Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZP 20/07 KI-generiert

Supreme Court holds that an appeal covering two claims but requesting change for only one is partially admissible.

Geschäftsnummer III CZP 20/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court resolved a procedural question regarding an appeal where the scope of challenge covered two claims, but the request for change addressed only one. The lower court had considered rejecting the entire appeal under Article 3701 of the Civil Procedure Code due to this discrepancy. The court decided that the appeal is admissible only in the part containing the specific request for change, rejecting the remainder.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 368 § 1 pkt 1, 5 k.p.c.; Art. 3701 k.p.c.: An appeal challenging multiple judgments but requesting relief for only one is partially admissible, with the inadmissible portion subject to rejection.

Schlagwörter

KI-generiert
scope of appeal request for change partial admissibility civil procedure code discrepancy in appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy, dostrzegając różnice między określonym w apelacji zakresem zaskarżenia a żądaną we wniosku apelacyjnym zmianą zaskarżonego wyroku, podniósł, że wprawdzie wymagania apelacji wskazane w art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c.
Art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.
Sąd Okręgowy, dostrzegając różnice między określonym w apelacji zakresem zaskarżenia a żądaną we wniosku apelacyjnym zmianą zaskarżonego wyroku, podniósł, że wprawdzie wymagania apelacji wskazane w art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c.
Art. 3701 k.p.c.
Apelacja sporządzona przez adwokata, w której zaskarżeniem objęto rozstrzygnięcia dotyczące dwóch roszczeń, a wnioskiem apelacyjnym tylko jedno z nich, podlega odrzuceniu wyłącznie w części niezawierającej wniosku apelacyjnego (art. 3701 k.p.c.).
Art. 378 k.p.c.
368 § 1 pkt 1 i art. 378 k.p.c.).
art. 3701 k.p.c
Apelacja sporządzona przez adwokata, w której zaskarżeniem objęto rozstrzygnięcia dotyczące dwóch roszczeń, a wnioskiem apelacyjnym tylko jedno z nich, podlega odrzuceniu wyłącznie w części niezawierającej wniosku apelacyjnego (art. 3701 k.p.c.).
art. 378 k.p.c
368 § 1 pkt 1 i art. 378 k.p.c.).
art. 391 § 1 k.p.c
130 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), uniemożliwiają nadanie apelacji dalszego biegu i w konsekwencji nie pozwalają na rozpoznanie sprawy przez sąd drugiej instancji.
art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c
Sytuację, w której zakres przedmiotowy zaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji jest szerszy od zakresu przedmiotowego wniosku apelacyjnego, należy zatem rozpatrywać jako przypadek niespełnienia przez apelację wymagania przewidzianego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 390 k.p.c
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy podjął uchwałę, jak na wstępie (art. 390 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Uchwała z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZP 20/07 Sędzia SN Barbara Myszka (przewodniczący) Sędzia SN Mirosław Bączyk Sędzia SN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jerzego C. przeciwko Agnieszce Jadwidze C., Małgorzacie C. i małoletniemu Wojciechowi C. reprezentowanemu przez matkę Agnieszkę Jadwigę C. o eksmisję z lokalu mieszkalnego i wydanie nieruchomości, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 26 kwietnia 2007 r. zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r.: "Czy w przypadku rozbieżności pomiędzy zakresem zaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji wskazanym w apelacji a zakresem żądanej zmiany, zaznaczonym we wniosku o zmianę wyroku, zawartym w tej samej apelacji i będącym jedynym wnioskiem tej apelacji, apelacja sporządzona przez adwokata podlega odrzuceniu na podstawie art. 3701 k.p.c.?" podjął uchwałę:

Apelacja sporządzona przez adwokata, w której zaskarżeniem objęto rozstrzygnięcia dotyczące dwóch roszczeń, a wnioskiem apelacyjnym tylko jedno z nich, podlega odrzuceniu wyłącznie w części niezawierającej wniosku apelacyjnego (art. 3701 k.p.c.). Uzasadnienie Przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne powstało przy rozpoznawaniu przez Sąd Okręgowy w Lublinie apelacji od wyroku oddalającego powództwo w sprawie, w której powód zgłosił dwa skumulowane żądania: „nakazania eksmisji” pozwanych ze stanowiącej jego własność nieruchomości, co w istocie stanowi żądanie wydania nieruchomości, oraz „nakazania eksmisji” pozwanych z opisanych szczegółowo pomieszczeń w budynkach znajdujących się na tej nieruchomości, a więc żądania opróżnienia lokali.

