Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 19/07 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as Article 380 Civil Procedure Code does not create additional appeal grounds.

Geschäftsnummer IV CZ 19/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's rejection of their cassation complaint regarding a property ownership dissolution case. The appellant argued that Article 380 of the Civil Procedure Code allowed them to file a cassation complaint even though the law prohibited such appeals. The court ruled that Article 380 is a special remedy and does not create additional grounds for cassation when the statute explicitly forbids it. Consequently, the appeal was rejected because the complaint failed to meet the substantive requirements for admissibility under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 380 k.p.c.; Art. 5191 § 1 k.p.c.: The special remedy provided by Article 380 of the Civil Procedure Code does not create additional grounds for filing a cassation complaint in cases where the statute explicitly prohibits such complaints.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility Article 380 Civil Procedure Code property ownership dissolution special procedural remedy inadmissible appeal grounds

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 380 k.p.c.
Art. 380 k.p.c. nie stwarza dodatkowej podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej w przypadkach, gdy ustawa (tutaj art.
Art. 5191 § 1 k.p.c.
Odrzucając skargę Sąd Okręgowy wskazał, że w części zaskarżającej odrzucenie apelacji w sprawie o zniesienie współwłasności, zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c., jest ona niedopuszczalna.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. postanowienia 3 sądu drugiej instancji, które nie podlegało zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia związane jest z rozpoznaniem skutecznie wniesionej, a więc dopuszczalnej skargi kasacyjnej.
Art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.
Wymaganie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. obejmuje nie tylko przytoczenie podstaw skargi kasacyjnej lecz również ich uzasadnienie tj., wskazanie na czym, zdaniem skarżącego, polega naruszenie prawa materialnego lub istotnych przepisów postępowania.
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Nie stanowi wykonania obowiązku wynikającego z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. przytoczona dla jego wypełnienia polemika skarżącego z motywami postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 22 listopada 2006 r.
Art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 5191 § 1 k.p.c
Odrzucając skargę Sąd Okręgowy wskazał, że w części zaskarżającej odrzucenie apelacji w sprawie o zniesienie współwłasności, zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c., jest ona niedopuszczalna.
art. 380 k.p.c
W zażaleniu, uczestnik odnosząc się do odrzucenia jego skargi w części dotyczącej orzeczenia o odrzuceniu apelacji nawiązał do zarzutów podnoszonych w jego odrzuconym zażaleniu, a nadto wskazał, że Sąd Najwyższy powinien rozpoznać jego skargę kasacyjną, w tej części na podstawie art. 380 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c
Wymaganie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 19/07 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku B. Ś. przy uczestnictwie A. S. i in., o zniesienie współwłasności nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2007 r., zażalenia uczestnika postępowania A. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 12 marca 2007 r., oddala zażalenie Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną (określoną jako kasacja) uczestnika A. S. od postanowienia tego Sądu z dnia 22 listopada 2006 r., którym 1) odrzucono apelację wnioskodawczyni B. Ś. oraz apelacje uczestników […];

2) na skutek apelacji M. R. zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego w zakresie w nim wskazanym. Odrzucając skargę Sąd Okręgowy wskazał, że w części zaskarżającej odrzucenie apelacji w sprawie o zniesienie współwłasności, zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c., jest ona niedopuszczalna. Zażalenie uczestnika na postanowienie o odrzuceniu jego apelacji zostało odrzucone przez Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 8 lutego 2007 r. jako niedopuszczalne. W części zaskarżającej postanowienie Sądu Okręgowego w pozostałym zakresie stwierdził natomiast, iż skarga kasacyjna nie spełnia wymogów przytoczenia podstaw oraz uzasadnienia wniosku o jej rozpoznanie.

W zażaleniu, uczestnik odnosząc się do odrzucenia jego skargi w części dotyczącej orzeczenia o odrzuceniu apelacji nawiązał do zarzutów podnoszonych w jego odrzuconym zażaleniu, a nadto wskazał, że Sąd Najwyższy powinien rozpoznać jego skargę kasacyjną, w tej części na podstawie art. 380 k.p.c. Polemizował nadto ze stwierdzeniem Sądu Okręgowego, że jego skarga nie spełnia istotnych, konstrukcyjnych wymogów. Wnosił o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu dla nadania dalszego biegu skardze kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Art. 380 k.p.c. nie stwarza dodatkowej podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej w przypadkach, gdy ustawa (tutaj art. 5191 § 1 k.p.c.). takiej skargi nie dopuszcza. Środek procesowy przewidziany tym przepisem jest środkiem szczególnym i nie ma charakteru odwoławczego. Możliwość rozpoznania przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. postanowienia 3 sądu drugiej instancji, które nie podlegało zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia związane jest z rozpoznaniem skutecznie wniesionej, a więc dopuszczalnej skargi kasacyjnej.

Wymaganie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. obejmuje nie tylko przytoczenie podstaw skargi kasacyjnej lecz również ich uzasadnienie tj., wskazanie na czym, zdaniem skarżącego, polega naruszenie prawa materialnego lub istotnych przepisów postępowania. Samo wskazanie w skardze naruszonych przepisów prawa, bez równoczesnego określenia co i z jakiej przyczyny skarżący uważa za jego naruszenie nie wypełnia tego wymagania. Na tym tle stanowisko zaskarżonego postanowienia odnośnie do odrzucenia skargi uczestnika w dalszym zakresie przedstawia się jako słuszne.

Skarga nie spełnia wymogu przytoczenia uzasadnienia podstaw w postaci wyżej opisanej, koniecznej dla umożliwienia Sądowi Najwyższemu kontroli kasacyjnej, bez czynienia poszukiwań w jej treści oraz treści innych dokumentów oraz dokonywania samodzielnej konkretyzacji zarzutów do czego nie jest uprawniony. Trafnie wskazuje także Sąd Okręgowy, że wniesiona skarga nie spełnia wymogu przedstawienia i uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Nie stanowi wykonania obowiązku wynikającego z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. przytoczona dla jego wypełnienia polemika skarżącego z motywami postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 22 listopada 2006 r. odrzucającego apelację uczestnika.

Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).