Appeal against asylum rejection dismissed; interim relief refused due to lack of urgent legal questions.
Niederlande (NL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of his asylum application and refused a request for interim relief. The appellant argued for a temporary residence permit, but the court found the lower court's reasoning sufficient and the appeal lacking in questions requiring resolution for legal unity or development. Consequently, the appeal was declared unfounded, the original decision confirmed, and the interim relief request rejected.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 8:81 and 92 of the Administrative Jurisdiction Act; Articles 91 and 92 of the Immigration Act 2000: An appeal against an asylum decision is unfounded if it does not raise questions necessitating answers for the sake of legal unity, legal development, or general legal protection, thereby precluding interim relief.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
202406637/1/V1 en 202406637/2/V1. Datum uitspraak: 18 november 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 11 oktober 2024 in zaak nr. NL24.9731 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister van Asiel en Migratie.
Procesverloop Bij besluit van 26 februari 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 11 oktober 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. M.L. Hoogendoorn, advocaat in Leiden, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank is namelijk terecht en op goede gronden tot haar oordeel gekomen. De voorzieningenrechter van de Afdeling neemt de motivering onder 8.1 en 8.2 van de uitspraak van de rechtbank over. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. J.C.A. de Poorter, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. A.M.L. Hanrath, griffier. w.g. De Poorter voorzieningenrechter w.g. Hanrath griffier Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2024 392