Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
III CNP 5/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for eviction as filed two years after the final judgment became effective.

Geschäftsnummer III CNP 5/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's request to annul a final eviction judgment due to procedural impropriety. The appellant filed the appeal two years after the lower court's decision became effective, exceeding the statutory two-year limitation period. Furthermore, the appellant failed to demonstrate that the judgment violated fundamental legal principles or constitutional rights, rendering the appeal inadmissible under civil procedure law.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must be filed within two years of its effectiveness; appeals are only admissible if they allege a violation of fundamental legal principles or constitutional rights, and inadmissible appeals do not justify state-funded legal aid.

Schlagwörter

KI-generiert
civil procedure law final judgment statutory limitation annulment appeal fundamental principles legal aid costs eviction order

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4246 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Ponadto zaskarżone zostało orzeczenie Sądu pierwszej instancji, co zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4246 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
art. 4241 § 2 k.p.c
Ponadto zaskarżone zostało orzeczenie Sądu pierwszej instancji, co zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II CZ 69/07
Supreme Court dismisses appeal and denies legal aid costs for obviously groundless procedural motions.
III CSK 336/07
41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 5/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa K. W. przeciwko A. Z. i in. , o opróżnienie lokalu mieszkalnego i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 sierpnia 2014 r., na skutek skargi pozwanej A. Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 czerwca 2010 r., odrzuca skargę i oddala wniosek pełnomocnika pozwanej o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE

2 Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. Sąd Rejonowy w S. nakazał pozwanym […] opróżnić lokal mieszkalny i ustalił, że przysługuje im uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Od wyroku Sądu Rejonowego pozwana A. Z. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. W niniejszej sprawie wyrok Sądu Rejonowego w S. uprawomocnił się w dniu 14 lipca 2011 r., skarga zaś została wniesiona po upływie dwuletniego terminu, tj. w dniu 22 sierpnia 2013 r., jest zatem niedopuszczalna. Ponadto zaskarżone zostało orzeczenie Sądu pierwszej instancji, co zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. jest możliwe tylko w wyjątkowo, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, co w niniejszej sprawie nie zostało wykazane.

Nie wskazano także, z którym przepisem zaskarżony wyrok jest niezgodny. Wskazano wprawdzie pośrednio na art. 117 i 370 k.p.c., jednakże – co oczywiste – wyrok nakazujący eksmisję nie może być sprzeczny z tymi przepisami. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej skargi nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).