Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Ts 94/05 KI-generiert

Constitutional complaint dismissed because the challenged order did not affect the complainant's constitutional rights.

Geschäftsnummer Ts 94/05
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Małgorzata Matyńska regarding Article 40 of the Polish Courts Organization Act. The complainant argued that the secret disciplinary order issued to a lower court violated her rights to public proceedings and appeal. The court ruled that the challenged order was not directed at the complainant and did not impact her individual constitutional freedoms or rights.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 79 ust. 1 Konstytucji; Art. 40 § 1 Prawo o ustroju sądów powszechnych: A constitutional complaint is inadmissible if the challenged act does not directly affect the complainant's constitutional rights or freedoms.

Schlagwörter

KI-generiert
constitutional complaint admissibility disciplinary order against court individual constitutional rights public proceedings violation Polish Courts Organization Act

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 40 § 1 of the Courts Organization Act
akt Ts 94/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Małgorzaty Matyńskiej w sprawie zgodności: art. 40 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r.
Art. 45 ust. 1 of the Constitution
1070 ze zm.) z art. 45 ust.
Art. 77 ust. 2 of the Constitution
Art. 176 ust. 1 of the Constitution
Brak możliwości zaskarżenia takiego postanowienia narusza, zdaniem skarżącej, art. 176 ust.
Art. 91 § 3 of the Courts Organization Act
Zdaniem skarżącej wytknięcie uchybienia sądowi ma charakter quasi – dyscyplinarny, konsekwencje wydania takiego orzeczenia są określone w art. 91 § 3 wskazanej wyżej ustawy, a odpis takiego postanowienia umieszczany jest w wykazie służbowym sędziego.
Art. 79 ust. 1 of the Constitution
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust.
art. 176 ust. 1 Konstytucji
2 i art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 79 ust. 1 Konstytucji
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie taki akt normatywny, który stanowił podstawę wydania ostatecznego orzeczenia odnoszącego się do podmiotowych wolności lub praw skarżącej o charakterze konstytucyjnym.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

182/5/B/2006 POSTANOWIENIE z dnia 7 września 2005 r. Sygn. akt Ts 94/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Małgorzaty Matyńskiej w sprawie zgodności: art. 40 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej złożonej 17 czerwca 2005 r. zarzucono, że art. 40 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

– Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącej wytknięcie uchybienia sądowi ma charakter quasi – dyscyplinarny, konsekwencje wydania takiego orzeczenia są określone w art. 91 § 3 wskazanej wyżej ustawy, a odpis takiego postanowienia umieszczany jest w wykazie służbowym sędziego. Niezgodność powyższa, zdaniem skarżącej, polega na naruszeniu zasady jawności postępowania, gdyż postanowienie zawierające wytyk wydawane jest na posiedzeniu niejawnym, a przewodniczący składu orzekającego, który otrzymał wytyk nie musi być o takim posiedzeniu powiadomiony.

Brak możliwości zaskarżenia takiego postanowienia narusza, zdaniem skarżącej, art. 176 ust. 1 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 21 lutego 2005 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – IX Wydział Karny Odwoławczy na podstawie art. 40 § 1 ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych postanowił wytknąć Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Pragi oczywistą obrazę art. 569 § 1 kodeksu postępowania karnego. Zdaniem skarżącej wytyk ten nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach prawa, co w efekcie prowadzi do naruszenia wskazanych wyżej praw konstytucyjnych.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie taki akt normatywny, który stanowił podstawę wydania ostatecznego orzeczenia odnoszącego się do podmiotowych wolności lub praw skarżącej o charakterze konstytucyjnym. Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 21 lutego 2005 r. nie było skierowane do skarżącej, lecz do Sądu Rejonowego w Warszawie. Postanowienie to nie odnosiło się więc do sfery jej indywidualnych wolności lub praw. Wskazując na konsekwencje finansowe określone w art. 91 § 3 prawa o ustroju sądów powszechnych, jakie dla sędziego mogą łączyć się z wydaniem postanowienia w trybie art. 40 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych, skarżąca nie stwierdziła, że miały one do niej zastosowanie.

Także więc z punktu widzenia ustawowo określonych, obligatoryjnych skutków, jakie dla sfery wolności lub praw skarżącej może rodzić wydanie określonego orzeczenia przez organ władzy publicznej, nie można uznać, by przyjęte za podstawę skargi konstytucyjnej postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie odnosiło się do przysługujących jej konstytucyjnych wolności lub praw. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, należało orzec jak w sentencji.