Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 36/08 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for invalid enforcement judgment due to failure to prove no other legal remedies exist.

Geschäftsnummer III CNP 36/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appellants' appeal challenging a final enforcement judgment, ruling it inadmissible under civil procedure law. The appellants argued procedural errors by the lower court and the enforcement officer, but failed to demonstrate that no other legal remedies were available to challenge the judgment. The court held that the appellant bore the burden of proving the impossibility of using alternative legal means, which they did not sufficiently establish.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment must explicitly demonstrate that no other legal remedies exist to challenge it, requiring a comprehensive legal analysis rather than mere indication.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for invalidity enforcement proceedings exhaustion of remedies burden of proof civil procedure code final judgment legal remedies

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Skarga dotknięta wskazanymi brakami podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 3987 § 1 k.p.c.
o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że pismo procesowe uczestnika mające stanowić odpowiedź na skargę dłużników, zostało wniesione po upływie dwutygodniowego terminu przewidzianego dla podjęcia tego rodzaju czynności (art. 3987 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 42412 k.p.c.
Art. 167 k.p.c.
Pismo to nie mogło być zatem za taką odpowiedź uznane (art. 167 k.p.c.), co wykluczało przyznanie zwrotu kosztów wiążących się z jej sporządzeniem i wniesieniem.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Skarga przewidziana w art. 4241 § 1 k.p.c., jeśli wniesiona została od prawomocnego orzeczeniu sądu II instancji, powinna zaś wskazywać na jego niezgodność z prawem i wyrządzenie szkody przez wydanie takiego orzeczenia.
art. 4248 § 1 k.p.c
Skarga dotknięta wskazanymi brakami podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 3987 § 1 k.p.c
o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że pismo procesowe uczestnika mające stanowić odpowiedź na skargę dłużników, zostało wniesione po upływie dwutygodniowego terminu przewidzianego dla podjęcia tego rodzaju czynności (art. 3987 § 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 36/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie egzekucyjnej z wniosku „V.(...)” sp. z o.o. w S. przeciwko A. W. i R. W. przy uczestnictwie H. N. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 września 2008 r., na skutek skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt I Cz (…), odrzuca skargę i oddala wniosek H. N. o zasądzenie kosztów postępowania wywołanych wniesioną skargą.

Uzasadnienie Wniesiona przez dłużników A. W. i R. W. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 22 czerwca 2007 r. podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn. Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi wykazanie, że „wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe”.

Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący 2 powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia.

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić. Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Podnieść ponadto należy, że wprawdzie skarżący skierowali skargę przeciwko orzeczeniu Sądu II instancji, jednak uzasadnieniem skargi objęte są twierdzono przez skarżących uchybienia popełnione przez komornika, Sąd l instancji a nawet biegłego, a także zarzut niepodjęcia przez Sąd II instancji stosownych czynności procesowych w toku postępowania egzekucyjnego.

Skarga przewidziana w art. 4241 § 1 k.p.c., jeśli wniesiona została od prawomocnego orzeczeniu sądu II instancji, powinna zaś wskazywać na jego niezgodność z prawem i wyrządzenie szkody przez wydanie takiego orzeczenia. Skarga dotknięta wskazanymi brakami podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). Oddalając wniosek uczestnika - licytanta H. N. o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że pismo procesowe uczestnika mające stanowić odpowiedź na skargę dłużników, zostało wniesione po upływie dwutygodniowego terminu przewidzianego dla podjęcia tego rodzaju czynności (art. 3987 § 1 k.p.c. w zw. art. 42412 k.p.c.).

Pismo to nie mogło być zatem za taką odpowiedź uznane (art. 167 k.p.c.), co wykluczało przyznanie zwrotu kosztów wiążących się z jej sporządzeniem i wniesieniem.