Detention appeal dismissed; court confirms risk assessment and non-refoulement principles were correctly applied by lower court.
Niederlande (NL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of their detention challenge and damages claim. The appellant argued that their detention violated non-refoulement principles under the Return Directive, but the lower court found no evidence of such risks. The appellate court upheld this decision, noting the lower court's reasoning was sufficient and no further development of law was required.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 5 of the Return Directive; Article 8:54 first paragraph of the General Administrative Law Act: The Council of State confirms that detention measures based on risk assessments do not violate non-refoulement principles unless specific risks are proven, and dismisses appeals lacking questions requiring further legal development.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
BRS.26.001441 ECLI:NL:RVS:2026:2630 Datum uitspraak: 11 mei 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 23 maart 2026 in zaak nr. NL26.11609 in het geding tussen: [appellant] en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 2 maart 2026 heeft de minister appellant in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 23 maart 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. S.T.V. Le, advocaat in Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Zij heeft terecht geoordeeld dat uit de motivering in de maatregel blijkt dat de beoordeling van het risico op refoulement hierin besloten ligt. Daarnaast heeft zij terecht geoordeeld dat niet is gebleken dat de in artikel 5 van de Terugkeerrichtlijn genoemde belangen of het beginsel van non-refoulement aan de uitzetting van appellant in de weg staan. 1.1.
Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). Ook zijn in deze zaak geen vragen aan de orde over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punten 24 en 31).
2. De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. M. Soffers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Soffers lid van de enkelvoudige kamer w.g. Dallinga griffier Uitgesproken in het openbaar op 11 mei 2026 18-1111