Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2025:2841 ECLI:NL:RVS:2025:2841 KI-generiert

Administrative appeal dismissed for inadmissibility due to lack of procedural interest as the contested email restriction had no practical effect.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2025:2841
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Chamber declared the student's appeal inadmissible because the university's email restriction had no practical effect on her correspondence. Although the university argued the measure was legally binding under Article 2:15 of the General Administrative Law, the court found no evidence that the student actually followed the new single email address. The court ruled that without actual compliance or a threat of future enforcement, the student lacked the necessary procedural interest to pursue the case.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 2:15 of the General Administrative Law; Article 7:57 of the Higher Education and Research Act. The court established that an administrative measure imposing a communication restriction is ineffective if it has not been practically applied, thereby negating the applicant's procedural interest for an appeal.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural interest inadmissibility administrative appeal email restriction lack of effect general administrative law higher education

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 2:15 of the General Administrative Law
Article 7:57 of the Higher Education and Research Act
artikel 2:15 van de Algemene wet bestuursrecht
Het college heeft dit verzoek afgewezen en zich op het standpunt gesteld dat [appellante] tegen die beslissing op grond van artikel 2:15 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) geen bezwaar kan maken.
artikel 2:15 van de Awb
Hierbij kan het college zich, anders dan het heeft betoogd, niet baseren op artikel 2:15 van de Awb.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

202404745/1/A2. Datum uitspraak: 25 juni 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], wonend in [woonplaats], appellante, en het college van bestuur van de Universiteit Utrecht (hierna: het college), verweerder. Procesverloop Bij e-mailbericht van 12 juli 2023 heeft de vice-decaan Onderwijs van de faculteit Recht, Economie, Bestuur en Organisatie (REBO) van de Universiteit Utrecht [appellante] meegedeeld dat voortaan slechts via één e-mailadres met haar zal worden gecommuniceerd. Bij brief van 26 maart 2024, aangevuld op 1 mei 2024, heeft [appellante] het college verzocht deze verplichting op te heffen.

Bij brief van 21 mei 2024 heeft het college het verzoek van [appellante] tot opheffing van de verplichting afgewezen en de mededeling van de vice-decaan bekrachtigd. Bij beslissing van 22 juli 2024 heeft het college [appellante] medegedeeld dat zij geen bezwaar kan maken tegen de brief van 21 mei 2024. Tegen deze beslissing heeft [appellante] beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. [appellante] heeft een nader stuk ingediend. De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 10 september 2024, waar [appellante], bijgestaan door mr.

R. Verspaandonk, advocaat in Den Haag, en het college, vertegenwoordigd door drs. C.G.H. Bliekendaal, bijgestaan door mr. R.M. Bertens, advocaat in Utrecht, zijn verschenen. Op de zitting bij de Afdeling zijn partijen overeengekomen om te proberen het geschil met behulp van mediation op te lossen. De Afdeling heeft op verzoek van partijen de uitspraak daarom aangehouden. Het mediationtraject is zonder resultaat beëindigd. Partijen hebben toestemming gegeven om zonder een nadere zitting uitspraak te doen. Hierop heeft de Afdeling het onderzoek gesloten.

Overwegingen 1. De vice-decaan van de faculteit REBO heeft in het e-mailgedrag van [appellante] aanleiding gezien om de correspondentie van [appellante] te kanaliseren. Bij brief van 12 juli 2023 heeft hij [appellante] medegedeeld dat zij al haar berichten in beginsel alleen nog maar kan richten aan één specifiek e-mailadres. Alle mails die [appellante] richt aan andere e-mailadressen worden niet beantwoord. E-mailcontact met de cursuscoördinator, scriptiecoördinator en scriptiebegeleider zijn uitgezonderd van deze verplichting. Hiertegen is [appellante] niet opgekomen.

2. Op 26 maart 2024 heeft [appellante] het college verzocht om deze verplichting op te heffen. Het college heeft dit verzoek afgewezen en zich op het standpunt gesteld dat [appellante] tegen die beslissing op grond van artikel 2:15 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) geen bezwaar kan maken. Tegen deze beslissing heeft [appellante] beroep ingesteld bij de Afdeling.

3. De Afdeling stelt vast dat op de zitting is gebleken dat zowel [appellante] als het college geen navolging hebben gegeven aan de brief van de vice-decaan van 12 juli 2023. Desgevraagd heeft [appellante] verklaard geen gebruik te hebben gemaakt van het aangewezen e-mailadres en dat zij haar berichten naar de bevoegde organen en ook naar anderen binnen de instelling is blijven sturen. Niet is gebleken dat het college berichten niet in behandeling heeft genomen. Dat [appellante] met die berichten inhoudelijk niet steeds bereikt wat zij wil, maakt dat niet anders.

Dit betekent dat moet worden vastgesteld dat de verplichting die het college op 12 juli 2023 aan [appellante] heeft beoogd op te leggen, in de praktijk geen effect of navolging heeft gehad. Dat het college de verplichting niet heeft willen terugdraaien verandert niets aan deze situatie, nu deze verplichting nooit gewerkt heeft. Op de zitting is niet gebleken dat het college de eerder opgelegde verplichting nu wel gaat handhaven. Bij die stand van zaken kan [appellante] met dit beroep niets bereiken. Dat [appellante] zich beperkt voelt door deze verplichting, zoals zij op de zitting heeft geantwoord op de vraag waarom dit beroep is ingesteld, is onvoldoende en bovendien lijkt dit vooral het gevolg van het bredere conflict dat zij met het college heeft.

Dit betekent dat haar procesbelang bij deze procedure ontbreekt. Gelet hierop zal de Afdeling het beroep van [appellante] niet-ontvankelijk verklaren.

4. Indien het college in de toekomst overweegt om [appellante] opnieuw te verplichten om nog maar naar één e-mailadres te mailen, dan moet het hiervoor een nieuwe beslissing nemen. Hierbij kan het college zich, anders dan het heeft betoogd, niet baseren op artikel 2:15 van de Awb. Zoals de Afdeling in haar uitspraak van 1 maart 2023 (ECLI:NL:RVS:2023:816, overweging 7.7) heeft geoordeeld, heeft de wetgever met artikel 2:15 van de Awb niet beoogd de elektronische weg bij wijze van uitzondering voor individuele indieners af te sluiten na het openstellen hiervan in algemene zin, en op die manier voor hen een hogere drempel op te werpen voor correspondentie met het desbetreffende bestuursorgaan. Ook het tweede lid van dit artikel biedt geen grondslag voor het kanaliseren van mailverkeer van één afzender. Bij deze nieuwe beslissing dient het college bovendien acht te slaan op artikel 7.57 van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek.

5. De Afdeling geeft partijen daarnaast in overweging om opnieuw te proberen om met elkaar tot een passende oplossing te komen voor de moeizame verhouding tussen [appellante] en de onderwijsinstelling. Op de zitting bij de Afdeling bleek dat zowel het college als [appellante] bereid waren om te zoeken naar een oplossing die voor beide partijen acceptabel was. De Afdeling betreurt het dat het partijen niet is gelukt om met behulp van mediation deze oplossing te vinden, omdat het, ook met het oog op de resterende studietijd van [appellante], in het belang is van alle betrokkenen om verdere procedures te voorkomen.

6. Het beroep is niet-ontvankelijk 7. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Aldus vastgesteld door mr. J.M. Willems, voorzitter, en mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen, en mr. J.M.L. Niederer, leden, in tegenwoordigheid van mr. A.S. Rietveld, griffier. w.g. Willems voorzitter w.g. Rietveld griffier Uitgesproken in het openbaar op 25 juni 2025 154-1064