Supreme Court quashes lower court costs order against a cadet soldier due to violation of Art. 625 of Criminal Procedure Code.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court quashed the first-instance judgment regarding the defendant's liability for court costs and fees. The lower court had ordered the cadet soldier to pay 100 zł in costs and 30 zł in fees, despite the defendant being a candidate for professional military service. The court ruled that Article 625 of the Criminal Procedure Code explicitly exempts such soldiers from bearing state court costs, rendering the lower court's decision a violation of procedural law.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 625 k.p.k.; Art. 119 k.p.w.: The court must not impose state court costs on a soldier serving as a candidate for professional military service, as such a ruling constitutes a violation of procedural law with significant impact on the judgment's substance.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt: WK 5/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Janusz Godyń (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wiesław Błuś SSN Marian Buliński Protokolant : asystent SSN Anna Krawiec w sprawie st. szer. pchor. R. P., skazanego za wykroczenie określone w art. 43 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1356 ze zm.), po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 3 lipca 2013 r. kasacji na korzyść, wniesionej przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego, od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. z dnia 6 marca 2013 r., 1. uchyla wyrok w zaskarżonej części, 2. wydatki związane z rozpoznaniem kasacji ponosi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
2 Wyrokiem nakazowym z dnia 6 marca 2013 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy w W., uznał obwinionego st. szer. pchor. R. P. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1356 ze zm.) i za to skazał go na karę grzywny w wysokości 100 zł. Na podstawie art. 118 k.p.w. i art. 617 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w. obciążył go kosztami postępowania w wysokości 100 zł, w tym na podstawie art. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.
U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądził opłatę w wysokości 30 zł. Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 28 marca 2013 r. Wyrok ten został zaskarżony kasacją Naczelnego Prokuratora Wojskowego na korzyść skazanego w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach. Skarżący zarzucił orzeczeniu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku, w części dotyczącej orzeczenia o kosztach, naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 118 § 1 k.p.w. w zw. z art. 119 k.p.w. w zw. z art. 625 k.p.k. i 627 k.p.k. oraz prawa materialnego, tj. art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.
U. 1983 r., Nr 49, poz. 233 – t.j. ze zm.) polegające na niezasadnym obciążeniu obwinionego kosztami postępowania, w tym opłatą podczas gdy zgodnie z dyspozycją art. 625 k.p.k. i art. 21 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych w razie skazania żołnierza pełniącego służbę w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, nie pobiera się od niego należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych, w tym opłat” i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 3 Artykuł 625 k.p.k., do którego odsyła w sprawach o wykroczenia art. 119 k.p.w., jednoznacznie określa, że nie pobiera się należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych w razie skazania m.in. żołnierza pełniącego służbę w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. W czasie orzekania st. szer. pchor. R. P. jako słuchacz II roku studiów w Wojskowej Akademii Technicznej w W. (k. 39 – wyrok nakazowy Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. z dnia 6 marca 2013 r.,) pełnił służbę w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, czyli służbę, o której mowa w art. 625 k.p.k.
W tej sytuacji, należy uznać, że wyrok Sądu pierwszej instancji w części dotyczącej obciążenia skazanego kosztami sądowymi zapadł z rażącym naruszeniem przepisów procesowych – art. 625 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w. – mającym istotny wpływ na treść przedmiotowego orzeczenia, gdyż Wojskowy Sąd Garnizonowy w W. pomijając treść tych przepisów, na podstawie art. 118 k.p.w. i art. 617 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w., zasądził od obwinionego st. szer. pchor. R. P. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 100 zł, w tym na podstawie art. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.
U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) opłatę w wysokości 30 zł. Podzielając wyrażony w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że przepis art. 537 § 1 k.p.k. pozwala także na uchylenie zaskarżonego orzeczenia bez wydawania orzeczenia następczego, tj. o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania albo umorzeniu postępowania–art. 537 § 2 k.p.k. (por. T. Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym, s. 1331 – 1332, Warszawa 2008, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2007 r., V KK 404/07, R – OSNKW 2007, poz. 2959 CD), Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. i uchylił w zaskarżonej części wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. 4 O kosztach za postępowanie kasacyjne orzeczono stosownie do treści art. 638 k.p.k.