Court allows asylum applicant's appeal against minister's decision to dismiss application due to non-response to questionnaire.
Niederlande (NL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State upheld the District Court's ruling that the Minister of Asylum and Migration could not dismiss the applicant's temporary protection residence permit application solely because he failed to respond to a questionnaire. The applicant, who arrived from Ukraine and held temporary protection, had signed an application for a specific residence permit, which the minister dismissed under Article 30c of the Aliens Act 2000 after receiving no reply. The court determined that the mandatory questions in the form did not constitute requests for evidence under the Aliens Reception Conditions Act, thereby preventing the dismissal based on non-response alone.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticle 30c, first paragraph, letter a, of the Aliens Act 2000; Article 3.45b, first paragraph, of the Aliens Reception Conditions Act 2000: The Council of State holds that an asylum application cannot be dismissed under Article 30c solely due to a failure to answer mandatory questions in a questionnaire, as such questions do not serve as requests for evidence required to substantiate the application.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
202400084/1/V2. Datum uitspraak: 4 augustus 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de minister van Asiel en Migratie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 27 december 2023 in zaak nr. NL23.27528 in het geding tussen: [betrokkene] en de minister. Procesverloop Bij besluit van 29 augustus 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, buiten behandeling gesteld.
Bij uitspraak van 27 december 2023 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. Betrokkene, vertegenwoordigd door mr. R.C. van den Berg, advocaat in Tilburg, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Overwegingen 1. Betrokkene komt uit Algerije. Hij is vanuit Oekraïne naar Nederland gekomen en heeft hier tijdelijke bescherming verkregen op grond van de Richtlijn 2001/55/EG (hierna:
Richtlijn Tijdelijke Bescherming) en het daarop gebaseerde Uitvoeringsbesluit (EU) 2022/382 van 4 maart 2022. Om deze tijdelijke bescherming te kunnen krijgen, heeft hij een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ondertekend. Omdat de minister ervan uitging dat het recht op tijdelijke bescherming op 4 september 2023 zou eindigen, is zij in de loop van 2023 gestart met de behandeling van die asielaanvraag. In dat kader heeft zij aan betrokkene een vragenformulier gestuurd met daarin onder meer de vraag of hij zijn asielprocedure wil doorzetten.
Nadat een antwoord, na herhaaldelijk vragen, uitbleef, heeft de minister de asielaanvraag buiten behandeling gesteld op grond van artikel 30c, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000.
2. De minister draagt de klachten in haar eerste en derde grief over verdere handelingen in het kader van de asielprocedure van derdelanders en het onderscheid tussen de behandeling van asielaanvragen van derdelanders en vreemdelingen die nooit verblijf hebben gehad op grond van de Richtlijn Tijdelijke Bescherming terecht voor. De Afdeling wijst in dit verband op haar uitspraak van 7 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2025:1999, onder 5 tot en met 6.2. Deze grieven leiden echter niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De Afdeling heeft in diezelfde uitspraak namelijk geoordeeld dat de minister asielaanvragen van derdelanders met tijdelijke bescherming niet buiten behandeling mocht stellen, alleen omdat zij niet hebben geantwoord op het vragenformulier over het doorzetten van hun asielaanvraag (onder 7.2 en 7.3).
De Afdeling heeft overwogen dat de verplichte vragen in het vragenformulier geen verzoeken om informatie zijn over elementen ter staving van de asielaanvraag in de zin van artikel 3.45b, eerste lid, van het VV 2000. Deze bepaling staat daarom in de weg aan het buiten behandeling stellen van de asielaanvraag. Dit betekent dat de rechtbank terecht heeft overwogen dat de minister de asielaanvraag van betrokkene niet buiten behandeling mocht stellen. De tweede grief slaagt daarom niet.
3. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank met verbetering van de gronden waarop deze rust. De minister moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij betrokkene in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 907,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. J.J.W.P. van Gastel, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. K. Veen, griffier. w.g. Van Gastel lid van de enkelvoudige kamer w.g. Veen griffier Uitgesproken in het openbaar op 4 augustus 2025 986