W apelacji pełnomocnik powoda, będący adwokatem, zaskarżył wyrok w całości, wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku przez nakazanie pozwanym opróżnienie pomieszczeń szczegółowo opisanych w pozwie. Sąd Okręgowy, dostrzegając różnice między określonym w apelacji zakresem zaskarżenia a żądaną we wniosku apelacyjnym zmianą zaskarżonego wyroku, podniósł, że wprawdzie wymagania apelacji wskazane w art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c. są samodzielnymi warunkami formalnymi apelacji, jednak pozostają ze sobą w ścisłym związku, gdyż wyznaczają zakres rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji.

W takiej sytuacji powstaje wątpliwość co do zakresu zaskarżenia wyroku, a w konsekwencji pytanie, czy apelacja powinna w całości zostać odrzucona na podstawie art. 3701 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

(...) Zgodnie z zasadą skargowości, o zakresie orzekania sądu w postępowaniu apelacyjnym decydują strony, wskazany w apelacji zakres zaskarżenia ma więc kluczowe znaczenie dla oznaczenia granic kognicji sądu drugiej instancji (art. 368 § 1 pkt 1 i art. 378 k.p.c.). Jego brak, a nawet niedokładne określenie (w stopniu niepozwalającym na zastosowanie art. 130 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), uniemożliwiają nadanie apelacji dalszego biegu i w konsekwencji nie pozwalają na rozpoznanie sprawy przez sąd drugiej instancji.

Jakkolwiek określenie zakresu zaskarżenia jest samodzielnym warunkiem formalnym apelacji, to jednak pozostaje w ścisłym związku z wnioskiem apelacyjnym, który – prawidłowo sformułowany – powinien zawierać żądanie zmiany lub uchylenia wyroku z zaznaczeniem zakresu oczekiwanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.). Okoliczność, że wniosek apelacyjny nie wyznacza granic zaskarżenia, a ponadto sąd drugiej instancji nie jest nim związany, nie zmienia tej oceny. W doktrynie zgodnie przyjmuje się, że zakres przedmiotowy zaskarżenia i zakres przedmiotowy wniosku apelacyjnego powinny być tożsame, aby można było uznać, że apelacja – z punktu widzenia omawianych warunków – sporządzona została prawidłowo, natomiast w judykaturze podkreśla się, że zakres przedmiotowy wniosku apelacyjnego musi „w całości” wypełniać zakres przedmiotowy zaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r., II CZ 53/06 oraz z dnia 4 października 2006 r., II CZ 65/06, nie publ.).

Sytuację, w której zakres przedmiotowy zaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji jest szerszy od zakresu przedmiotowego wniosku apelacyjnego, należy zatem rozpatrywać jako przypadek niespełnienia przez apelację wymagania przewidzianego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. Gdy – jak w rozpoznawanej sprawie – zaskarżeniem objęte zostało rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji dotyczące dwóch niezależnych od siebie roszczeń, a wniosek apelacyjny dotyczy tylko jednego z nich, powstaje pytanie, czy określony w art. 370 i 373 oraz w art. 3701 k.p.c. skutek procesowy powinien nastąpić w stosunku do całej apelacji, czy też tylko do tej części, w której nie ma wymaganego wniosku apelacyjnego.

Za przyjęciem drugiego rozwiązania przemawia okoliczność, że mimo braku zachowania w tak skonstruowanej apelacji tożsamości zakresu zaskarżenia oraz wniosku apelacyjnego, rozstrzygnięcie dotyczące jednego ze skumulowanych roszczeń objęte zostało zarówno zaskarżeniem, jak i wnioskiem apelacyjnym. Apelacja w tej części spełnia zatem wymagania przewidziane w art. 368 § 1 i 5 k.p.c. i nie ma podstaw – w przypadku, gdy sporządzona została przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego – do jej odrzucenia w całości na podstawie art. 3701 k.p.c. Udzielając odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne należało więc stwierdzić, że apelacja sporządzona przez adwokata, w której zaskarżeniem objęto rozstrzygnięcia dotyczące dwóch roszczeń, a wnioskiem apelacyjnym tylko jedno z nich, podlega odrzuceniu wyłącznie w części niezawierającej wniosku apelacyjnego (art. 3701 k.p.c.).

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy podjął uchwałę, jak na wstępie (art. 390 k.p.c.).