Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 40/05 KI-generiert

Supreme Court allows appeal against dismissal of claim, ruling appeal deadline controls appeal against ruling dismissal.

Geschäftsnummer III CZ 40/05
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court partially overturned the District Court's dismissal of the plaintiff's appeal, finding the appeal was timely filed despite being technically a 'review' against a ruling. The lower court had rejected the appeal because it was filed after the one-week deadline for reviews, arguing the appeal against the claim dismissal should follow review rules. The Supreme Court held that the two-week deadline for appeals applies to the appeal against the judgment, and this deadline automatically governs the review against the ruling within that judgment.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 367 § 1 k.p.c.; Art. 369 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 15 k.p.c.: The deadline for filing an appeal against a judgment determines the timeliness of a review filed against a ruling contained in that judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
civil procedure appeal deadline review against ruling judgment dismissal time limit compliance

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 367 § 1 k.p.c.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zamieścił postanowienie o odrzuceniu pozwu w wyroku, a, zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c., od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji.
Art. 369 § 1 k.p.c.
Wnosi się ją – jak 3 wynika z art. 369 § 1 k.p.c. – do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.
Art. 394 § 2 k.p.c.
Skoro zaś apelacja w części, w której dotyczyła postanowienia o odrzuceniu pozwu, była w istocie zażaleniem, powinna być wniesiona w terminie tygodniowym od doręczenia orzeczenia (art. 394 § 2 k.p.c.).
Art. 397 § 2 k.p.c.
373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. – złożone zażalenie odrzucił.
Art. 398 § 15 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy, w uwzględnieniu zażalenia, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
art. 394 § 2 k.p.c
Skoro zaś apelacja w części, w której dotyczyła postanowienia o odrzuceniu pozwu, była w istocie zażaleniem, powinna być wniesiona w terminie tygodniowym od doręczenia orzeczenia (art. 394 § 2 k.p.c.).
art. 397 § 2 k.p.c
373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 373 k.p.c
w zażaleniu na postanowienie odrzucające zażalenie zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów art. 373 k.p.c.
art. 367 § 1 k.p.c
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zamieścił postanowienie o odrzuceniu pozwu w wyroku, a, zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c., od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji.
art. 369 § 1 k.p.c
Wnosi się ją – jak 3 wynika z art. 369 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 40/05 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. S. i S. T. przeciwko S. W. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2005 r., zażalenia powódki A. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 listopada 2004 r., sygn. akt II Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie w części odrzucającej zażalenie (pkt 1) i orzekającej o kosztach postępowania odwoławczego w stosunku do powódki A.

S. (pkt 3) i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Sąd Rejonowy w K. – po rozpoznaniu sprawy z powództwa A. S. i S. T. przeciwko S. W. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym – wyrokiem z dnia 6 lutego 2004 r. odrzucił pozew A. S., a powództwo S. T. oddalił. Powódki zaskarżyły ten wyrok apelacją. Sąd Okręgowy w K.

– uznając, że apelacja w części, w której dotyczy orzeczenia w stosunku do powódki A. S., jest w istocie zażaleniem na zawarte w wyroku postanowienie o odrzuceniu pozwu – postanowieniem z dnia 4 listopada 2004 r. 2 zażalenie to odrzucił, natomiast w części oddalającej powództwo uchylił zaskarżony wyrok i pozew S. T. odrzucił. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy między innymi stwierdził, że zażalenie zostało wniesione po upływie terminu, ponieważ Sąd Rejonowy doręczył zarówno A. Ś., jak i S. T. odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 9 marca 2004 r., a apelacja została przez powódki wniesiona dopiero 22 marca 2004 r.

Skoro zaś apelacja w części, w której dotyczyła postanowienia o odrzuceniu pozwu, była w istocie zażaleniem, powinna być wniesiona w terminie tygodniowym od doręczenia orzeczenia (art. 394 § 2 k.p.c.). Wobec przekroczenia tego terminu Sąd Okręgowy – powołując się na przepisy art. 373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. – złożone zażalenie odrzucił. Powódka A. Ś. w zażaleniu na postanowienie odrzucające zażalenie zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów art. 373 k.p.c. w związku z art. art. 397 § 2, 327 § 1 i 168 § 1 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wniesiona apelacja, będąca w istocie zażaleniem, została złożona z przekroczeniem tygodniowego terminu.

Podniosła, że po ogłoszeniu wyroku w dniu 6 lutego 2004 r. została przez Sąd pierwszej instancji pouczona o przysługującej jej od tego wyroku apelacji. W konkluzji żaląca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia przepisów art. 373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. jest uzasadniony. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale połączonych Izb: Izby Cywilnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71, w razie odrzucenia pozwu wyrokiem środek odwoławczy podlega rozpoznaniu jako zażalenie również wtedy, gdy skarżący nazwał go rewizją; nie może być jednak odrzucony z powodu niezachowania terminu przewidzianego w art. 394 § 2 k.p.c. (OSNCP 1973, nr 1, poz. 1). W uchwale tej Sąd Najwyższy przesądził ostatecznie występujące zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie kontrowersje co do tego, czy o rodzaju środka odwoławczego decyduje przedmiot rozstrzygnięcia, czy forma nadana orzeczeniu przez sąd i jaki ma to wpływ na termin zaskarżenia.

Pomimo licznych nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego, w tym także przepisów regulujących problematykę środków odwoławczych, wymieniona uchwała nie utraciła swej aktualności (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2002 r., II CKN 1090/00, OSNC 2003, nr 12, poz. 166). W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zamieścił postanowienie o odrzuceniu pozwu w wyroku, a, zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c., od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji. Wnosi się ją – jak 3 wynika z art. 369 § 1 k.p.c. – do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.

Zważywszy, że doręczenie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 9 marca 2004 r. oraz że apelacja powódek została wniesiona do sądu w dniu 22 marca 2004 r., trzeba stwierdzić, iż termin do wniesienia apelacji został zachowany. Zachowanie terminu do wniesienia apelacji w konkretnym wypadku przesądza automatycznie o terminowym wniesieniu środka odwoławczego na zawarte w wyroku postanowienie o odrzuceniu pozwu, mimo że środek ten nie jest on w istocie apelacją, lecz zażaleniem. Z powyższych względów Sąd Najwyższy, w uwzględnieniu zażalenia, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 2 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.