on the value of the subject matter. The lower court rejected the appeal because the claimed value of 1,286.40 zł was deemed insufficient to meet the threshold for a property dispute, noting that the value specified in the initial complaint remained valid throughout the proceedings. The court ruled that the possibility to verify the value in the cassation appeal does not allow for a higher valuation, thereby upholding the lower court's decision on inadmissibility.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The value of the subject matter of a cassation appeal in a property dispute case is fixed at the value specified in the initial complaint and cannot be increased solely due to the appeal stage.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility value of subject matter property dispute threshold Civil Procedure Code fixed value principle

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3982 § 1 k.p.c.
3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.).
Art. 3986 § 2 k.p.c.
2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3986 § 2 w związku z art.
Art. 368 § 2 k.p.c.
Możliwość sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w apelacji wynikająca z art. 368 § 2 k.p.c., który odsyła do odpowiedniego stosowania art.
Art. 19-24 k.p.c.
368 § 2 k.p.c., który odsyła do odpowiedniego stosowania art. 19-24 i art.
Art. 25 § 1 k.p.c.
19-24 i art. 25 § 1 k.p.c., nie otwiera możliwości ponownego sprawdzenia wartości przedmiotu sporu.
Art. 3984 § 3 k.p.c.
3986 § 1 w związku z art. 3984 § 3 k.p.c. należało zatem uznać za nieuzasadniony.
Art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c.
Zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. i art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3982 § 1 k.p.c
3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 368 § 2 k.p.c
Możliwość sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w apelacji wynikająca z art. 368 § 2 k.p.c., który odsyła do odpowiedniego stosowania art.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt I CZ 49/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. O. przeciwko Gminie Miejskiej M. o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 lutego 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.).

Sąd Okręgowy uznał, że sprawa, w której powód domagał się ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jest sprawą o prawa majątkowe. Mając na względzie wskazaną przez powoda w pozwie wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 1 286,40 zł, przyjął, że również wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji i skardze kasacyjnej, mimo iż nie została ona oznaczona w wymienionych środkach zaskarżenia, wynosi – wobec zaskarżenia w całości wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo i wyroku Sądu drugiej instancji oddalającego apelację – 1 286,40 zł.

Sąd uznał, że w okolicznościach sprawy nie było niezbędne wzywanie skarżącego do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem wskazana w pozwie wartość przedmiotu sporu zachowuje aktualność w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym. W zażaleniu pełnomocnik powoda zarzucił, że nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Oznaczona w pozwie wartości przedmiotu sporu w wysokości 1 286,40 zł nie jest kwestionowana w zażaleniu. Nie była ona – co wynika z akt sprawy – sprawdzana przez sąd na podstawie art. 25 § 1 i 2 k.p.c. Niepodważana wartość przedmiotu sporu uległa więc stabilizacji i obowiązuje w dalszym toku postępowania w wysokości wskazanej w pozwie. Możliwość sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w apelacji wynikająca z art. 368 § 2 k.p.c., który odsyła do odpowiedniego stosowania art. 19-24 i art. 25 § 1 k.p.c., nie otwiera możliwości ponownego sprawdzenia wartości przedmiotu sporu.

Pozostaje ona w takiej wysokości, jaka obowiązywała przed sądem pierwszej instancji. W konsekwencji 3 wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu, chyba że powód rozszerzył powództwo lub sąd orzekł ponad żądanie. Dotyczy to także oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej (art. 368 § 2 w związku z art. 3984 § 3 i art. 39821 k.p.c.) (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1997 r., III CZ 25/97, OSNC 1997, nr 10, poz. 162 i z dnia 20 października 2008 r.

I PZ 26/08, OSNP 2010, nr 5-6, poz. 67). Ze względu na powyższe nie można podzielić zarzutu skarżącego, że mógł on wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej – w wypadku wezwania do jej oznaczenia – skutecznie określić w wysokości 128 640 zł. Zaniechanie wezwania skarżącego do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w okolicznościach sprawy nie miało więc wpływu na rozstrzygnięcie, albowiem wartość przedmiotu zaskarżenia nie mogła być wyższa niż 1 286,40 zł. Zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 3986 § 1 w związku z art. 3984 § 3 k.p.c. należało zatem uznać za nieuzasadniony.

Nie budzi też wątpliwości – wbrew zarzutowi skarżącego – trafne stanowisko Sądu, że dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ została ona wniesiona w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawie o prawa majątkowe. Żądanie, a tym samym sprawa, w której jest ono rozpoznawane, ma charakter majątkowy, jeżeli zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunku majątkowe stron. Taki charakter ma żądanie ustalenia wstąpienia w stosunek najmu. W konsekwencji również zarzut naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c. należało uznać za chybiony.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).