Polish Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damages and exhaustion of remedies.

Sygn. akt III CNP 53/09 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa F.D. przeciwko ZA. S.A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2009 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę i zasądza od skarżącego na rzecz pozwanego 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów wywołanego nią postępowania. 2 Uzasadnienie W związku ze skargą powoda F.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 kwietnia 2009 r. należy zważyć, co następuje. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Badana skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Skarżący podnosząc, że została mu wyrządzona szkoda nie określił dokładnie jej rozmiaru. Bez znaczenia pozostaje w tym względzie wskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia (postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., V CNP 21/06, niepubl.). Przypomnieć również należy, że szkoda polegająca na zapłacie kosztów sądowych nie mieści się w hipotezie art. 4211 § 1 k.p.c. (por. m. in. postanowienie SN z dnia 17 grudnia 2008 r., IV CNP 94/08, niepubl.). Ponadto, jak wielokrotnie wyjaśniał Sąd Najwyższy, nieuwzględnienie powództwa nie może być utożsamiane z wyrządzeniem stronie szkody.

Nie udzielenie przez Sąd żądanej 3 ochrony prawnej nie zawsze prowadzi do powstania uszczerbku majątkowego. Bez dalszych szczegółowych wyjaśnień nie może być w takim przypadku mowy o uprawdopodobnieniu szkody (por. m. in. postanowienie SN z dnia 23 października 2009 r., IV CNP 67/09, niepubl.). Skarga nie spełnia również wymagania opisanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu.

Niezbędne jest przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, niepubl.). Wobec powyższego nie można uznać, że zawarte w skardze twierdzenie o braku możliwości zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną oraz braku ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wypełnia wymaganie opisane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).