Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II CNP 50/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of proven damage and exhaustion of remedies.

Geschäftsnummer II CNP 50/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for legal inconsistency against a final judgment ordering the revocation of an enforceable title. The plaintiff argued that the lower court incorrectly interpreted Article 574 of the Civil Code regarding partners' liability and claimed damages from the final ruling. The court rejected this because the plaintiff failed to prove actual damage occurred and did not demonstrate that other legal remedies were exhausted or impossible to use.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; An appeal for legal inconsistency requires the plaintiff to substantiate the occurrence of damage and prove the impossibility of using other legal remedies.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for legal inconsistency substantiation of damage exhaustion of remedies final judgment review Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 574 k.s.h.
Niezależnie od powyższego trzeba zwrócić uwagę, że w niemal identycznej sprawie ze skargi tego samego skarżącego Sąd Najwyższy zajmował się już kwestią wykładni art. 574 k.s.h., nie podzielając jego twierdzeń o rażąco wadliwej wykładni tego przepisu.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in.
art. 574 k.s.h
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powód zarzucał naruszenie prawa materialnego – art. 574 k.s.h.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Ponadto skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Ponadto skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II CNP 50/09 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2009 r., skargi Z.L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie z powództwa Z.L. przeciwko J.M. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację Z.L. od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 stycznia 2007 r. oddalającego powództwo w sprawie przeciwko J.M. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powód zarzucał naruszenie prawa materialnego – art. 574 k.s.h. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że odpowiedzialność wspólników nie następuje w terminie określonym w tym przepisie, w sytuacji wydania prawomocnego orzeczenia zasądzającego należność od wspólnika. Wskazał, że przez wydanie zaskarżonego orzeczenia została mu wyrządzona szkoda. Dodał, że orzeczenie nie podlega wzruszeniu w drodze innych środków prawnych, brak bowiem ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy 3 z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, przewidziana w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m.in. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul. SN 2006, nr 6, s. 8, postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06).

Skarżący tego obowiązku nie spełnił, nie można też mówić o uprawdopodobnieniu wyrządzenia szkody, która dopiero może nastąpić. Z uzasadnienia skargi wynika, że szkoda polega na tym, że wierzyciel nie został pozbawiony możliwości wyegzekwowania od skarżącego zasądzonego świadczenia. Szkoda zatem jeszcze nie powstała, a możliwość jej wystąpienia nie jest przesłanką stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Niezależnie od powyższego trzeba zwrócić uwagę, że w niemal identycznej sprawie ze skargi tego samego skarżącego Sąd Najwyższy zajmował się już kwestią wykładni art. 574 k.s.h., nie podzielając jego twierdzeń o rażąco wadliwej wykładni tego przepisu.

Ponadto skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu. Niezbędne jest przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., 4 I CNP 12/06, nie publ.).

W konsekwencji wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. nie jest spełnione, jeżeli jak to jest w niniejszej skardze, powód ogranicza się do stwierdzenia, że wyrok nie podlega wzruszeniu w drodze innych środków prawnych, brak bowiem ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.